Παγκόσμιος Πόλεμος και Παγκόσμια Κυβέρνηση
Κείμενο-ρετρό 89.0: Ένα παμπάλαιο σχέδιο της υπερεθνικής ελίτ, όπως κατεγράφη σε μασονικό περιοδικό του 20ού αιώνος
Επιμελείται και σχολιάζει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης
Η βιωσιμότητα του ιστολογίου εξαρτάται από την ελάχιστη οικονομική στήριξη των αναγνωστών, η οποία ανέρχεται μόλις σε 5 € μηνιαίως ή 50 € ετησίως.
Ευχαριστώ θερμά για την αλληλεγγύη σας!
Λεπτομέρειες σχετικά με την συνδρομή υπάρχουν στον ακόλουθο σύνδεσμο:
kvathiotis.substack.com/subscribe
Πολλά είναι τα σημάδια αλλά και τα βιβλία που μας δείχνουν τον δρόμο για την εγκαθίδρυση μιας Παγκόσμιας Κυβέρνησης, η οποία, με το πρόσχημα της ειρήνης και της ασφάλειας, θα εγκαθιδρυθεί στον πλανήτη, μετατρέποντας τους πολίτες σε «ευτυχισμένους σκλάβους».
Μέσω της πρόκλησης παγκόσμιων-τεχνητών κρίσεων, μια ολιγάριθμη υπερεθνική ελίτ προπαγανδίζει συστηματικά ως μόνη λύση την ενοποίηση όλου του κόσμου, ο οποίος θα πρέπει να διοικείται από μία Παγκόσμια Κυβέρνηση και να διαθέτει ένα νόμισμα, μία θρησκεία, έναν στρατό, μία αρχή ελέγχου-διανομής των τροφίμων, μία αρχή διαχείρισης της παγκόσμιας μετανάστευσης και, φυσικά, έναν Προσωπικό Αριθμό, που θα επιχειρηθεί, στο όνομα της ασφάλειας, να εμφυτευθεί υποχρεωτικά κάτω από το δέρμα όλων των ανθρώπων (ήδη ακούγεται το καμπανάκι του αντίχριστου χαράγματος).
Τα εθνικά κράτη πρέπει να μπουν στο χρονοντούλαπο της ιστορίας ως ξεπερασμένα και παντελώς ακατάλληλα μορφώματα για την καταπολέμηση των παγκόσμιων απειλών. Πρόκειται για ένα αρχέγονο σχέδιο, το οποίο εκπονήθηκε από απόκρυφες δυνάμεις και υλοποιείται σταδιακά και μεθοδικά από τις μασονικές στοές που έχουν κατακυριεύσει την οικουμένη.
Στο περιοδικό «Κόρυμβος», που αποτελούσε διμηνιαία έκδοση του Διεθνούς Μικτού Τεκτονισμού, και ειδικότερα στο τεύχος 11 του Οκτωβρίου-Νοεμβρίου 1987 (περίοδος Θ΄, σελ. 15 επ.) είχε δημοσιευθεί ένα άρθρο του Dr K. P. Mukerji με τίτλο «ΠΑΓΚΟΣΜΙΑ ΚΥΒΕΡΝΗΣΗ» (πρόκειται για αναδημοσίευση από το μασονικό περιοδικό «Ιλισός», Ιούλιος 1956, τεύχ. 2ο, σελ. 65-68).
Το άρθρο αυτό, μαζί με πολλά άλλα στοιχεία, ανέδειξε ο μοναχός Αβέρκιος στο βιβλίο του «Η μασονία από αυθεντικές πηγές» (εκδ. «Το Παλίμψηστον», Θεσσαλονίκη 2024, σελ. 71) και δημοσιεύεται σήμερα ολόκληρο στην παρούσα ανάρτηση.
Ο αναγνώστης που θα διαβάζει το κείμενο που ακολουθεί θα αντιληφθεί για ποιον λόγο δεν χρησιμοποιούνται καθόλου τυχαία οι λέξεις «ειρήνη», «ευημερία» και, βεβαίως, η «ασφάλεια», οι οποίες είναι ενταγμένες στα προπαγανδιστικά συνθήματα που διασπείρονται καθημερινά από πολιτικούς ή εν γένει από επιδραστικές προσωπικότητες που υποτίθεται ότι νοιάζονται για την σωτηρία των λαών και του πλανήτη.
Επίσης, θα αντιληφθεί για ποιον λόγο βάλλεται λυσσαλέα όποιος τολμά να δηλώνει πατριώτης ή εθνικιστής και, παράλληλα, για ποιον λόγο υλοποιείται μια επιθετική προπαγάνδα υπέρ της κατάργησης των εθνικών συνόρων και της αποδόμησης των εθνών-κρατών.
Πέραν τούτου, ο αναγνώστης θα μπορέσει να αποκωδικοποιήσει το προπαγανδιστικό σύνθημα «τα παγκόσμια προβλήματα απαιτούν παγκόσμιες λύσεις», αφού μέσα στο σύνθημα αυτό υποκρύπτεται η υπέρτατη λύση όλων των προβλημάτων, δηλ. η δημιουργία Παγκόσμιας Κυβέρνησης.
Μάλιστα, το σύνθημα αυτό, το οποίο απαντά και στην αγγλική γλώσσα (global problems, global solutions), εμφανίζεται και στην εξής εναλλακτική του μορφή, η οποία χάριν της ομοιοκαταληξίας έχει μεγαλύτερη δυναμική προπαγανδιστικής διείσδυσης: “if the problem is global, the solution cannot be local“ (αν το πρόβλημα είναι παγκόσμιας εμβέλειας, η λύση δεν μπορεί να είναι τοπικής εμβέλειας).
Επιπροσθέτως, από την ανάγνωση του κειμένου θα καταστεί εναργές γιατί, μετά τον Β΄ Παγκόσμιο Πόλεμο, οργανώθηκε μια άνευ προηγουμένου προπαγάνδα υπέρ της επιδίωξης του στόχου της παγκόσμιας ειρήνης, θύμα της οποίας είχε πέσει και ο Γρηγόρης Λαμπράκης, παρασυρόμενος από τον Μπέρτραντ Ράσελ, φανατικό οπαδό της δημιουργίας Παγκόσμιας Κυβέρνησης1. Ένας, λοιπόν, από τους τέσσερεις τρόπους σχηματισμού της Παγκόσμιας Κυβέρνησης που περιγράφονται στο παρακάτω επίμαχο άρθρο είναι ακριβώς ο ειρηνικός!
Ο αρθρογράφος του κειμένου για την Παγκόσμια Κυβέρνηση ομολογεί ότι κάθε άλλος τρόπος πλην της ειρηνικής και δημοκρατικής διευθέτησης του αναλυόμενου προβλήματος, θα ήταν άκρως προβληματικός, αφού θα οδηγούσε σε μια «πάση θυσία διοικητική ομοιομορφία» και θα απελευθέρωνε αρνητικές δυνάμεις σκλαβιάς και καταπίεσης. Έτσι θα προκαλείτο «μια τραγωδία για το ανθρώπινο πνεύμα».
Τέλος, στο εδώ αναπαραγόμενο κείμενο-ρετρό γίνεται λόγος και για ένα «Προκαταρκτικό Σχέδιο Παγκοσμίου Συντάγματος», το οποίο καταρτίσθηκε από Αμερικανούς ειδικούς κοινωνιολόγους με επικεφαλής τον πρύτανη του Πανεπιστημίου του Σικάγου R. M. Hutchius.
Σύμφωνα με το σχέδιο αυτό, θα πρέπει να δημιουργηθούν οι εξής πέντε οργανισμοί:
1. Παγκόσμια Συνέλευση, είδος συντακτικής Βουλής.
2. Παγκόσμιο Συμβούλιο, δηλ. παγκόσμιο νομοθετικό σώμα.
3. Παγκόσμιος Πρόεδρος.
4. Μέγα Δικαστήριον για την Παγκόσμιο Δικαιοσύνη.
5. Σώμα των Φρουρών ή Παγκόσμια Δύναμη Αμύνης.
Μετά ταύτα, θα αναρωτηθούν κάποιοι: Αφού όλα τα κράτη θα είναι μονιασμένα, τι εξυπηρετεί η συγκρότηση ενός παγκόσμιου στρατού;
Η απάντηση είναι πολύ απλή αλλά και πονηρή: Ο παγκόσμιος στρατός απαιτείται για την αντιμετώπιση της εισβολής εξωγήινων!
Δεν είναι, άλλωστε, τυχαίο ότι ο γνωστός και μη εξαιρετέος Άλντους Χάξλεϋ σε μία διάλεξη που είχε δώσει στις 20 Απριλίου 1959 (βλ. Χάξλεϋ, Το μέλλον του κόσμου εις: Χάξλεϋ, Διαλέξεις για την ανθρώπινη κατάσταση, μτφ.: Α. Παπασυριόπουλος, εκδ. Αρσενίδη, Αθήνα 2017, σελ. 144 επ., 156/157), είχε θέσει τρία καίρια ερωτήματα:
Πρώτον, «μπορούμε να προσδοκούμε τον συνασπισμό όλων των εθνών σε μια μοναδική παγκόσμια διακυβέρνηση, η οποία προφανώς είναι απείρως πιο επιθυμητή;»· δεύτερον, «μπορούμε να προσδοκούμε ότι αυτό θα επιτευχθεί με δημοκρατικά μέσα;»· και, τρίτον, «μπορούμε να αναμένουμε έναν τρόπο δράσης που, μακροπρόθεσμα, θα αποδειχθεί έκδηλα ωφέλιμος για όλες τις πλευρές, όμως μεσοπρόθεσμα θα προκαλέσει δυσαρέσκεια, ή, ακόμα, και δεινά σε πολλούς ανθρώπους, ώστε, σε ειρηνικούς καιρούς, να γίνει ανεκτός από μια δημοκρατική κοινωνία;».
Σύμφωνα με την απάντηση που έδωσε ο Χάξλεϋ, «θεωρεί αμφίβολο ότι τα πράγματα θα εξελιχθούν έτσι, καθότι εμπλέκονται τεράστια κατεστημένα συμφέροντα – και όχι μόνον αυτά των ηγετών», αλλά και των εργοστασιαρχών, των εργαζομένων και των διανοουμένων.
Διετύπωσε δε την εξής πρόβλεψη:
«Γενικά, μπορούμε να πούμε ότι τα ανθρώπινα όντα είναι έτοιμα να ενωθούν και να αποδεχθούν στερήσεις σε μακροπρόθεσμη βάση για χάρη του μακροπρόθεσμου οφέλους μόνον όταν απειλούνται από κάποιον· είναι έτοιμα να ενωθούν μόνον όταν τα απειλεί ένας πόλεμος ή μια καταστροφή [Σ.Σ.: προφανώς και μία πανδημία!]. Αναμφίβολα, το καλύτερο πράγμα που θα μπορούσε να συμβεί για να προκύψει μια παγκόσμια διακυβέρνηση θα ήταν μια εισβολή από τον Άρη. Δυστυχώς, οι πιθανότητες για κάτι τέτοιο είναι ελάχιστες. Είναι όμως δυνατόν να πείσουμε τους εαυτούς μας ότι, στο κάτω-κάτω της γραφής, τα ίδια τα ανθρώπινα όντα συμπεριφέρονται ως Αρειανοί, ότι, με τον υπερπληθυσμό, την υπερβολική οργάνωση και τον άκρατο εκτεχνολογισμό, διαπράττουμε φοβερά εγκλήματα εναντίον των ίδιων μας των εαυτών; Μπορούμε να ενωθούμε εναντίον μας για το δικό μας υψηλότερο συμφέρον; Θα ήταν ίσως δυνατόν, με την κατάλληλη εκπαίδευση και προπαγάνδα, να διαδώσουμε την ακόλουθη άποψη, πως αυτό που θεωρούμε ως “απαλόλαλους ειρηνικούς καιρούς” [Σ.τ.Μ.: Σαίξπηρ, Βασιλιάς Ριχάρδος ο Γ΄, Πράξη Α΄, Σκηνή 1], στην πραγματικότητα δεν είναι “απαλόλαλοι ειρηνικοί καιροί”, αλλά ότι πάνω από τα κεφάλια μας επικρέμαται διαρκώς μια σοβαρή απειλή, και έχει τεράστια σημασία για το δικό μας συμφέρον να ενωθούμε για να την εξουδετερώσουμε. Πρόκειται μάλλον για μια εικασία με αμυδρές ελπίδες πραγμάτωσής της. Ένα τέτοιο επιχείρημα, όμως, είναι δυνατόν τελικά να πείσει τους ανθρώπους να ενωθούν και να σχηματίσουν μια κοινή διακυβέρνηση υπό την αιγίδα του νόμου».
Το κείμενο που θα παρατεθεί ευθύς αμέσως είναι επίκαιρο όσο ποτέ άλλοτε, αφού, εξαιτίας του πολέμου που μαίνεται στο Ιράν, συζητείται ευρέως το ενδεχόμενο ο πόλεμος αυτός να ξεφύγει και να μετατραπεί σε Γ΄ Παγκόσμιο είτε με είτε χωρίς χρήση πυρηνικών.
Ιδού η καθοριστικής σημασίας ακροτελεύτια παράγραφος του εν λόγω κειμένου:
Οπωσδήποτε, πρέπει να επιτελεσθεί το έργον [ενν.: της εγκαθίδρυσης Παγκόσμιας Κυβέρνησης] αυτό για την σωτηρία της ανθρωπότητος. Καμμία θυσία, καμμιά δοκιμασία στην πορεία προς το Παγκόσμιο Κράτος δεν θα ήσαν τόσο μεγάλες όσο εκείνες που θα μας επέβαλλε ένας άλλος παγκόσμιος πόλεμος, ο οποίος θα ήταν μοιραίος αν δεν εγκαθιδρύαμε την Παγκόσμιο Κυβέρνηση. Τώρα πια, η εκλογή δεν είναι ανάμεσα στα χωριστά κράτη και στην παγκόσμια συνεργασία. Είναι ανάμεσα στον βίαιο οικουμενισμό και στον οικουμενισμό τον αυθόρμητο και εθελούσιο. Αν θέλουμε ν’ αποτρέψουμε τον πρώτο, έχουμε χρέος να εργαζόμαστε για τον δεύτερο.
Συμπέρασμα: Είτε το θέλουμε είτε δεν το θέλουμε, οι ελίτ έχουν σχεδιάσει να μας φορέσουν καπέλο μια Παγκόσμια Κυβέρνηση, που, βεβαίως, θα ισοδυναμεί με Παγκόσμια Δικτατορία. Άραγε, θα πετύχει το μισάνθρωπο αυτό σχέδιο ή θα ανατραπεί;
Το βαρυσήμαντο περιεχόμενο του άρθρου του Dr Mukerji στα μασονικά περιοδικά «Ιλισός» και «Κόρυμβος» έχει ως εξής:
