Ρινικές ανασκαφές στο δεξιό ρουθούνι του Κυριακούλη
Μία εικόνα, πάμπολλες λέξεις / 11.0
Γράφει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης
Η βιωσιμότητα του ιστολογίου εξαρτάται από την ελάχιστη οικονομική στήριξη των αναγνωστών, η οποία ανέρχεται μόλις σε 5 € μηνιαίως ή 50 € ετησίως.
Ευχαριστώ θερμά για την αλληλεγγύη σας!
Λεπτομέρειες σχετικά με την μηνιαία ή την ετήσια συνδρομή (για την απεριόριστη πρόσβαση στο Site πληρώνεις όσο για μία Sprite) υπάρχουν στον ακόλουθο σύνδεσμο:
kvathiotis.substack.com/subscribe
Ι. ΟΠΤΙΚΗ ΠΗΓΗ ΕΜΠΝΕΥΣΗΣ
Η φωτογραφία αυτή, στην οποία απεικονίζεται ο Έλληνας πρωθυπουργός να σκαλίζει την μύτη του, αποτελεί στιγμιότυπο από διαδικτυακό βίντεο που αναρτήθηκε στο πλαίσιο της ενημέρωσης σχετικά με την πρόσφατη διάσκεψη κορυφής για την Τεχνητή Νοημοσύνη (AI Impact Summit) στο Νέο Δελχί.
ΙΙ. ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ
Σε πρόσφατο κείμενο που δημοσιεύθηκε στο παρόν ιστολόγιο1 στηλιτεύθηκε η επονείδιστη εμφάνιση του Έλληνα πρωθυπουργού δίπλα στον Τούρκο ομόλογό του Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν.
Στην Άγκυρα, κατά την «τελετή ανταλλαγής των συμφωνιών που συνήφθησαν μεταξύ της ελληνικής και της τουρκικής δημοκρατίας» (αμφότερες: δημοκρατίες κατ’ ευφημισμόν!), ο σκανταλιάρης Κυριακούλης Μητσοτάκης συνελήφθη από τον τηλεοπτικό φακό να σκουπίζει την μύτη του. Ακολούθως, έκρυψε το μαντήλι του (ενδεχομένως χαρτομάντηλο) αρχικά μέσα στο σακάκι του και μετά μέσα σε ντοσιέ με έγγραφα.
Μολονότι το περιστατικό αυτό σχολιάσθηκε δυσμενώς σε ευρύτατη κλίμακα, φαίνεται πως, σε αντίθεση με την μύτη του, το αφτί του κυρίου Μυξοτάκη λειτουργεί άψογα: δεν ιδρώνει.
Διότι, αντιπαρερχόμενος το γεγονός ότι όλες οι εκδηλώσεις στο Νέο Δεχλί καλύπτονταν από κάμερες, ο Έλληνας πρωθυπουργός πιστοποίησε για μία ακόμη φορά την «συγγένειά» του με τον Mr Bean, αφού ο τηλεοπτικός φακός τον συνέλαβε αυτήν την φορά να έχει βάλει το δάχτυλό του βαθιά μέσα στο δεξιό του ρουθούνι με σκοπό να πραγματοποιήσει εξόρυξη βλέννας.
Ίσως τελικώς ο Πρόεδρος της Νέας Δικτατορίας πάσχει από μιστερμπινίτιδα, ενώ το σλόγκαν που ταιριάζει στα δύο ΩΡΛ-περιστατικά είναι το εξής:
Στην Τουρκία την φυσούσε, στην Ινδία την σκάλιζε!
Ευτυχώς, η συγκεκριμένη απόπειρα εξόρυξης υπήρξε αποτυχημένη, κι έτσι δεν χρειάστηκε να παρακολουθήσουμε την θλιβερή συνέχεια με την άκομψη τοποθέτηση ή απομάκρυνση της εξορυχθείσης βλέννης.
Πάντως, από το σχετικό βίντεο προκύπτει ότι η οχληρή βλέννα μπορεί να μετατοπίσθηκε κοντά στην έξοδο του ρουθουνιού του κυρίου Μυξοτάκη, χάρη δε σε αυτήν την μετατόπιση είναι πιθανό να βελτιώθηκε η αναπνοή του, παρότι η βλέννα παρέμεινε μάλλον αιωρούμενη εντός του τοιχώματος του δεξιού ρουθουνιού του.
Συλλογιζόμενος κανείς πάνω σε αυτό το νέο μυξο-επεισόδιο, θα μπορούσε να αναρωτηθεί:
Πόσο γαϊδούρι πρέπει να είναι ένας πρωθυπουργός για να βάζει ρινοδάκτυλο μέσα στο ρουθούνι του, αδιαφορώντας για την οπτική καταγραφή της κίνησής του μέσα σε αίθουσα εκδηλώσεων παγκόσμιου βεληνεκούς;
Ένας καχύποπτος αναλυτής της επικαιρότητας δεν θα απέκλειε η κίνηση αυτή να έγινε απολύτως συνειδητά εκ μέρους του ρινικού ανασκαφέως, ο οποίος μπορεί να εμφορείτο από ενδεχόμενο δόλο καταγραφής της ανασκαφής του.
Μια τέτοια τολμηρή ερμηνεία θα μπορούσε να γεννήσει την εξής εύλογη απορία: Για ποιον λόγο να θέλει (έστω υπό την μορφή της αποδοχής της οπτικής καταγραφής) ο Έλληνας πρωθυπουργός να εκτεθεί πάλι δημοσίως ως προς τα «δημόσια έργα» των «ρινικών ανασκαφών» του;
Η απάντηση είναι πολύ απλή για όποιον έχει συνειδητοποιήσει τον τρόπο με τον οποίο ενεργούν οι αυταρχικοί δικτάτορες:
Απέναντι στον μαζικό σαρκασμό, που είναι το αμυντικό όπλο των πολιτών εκείνων οι οποίοι υποφέρουν από την καταπίεση του καθεστώτος2, οι δικτάτορες είθισται να προσπαθούν να διασκεδάσουν τις αρνητικές εντυπώσεις επαναλαμβάνοντας αυτό που έδωσε αφορμή για να εξαπλωθεί ο ομαδικός χλευασμός εναντίον τους.
Υπό αυτό το πρίσμα, οι δικτάτορες θυμίζουν τον κακοποιητή γονέα που συνεχίζει να κακοποιεί τα παιδιά του, παρότι αυτά διαμαρτύρονται για τον κακοποιητικό τρόπο συμπεριφοράς του!
Ωστόσο, θα ήταν επικίνδυνο να εστιάσουμε την προσοχή μας αποκλειστικά στο νέο επικοινωνιακό πατατράκ του πρωθυπουργού, αφού έτσι θα έμεναν στο σκιόφως οι βαρυσήμαντες δηλώσεις του για την Τεχνητή Νοημοσύνη και, ειδικότερα, για τα περιοριστικά μέτρα που θα εφαρμοσθούν στην χρήση του Διαδικτύου, τάχα για την προστασία των ανηλίκων.
Ο αναγνώστης θα πρέπει να αναγνώσει πολύ προσεκτικά την ομιλία του κ. Μυξοτάκη στο Νέο Δελχί3, χρησιμοποιώντας όπως πάντα τα γυαλιά του ανάποδου κόσμου σε συνδυασμό με τις βασικές γνώσεις του για τις τεχνικές της προπαγάνδας.
Ενεργώντας, λοιπόν, προπαγανδιστικά, ο κ. Μυξοτάκης εκθείασε την Τεχνητή Νοημοσύνη, αποσιωπώντας ή, ορθότερα, αποκρύπτοντας τα μελανά της σημεία, αφού αρκέσθηκε απλώς να αναφερθεί στις εύλογες ανησυχίες των πολιτών για την «εκτόπιση σημαντικού τμήματος του εργατικού δυναμικού».
Επεσήμανε ολόσωστα ότι «η τεχνολογία εξελίσσεται με εξαιρετικά γρήγορους ρυθμούς», παρέλειψε όμως ύπουλα να αναφέρει ότι αυτή η διαστημική ταχύτητα της τεχνολογίας περιγράφεται από σύγχρονους κοινωνιολόγους και πολιτικούς επιστήμονες ως η νέα μορφή ολοκληρωτισμού.
O Γερμανός κοινωνιολόγος Χάρμουτ Ρόζα (Harmut Rosa) στο βιβλίο του «Η επιτάχυνση και η αλλοτρίωση» σημειώνει για το φαινόμενο της επιτάχυνσης:4
«Ασκεί πίεση πάνω στους πολίτες, πρώτα απ’ όλα, με το να τους κάνει να ζουν συνεχώς φοβισμένοι ότι δεν θα μπορούν πλέον να τα βγάλουν πέρα με τις “ολισθηρές πλαγιές” της ζωής (οι οποίες πληθαίνουν διαρκώς εξαιτίας της αυξανόμενης διαφοροποίησης) και να διατηρήσουν την θέση που έχουν ήδη κερδίσει· φοβισμένοι ότι θα μείνουν πίσω, ότι δεν θα μπορούν να συμβαδίσουν με την ταχύτητα των άλλων, ότι κάπου θα “κολλήσουν” και έτσι θα αποκλειστούν από την “ρόδα του χάμστερ”, επειδή οι ίδιοι είναι πολύ αργοί ή χρειάζονται ένα διάλειμμα».
Επίσης, λέγοντας ότι «η τεχνητή νοημοσύνη δεν μπορεί να είναι μια ιστορία ψηφιακής συγκέντρωσης», αλλά «πρέπει να είναι μια ιστορία ψηφιακής συμπερίληψης», αναρωτιέται κανείς ποιος μέσος πολίτης αντιλαμβάνεται «τι θέλει να πει ο μυξιάρης ποιητής».
Το μόνο σίγουρο είναι ότι όποτε το σκυλολόι της Νέας Τάξης Πραγμάτων μιλά για συμπερίληψη, εννοεί το ακριβώς αντίθετο, δηλ. τον αποκλεισμό εκείνων που δεν επιθυμούν να ακολουθήσουν τον ξέφρενο ρυθμό της ψηφιοποίησης του κράτους. Πέραν δε τούτου, τι άλλο από ψηφιακή συγκέντρωση είναι η ενοποίηση όλων των μητρώων του κράτους σε ένα κεντρικό μητρώο και η σύνδεσή του με τον δαι-μοναδικό αριθμό του πολίτη;
Σε ότι αφορά την χρήση του διαδικτύου από τους ανηλίκους, ο κ. Μυξοτάκης προσποιήθηκε ότι νοιάζεται για την προστασία τους, καθαγιάζοντας, μάλιστα, ως μέτρο δημοκρατικής ευθύνης (sic) τον διαδικτυακό κόφτη που θα θεσπίσει:
«Για την Ελλάδα και για εμένα προσωπικά, η προστασία των ανηλίκων από τον ψηφιακό εθισμό και τους κινδύνους του διαδικτύου είναι θέμα διαγενεακής αλληλεγγύης και αποτελεί κορυφαία προτεραιότητα για την κυβέρνησή μου. Χαίρομαι που βλέπω ότι πολλές άλλες χώρες κινούνται προς αυτή την κατεύθυνση. Η Ελλάδα θα ανακοινώσει πολύ σύντομα τη δική της απόφαση όσον αφορά την απαγόρευση της πρόσβασης ανηλίκων και εφήβων στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης. Αυτό όμως συμβαδίζει με τη δημοκρατική μας ευθύνη να διασφαλίσουμε, όπως ανέφερε ο Πρωθυπουργός της Κροατίας, ότι η τεχνολογία ενισχύει τον δημόσιο χώρο και δεν μας κατακλύζει με παραπληροφόρηση και μίσος.
Είμαι υπέρ ενός εκτενούς διαλόγου με τις μεγάλες εταιρείες τεχνολογίας, αλλά πρέπει να έχουμε επίγνωση ότι, εάν ο διάλογος αυτός δεν αποφέρει απτά αποτελέσματα, η μόνη λύση θα είναι η ρύθμιση».
Στην τελευταία λέξη (ρύθμιση) υποκρύπτεται ένας όρος που είναι προσφιλής στα δικτατορικά καθεστώτα, δηλαδή η επιβολή.
Δεδομένου ότι ο κ. Μυξοτάκης επικαλέσθηκε (φυσικά, εντελώς υποκριτικά) την «δημοκρατική ευθύνη», πόσο δημοκρατικό είναι να έρχεται το κράτος να υποκαταστήσει την γονεϊκή εποπτεία των ανηλίκων; Γιατί το αν, πότε και για πόσο θα μπαίνει ένας ανήλικος στο Διαδίκτυο είναι αντικείμενο κυριαρχικής κρίσης του κράτους και όχι του γονέως; Μήπως τέτοιες παρεμβατικές πολιτικές αποδεικνύουν το αυταρχικό DNA της παρούσας κυβέρνησης, στην κεφαλή της οποίας υπάρχει πρωθυπουργός, μιμούμενος τον pater familias, δηλ. τον αυταρχικό αρχηγό της ρωμαϊκής οικογένειας;
Για πολλοστή φορά είναι προφανής η προπαγανδιστική εφαρμογή της οργουελικής διπλοσκέψης: Ο πρωθυπουργός ομνύει πίστη στην δημοκρατική ευθύνη, αλλά ταυτοχρόνως προαναγγέλλει ένα αντι-δημοκρατικό μέτρο. Η ίδια αντιφατική λογική της φαρισαϊκής διπλοσκέψης αφορά και τον συσχετισμό της «δημοκρατικής ευθύνης» της κυβέρνησης με την ανάγκη να διασφαλισθεί ότι «η τεχνολογία ενισχύει τον δημόσιο χώρο και δεν μας κατακλύζει με παραπληροφόρηση και μίσος».
Τα έργα και οι ημέρες αυτής της κυβέρνησης αποδεικνύουν ότι μόνο στα λόγια τάσσεται κατά της παραπληροφόρησης και του μίσους. Στην πράξη, από την μία πλευρά επιδίδεται αενάως σε επιθετική προπαγάνδα για την διαμόρφωση μιας «μαγικής εικόνας» υπέρ της κυβέρνησης και, από την άλλη πλευρά, αντιδρά με μίσος εναντίον κάθε πολίτη που τολμά να αμφισβητεί τα κυβερνητικά αφηγήματα.
Ως προς την επικείμενη θέσπιση του απαγορευτικού μέτρου για τους ανηλίκους, προβάλλει εύλογο το εξής ερώτημα: Πόσο πιστευτός ακούγεται ο προστατευτικός καημός της κυβέρνησης για τους ανηλίκους, όταν τα προηγούμενα χρόνια, ειδικά επί εποχής κορωνοϊού, προκάλεσε έναν ανεξέλεγκτο εθισμό των ανηλίκων στην χρήση του διαδικτύου;
Μήπως για μία ακόμη φορά εφαρμόζεται το τέχνασμα «προκαλώ το πρόβλημα για να φέρω την λύση που με συμφέρει», δηλαδή: προκαλώ τον εθισμό για να έρθω να επιβάλω τον περιορισμό;
Κατ’ εφαρμογήν δε της έτερης νεοταξίτικης μεθόδου, δηλ. της ολίγον κατ’ ολίγον θέσπισης περιορισμών και απαγορεύσεων, μήπως η επόμενη ομάδα που θα πρέπει να προστατευθεί θα είναι ΟΛΟΙ οι ενήλικοι, που, παρεμπιπτόντως, είναι κι αυτοί εθισμένοι, όχι σε πολύ μικρότερη έκταση απ’ ό,τι οι ανήλικοι;
Μήπως δεν θα αργήσει η στιγμή εκείνη όπου, για να εισερχόμαστε στο Διαδίκτυο, θα πρέπει άπαντες να πιστοποιούμεθα μέσω του Προσωπικού Αριθμού, οπότε οι στηλιτευόμενοι ως «αρνητές» του θα έρθουν αντιμέτωποι με μία ακόμη όψη του αυταρχικού Λεβιάθαν;
Στο δε απώτερο μέλλον, μήπως η πιστοποίηση θα πρέπει να γίνεται με τον αριθμό εμφυτευμένο μέσα μας;5
Ο κ. Μυξοτάκης έκλεισε την ομιλία του με μία ακόμη ανάποδη θέση:
«Και καθώς άκουγα τον Πρωθυπουργό της Ινδίας, σκέφτηκα ότι είναι ο συνδυασμός της τεχνητής νοημοσύνης και της προγονικής νοημοσύνης, είτε αυτή βρίσκεται στα αρχαία σανσκριτικά κείμενα είτε στα γραπτά των Ελλήνων φιλοσόφων, που τελικά θα μας οδηγήσει σε ένα πιο δίκαιο μέλλον, με ευημερία».
Όποιοι, όμως, έχουν μελετήσει τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της τεχνολογίας, απώτατη εξέλιξη της οποίας αποτελεί η Τεχνητή Νοημοσύνη, γνωρίζουν ότι με την καθολική ψηφιοποίηση του κράτους δεν πρόκειται να επιτευχθεί καμία δικαιοσύνη και καμία ευημερία.
Όπως, όμως, η ειρήνη, η ασφάλεια, η δημοκρατία, η ελευθερία, η δικαιοσύνη, η πρόοδος κ.λπ., έτσι και η «ευημερία» ανήκει στην λίστα των φανταχτερών αλλά ανάποδων γλωσσο-δολωμάτων που χρησιμοποιούν κατά σύστημα οι νεοταξίτικες μαριονέτες, προκειμένου να εντυπωσιάζουν τις μάζες και να προκαλούν σε αυτές την ψευδαίσθηση ότι οι κυβερνώντες εφαρμόζουν πολιτικές ωφέλιμες για τον λαό, ενώ αληθές είναι ότι τον οδηγούν στον γκρεμό.
Έτσι, λοιπόν, πίσω από το όραμα της ευημερίας κρύβεται ο ένας και μοναδικός πόθος που καίει την ελληνική και κάθε άλλη ψευτοδημοκρατική κυβέρνηση: η εικοσιτετράωρη επιτήρηση των πολιτών, μηδενός εξαιρουμένου!
ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Η «διαγενεακή αλληλεγγύη» που επικαλέσθηκε ο κ. Μυξοτάκης στην ως άνω ομιλία του είναι μία ακόμη οργουελική λεξιμαγεία που εφηύρε προ ετών το κονκλάβιο της Παγκόσμιας Δικτατορίας (οι διεστραμμένοι εγκέφαλοί της όρισαν την 29η Απριλίου ως ευρωπαϊκή ημέρα εορτασμού της διαγενεακής αλληλεγγύης) για να χρυσώνει το χάπι των εκάστοτε δρακόντειων μέτρων που ψαλιδίζουν την ελευθερία και θίγουν την αξιοπρέπεια των λαών. Εκτός, όμως, από υποκριτική, η επίκληση της «διαγενεακής αλληλεγγύης» εντάσσεται και αυτή στην λίστα με τις επιμέρους εκφάνσεις της διπλοσκέψης:
Την ώρα που ο Έλληνας πρωθυπουργός εμφανίζεται να νοιάζεται για τις μελλοντικές γενιές, η άρνησή του να καταπολεμήσει γενναία το φλέγον δημοκρατικό πρόβλημα της Ελλάδος οδηγεί στον αφανισμό των γενεών εκείνων που (υποτίθεται ότι) θέλει να προστατεύσει!
Η βιωσιμότητα του ιστολογίου εξαρτάται από την ελάχιστη οικονομική στήριξη των αναγνωστών, η οποία ανέρχεται μόλις σε 5 € μηνιαίως ή 50 € ετησίως.
Ευχαριστώ θερμά για την αλληλεγγύη σας!
Λεπτομέρειες σχετικά με την μηνιαία ή την ετήσια συνδρομή (για την απεριόριστη πρόσβαση στο Site πληρώνεις όσο για μία Sprite) υπάρχουν στον ακόλουθο σύνδεσμο:
kvathiotis.substack.com/subscribe
Βλ. και:
Μτφ.: Μιχ. Κούλουθρος, εκδ. «Πλήθος», Αθήνα 2021, σελ. 150 επ.
Ως προς το σταδιακό πέρασμα από την πληκτρολόγηση του προσωπικού κωδικού στο ΑΤΜ για ανάληψη χρημάτων με κάρτα ΑΤΜ, στην ταυτοποίηση μέσω του κινητού τηλεφώνου, ακολούθως στην βιομετρική ταυτοποίηση και εν τέλει στην εμφύτευση ενός μικροτσίπ βλ.: