Υποδεχόμαστε το 2026 όπως το 1992!

Κείμενο-ρετρό 78.0: Επί 35 χρόνια όμηροι της ίδιας ελίτ

Jan 02, 2026

Επιμελείται και σχολιάζει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης

«Ἂς ἀκούγονται οἱ τριγμοὶ καὶ οἱ συντριμμοί κρατῶν καὶ συνασπισμῶν καὶ ἂς διακρίνουν πολλοὶ τὸν θόρυβον ἀπὸ τὰ βήματα τοῦ ᾿Αντιχρίστου, που πλησιάζει μὲ ὅλα τὰ κουδούνια τῆς ἀδύναμης «δυνάμεώς» του. Ἐμεῖς ἔχουμε τὸν Τίμιον Σταυρόν, πού ἡ δύναμις του είναι ἀληθινὴ καὶ αἰώνια καὶ λύει τὰ ἔργα τοῦ Σατανᾶ καὶ συντρίβει τοὺς δαίμονες καὶ τὰ σχέδιά τους» (Α. Λογοθέτης, 20.12.1991)

Αναρτάται σήμερα ένα ακόμη ρετρό-κείμενο, το οποίο είχε πρωτοδημοσιευθεί στην εφημερίδα «Ορθόδοξος Τύπος» στις 20 Δεκεμβρίου 1991.

Ο συντάκτης του, ο Α. Λογοθέτης, καταγράφει τα πολλά και δύσκολα προβλήματα που μάστιζαν την Ελλάδα στην τελευταία δεκαετία του 20ού αιώνα, καθώς ετοιμαζόταν να υποδεχθεί το πονηρό έτος 1992.

Ο σημερινός αναγνώστης που θα διαβάσει αυτό το προ 35 ετών δημοσιευμένο άρθρο θα έχει την ευκαιρία να συνειδητοποιήσει για πολλοστή φορά ότι ο ελληνικός λαός (το ίδιο ισχύει, βεβαίως, και για τους υπόλοιπους λαούς, αν και όχι στον ίδιο ακριβώς βαθμό) μοιάζει να είναι αιχμάλωτος σε ένα θεατρικό σκηνικό, στο οποίο ανεβοκατεβαίνουν παραλλαγές του ίδιου θρίλερ.

Το 1991-1992, στην συνταγή του σεναρίου περιλαμβάνονταν, μεταξύ άλλων, τα εξής θέματα:

ακρίβεια
πολιτικός φανατισμός
ηθική κατάπτωση
εκκοσμίκευση
διάλυση της παιδείας
προπαγάνδα
πόλεμοι
νέες ταυτότητες και 666
πλαστικό χρήμα
Αντίχριστος
κατατρομοκράτηση της κοινής γνώμης.

Όλες αυτές οι λέξεις ή φράσεις υπάρχουν στο κείμενο του 1991.

Μπήκαμε, λοιπόν, μόλις στο 2026 και –ω του θαύματος!– οι ίδιες λέξεις ή φράσεις βρίσκονται στο μυαλό και το στόμα όποιου θέλει να περιγράψει τις συνιστώσες της σημερινής, ζοφερής επικαιρότητας.

Πέρασαν 35 ολόκληρα χρόνια, κι όμως ο πυρήνας των προβλημάτων που ταλανίζουν την χώρα μας είναι ίδιος και απαράλλαχτος!

Φυσικά, οι μόνοι ωφελούμενοι από την χρήση αυτού του ιδιότυπου, διαχρονικού καρμπόν που βασανίζει τον απλό πολίτη είναι η σατανοκίνητη, εθνική και υπερεθνική, ελίτ που εχθρεύεται και απομυζά συστηματικά τον λαό.

Μολονότι προσποιείται ότι στόχος της είναι να απαλλάξει τον λαό από τα μεγάλα προβλήματά του, στην πραγματικότητα διακηρύσσει απλώς την υποκριτική πρόθεσή της, για να χαϊδέψει τ’ αφτιά των πολιτών, οργανώνοντας υπογείως τον μηχανισμό συνεχούς ανατροφοδότησης των ίδιων και απαράλλακτων προβλημάτων, χάρη στα οποία η ελίτ θα διασφαλίσει την πονηρή αυτοαναπαραγωγή της και εν τέλει την εδραίωσή της στους κεντρικούς θώκους των κρατών.

Από την παραπάνω λίστα με τις 11 κρίσιμες λέξεις ή φράσεις, κομβικής σημασίας είναι η τελευταία: η κατατρομοκράτηση της κοινής γνώμης. Όπως κατ’ επανάληψιν έχει επισημανθεί, η τεχνική του εκφοβισμού των (βρεφοποιημένων1) μαζανθρώπων διαδραματίζει καταλυτικό ρόλο για την αποτελεσματική χειραγώγησή τους από τους ιθύνοντες νόες των μελών της ελίτ.

Όποιος μπορεί και κουνά τους διάφορες μπαμπούλες έχει και την δυνατότητα να μετατρέπει τους πολίτες σε ψυχές υπόδουλες!

Όπως, όμως, είναι ταυτόσημα τα προβλήματα για το 1992 και το 2026, έτσι είναι ταυτόσημη και η λύση τους. Αφού δεν την αποτολμά η συμπαγής πλειοψηφία, είναι αναμενόμενο να ταλανίζεται από τα ίδια προβλήματα επί τρεις και πλέον δεκαετίες. Το αντίδοτο είναι καταγεγραμμένο στην τελευταία παράγραφο του άρθρου του Α. Λογοθέτη.

Παρατίθεται ευθύς αμέσως το άκρως επίκαιρο δημοσίευμα του «Ορθοδόξου Τύπου» από το τυπικά μακρινό 1991, που κατ’ ουσίαν βρίσκεται ακόμη πολύ κοντά μας.

Μὲ τόσα πολλὰ καὶ δύσκολα προβλήματα

ΠΩΣ ΘΑ ΜΠΟΥΜΕ ΣΤΟ 1992

Ἡ στάσις τοῦ ἀληθινοῦ Χριστιανοῦ

Βρισκόμαστε στὶς παραμονὲς τοῦ νέου ἔτους. Εἶναι βεβαίως συμβατικὸς ὁ τρόπος χωρισμοῦ τοῦ χρόνου. Ἐπειδὴ ὅμως ἐπηρεάζει ψυχολογικὰ τοὺς πολλοὺς ἀνθρώπους, πρέπει να προσέξουμε ὅλην αὐτὴν τὴν κακὴν συγκυρίαν, ποὺ πλήττει τὸν τόπον μας. Τὰ πολλὰ ἐσωτερικά προβλήματά μας, τὸ οἰκονομικόν, το πολιτικόν, τὸ κοινωνικόν, τὸ ἐκκλησιαστικόν, τὸ ἐκπαιδευτικόν, τὸ γλωσσικόν, ὅπως εἶναι ἡ φοβερὴ ἀκρίβεια, ὁ πολιτικός φανατισμὸς ἀριστερῶν καὶ ἀριστεριζόντων, ἡ ἠθική κατάπτωσις τῆς καθημερινῆς μας συμπεριφορᾶς μὲ τὸν ἀκραῖον ἐγωισμὸν καὶ τὴν εὐθυνοφοβίαν, ἡ ἐκκοσμίκευσις τῆς νοοτροπίας τῶν διοικούντων τὴν Ἐκκλησίαν, τὴν διάλυσιν τῆς παιδείας καὶ τόσα ἄλλα ποὺ ζοῦμε καθημερινώς.

Καὶ κοντὰ στὰ μεγάλα δεινὰ τῆς ἐσωτερικῆς μας καταστάσεως ἔχουμε καὶ τὰ ἐθνικά θέματα τῆς ἐξωτερικῆς λεγόμενης πολιτικῆς, ὅπου μὲ ιταμότητα μᾶς ἀντιμάχεται καὶ μᾶς προκαλεῖ ἡ Τουρκία καὶ μᾶς ἀναστατώνουν οἱ βόρειοι γείτονες, πότε ή δόλια προπαγάνδα τῶν Σκοπιανῶν, μὲ τὴν δημιουργία ἑνὸς τεχνητοῦ, «φτιαχτοῦ» κράτους, ποὺ καταδολιεύεται τὸ ὄνομα τῆς Μακεδονίας καὶ διεκδικεῖ ἑλληνικά εδάφη και πότε ἡ ᾿Αλβανία μὲ τὶς χιλιάδες τῶν κακοποιῶν, ποὺ ἔχουν πλημμυρίσει τὴν Χώρα καὶ πότε ἡ Βουλγαρία, ἡ ὁποία ἑτεροζυγεῖ τὴν πολιτική της, ἄλλοτε μὲ τοὺς Τούρκους καὶ ἄλλοτε μὲ τοὺς Σκοπιανούς. Κι ἀκόμα ἡ διάλυσις τῆς Γιουγκοσλαβίας ἀπὸ τὴν Φράγκικη Εὐρώπη καὶ τὴν συνεργασία τοῦ Πάπα, καθὼς ἐπίσης το Κυπριακό, τὶς [ὀρθῶς: οἱ] σχέσεις μας μὲ τοὺς ῎Αραβες καὶ τὴν Εὐρώπη καὶ πολλὰ ἄλλα, ποὺ καθημερινῶς τροφοδοτοῦν τὴν εἰδησεογραφία καὶ κατατρομάζουν τὴν Κοινή Γνώμη γιὰ ἐπερχόμενα φοβερά γεγονότα καὶ δεινά.

Ἂς μὴ χάνουμε ὅμως τὴν ἐλπίδα μας. Ἂς μὴ μᾶς τρομάζουν ὅλοι αὐτοὶ οἱ σχεδιασμοί τῶν ἀντιθέων δυνάμεων, γιατὶ δὲν ὑπάρχει, οὔτε ὑπῆρξε, οὔτε θὰ ὑπάρξη ἄνθρωπος ἢ σύνολον ἀνθρώπων, ποὺ ἐπολέμησαν ἐναντίον τοῦ Θεοῦ καὶ βγήκαν νικητές. Εἶναι «μείζων ὁ ἐν ἡμῖν ἢ ὁ ἐν τῷ κόσμῳ». Κι ἐμεῖς τὴν ἐλπίδα μας την στηρίζουμε στὸν Θεόν, ποὺ εἶναι Πανίσχυρος καὶ ᾿Ανίκητος καὶ ὀνομάζεται Ἰησοῦς Χριστός. Ἂς ἀκούγονται «πόλεμοι καὶ ἀκοὲς πολέμων». Ἐμεῖς στηριζόμαστε στην πέτρα τῆς Πίστεως καὶ μᾶς στεγάζει ή θεοΐδρυτη Ορθόδοξη Εκκλησία. Ἂς ἀκούγονται οἱ τριγμοὶ καὶ οἱ συντριμμοί κρατῶν καὶ συνασπισμῶν καὶ ἂς διακρίνουν πολλοὶ τὸν θόρυβον ἀπὸ τὰ βήματα τοῦ ᾿Αντιχρίστου, που πλησιάζει μὲ ὅλα τὰ κουδούνια τῆς ἀδύναμης «δυνάμεώς» του. Ἐμεῖς ἔχουμε τὸν Τίμιον Σταυρόν, πού ἡ δύναμις του είναι ἀληθινὴ καὶ αἰώνια καὶ λύει τὰ ἔργα τοῦ Σατανᾶ καὶ συντρίβει τοὺς δαίμονες καὶ τὰ σχέδιά τους.

Πολλὰ λέγονται καὶ πολλὰ θὰ εἰπωθοῦν, γιὰ νὰ τρομάξουν καὶ νὰ κλονίσουν τοὺς πιστούς. Καὶ γιὰ τὸν ἀριθμὸ τοῦ ᾿Αντιχρίστου, τὸ «666», καὶ γιὰ τὶς νέες ταυτότητες καὶ γιὰ τὸ πλαστικὸν χρῆμα καὶ γιὰ τὶς ἄλλες δεσμεύσεις καὶ τὶς ἁλυσίδες, ποὺ ἑτοιμάζουν οἱ σύγχρονοι δήμιοι, ὄργανα τῶν ἀθέων. Ἐμεῖς ἔχουμε προστάτην καὶ βοηθόν, ὁδηγὸν καὶ ὑπερασπιστὴν τὸν ἴδιον τὸν Χριστὸν καὶ τὸν Σταυρὸν τῆς Θυσίας Του. Ἔχουμε τὴν Παναγία Μητέρα τοῦ Θεανθρώπου, τοὺς Ἁγίους μας καὶ μὲ μιὰ λέξι τὴν πανίσχυρη κιβωτὸν τῆς Ἐκκλησίας, τὴν ὁποίαν «πύλαι Ἅδου οὐ κατισχύσουσιν αὐτῆς».

Μὲ αὐτὰ τὰ δεδομένα πρέπει νὰ μείνουμε ἀκλόνητοι καὶ αἰσιόδοξοι μπροστὰ στὸν νέον χρόνον 1992, τὸν «ἐνιαυτὸν τοῦ Κυρίου», μὲ τὴν πίστη στην καρδιά μας καὶ στην καθημερινή ζωή μας καὶ ἂς προσπαθοῦμε νὰ κερδίζουμε τὴν κάθε μέρα τοῦ νέου ἔτους, πλησιάζοντας πιὸ κοντὰ στὸν Χριστόν. Ας προσπαθοῦμε νὰ γνωρίσουμε καλύτερα τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ καὶ ἂς τὸ ἐφαρμόζουμε σὲ κάθε μας βήμα. Μὲ ταπείνωσι, μὲ ἐλπίδα, μὲ ἀγάπη. Τὸ μεῖζον ὅλων εἶναι ἡ Ὀρθόδοξη Πίστι μας καὶ σ᾿ αὐτὴν ἂς μείνουμε ἀντὶ πάσης θυσίας, ἀκόμα καὶ τῆς ἴδιας τῆς ζωῆς μας. Διότι «αὕτη ἐστὶν ἡ νίκη ἡ νικήσασα τον κόσμον, ἡ πίστις ἡμῶν» (Α΄ Ιω. Ε΄ 4). Ἂς μποῦμε λοιπὸν στὸ στάδιον τοῦ νέου ἔτους μὲ τὴν βεβαιότητα ὅτι ἀνήκουμε στὴν «παράταξιν Κυρίου» καὶ δὲν μᾶς κλονίζουν τὰ τεχνάσματα τῶν ἀντιχρίστων δυνάμεων. Ἡ Μητέρα Ἐκκλησία μᾶς θυμίζει συνεχῶς καὶ λέγει στον καθένα μας: «Ἡ ἐλπίς μου ὁ Πατήρ, καταφυγή μου ὁ Υἱός, σκέπη μου τὸ Πνεῦμα τὸ ῞Αγιον, Τριάς Ἁγία δόξα Σοι». Καλὴ καὶ εὐλογημένη χρονιά γιὰ ὅλους!

Α. ΛΟΓΟΘΕΤΗΣ