Έτος σαρδόσημον: Από το οργουελικό 1984 στο «προγονικό» 1981
Μία εικόνα, πάμπολλες λέξεις / 13.0
Γράφει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης
«To 1981 οι πρόγονοί μας ανέλαβαν και εκπλήρωσαν για μας την ευθύνη της ελευθερίας μας. Σήμερα εμείς, κυβερνώντες και κυβερνώμενοι, ας τους τιμήσουμε!».
Κώστας Τασούλας, 25 Μαρτίου 2026.
Ζούμε ξεκάθαρα πια σε έναν ανάποδο, δυστοπικό και παλαβό κόσμο!
Ποιος θα μπορούσε να διανοηθεί ότι, σε μια επέτειο της 25η Μαρτίου, μετά την παρέλαση, θα έβγαινε μπροστά στις κάμερες ένας Πρόεδρος της ελληνικής ψευτο-Δημοκρατίας και, σαν να είχε πάθει εγκεφαλικό επεισόδιο, θα μπέρδευε τους ήρωες του 1821, έτος ορόσημο για την Ελληνική Επανάσταση, με «προγόνους» μας από το 1981, έτος ορόσημο για την έναρξη της πασοκικής αυτοκρατορίας;
Ένεκα του προεδρικού σαρδάμ, το έτος ορόσημον μπορεί να χαρακτηρισθεί για την περίσταση έτος σαρδόσημον!
Όποιοι διατηρούν μνήμη από τους λεγόμενους πρασινοφρουρούς του ΠΑΣΟΚ θα θυμούνται τον παπανδρεϊκό ολοκληρωτισμό, ο οποίος, στο όνομα της διαβόητης ΑΛΛΑΓΗΣ, σάρωσε σαν τσουνάμι την ελληνική κοινωνία, διαβρώνοντας όλους τους θεσμούς και αποχαλινώνοντας την ηθική.
Παράλληλα, ήταν η εποχή που άρχισε να οργιάζει η προπαγάνδα αλλά και μια ξύλινη γλώσσα με πρωτοφανείς λεξιπλασίες και ανάποδα σημαινόμενα. Υπ’ αυτήν την έννοια το πασοκικό και, μετά το σαρδάμ του Κ. Τασούλα, «προγονικό» 1981 παραπέμπει στο οργουελικό 1984.
Σε ένα σπάνιο βιβλίο του Γιάννη Λάμψα1 (1921-2002) με τίτλο «Πρασινόπολις» (εκδ. Σείριος, Αθήνα 1984, 1985, σελ. 156-158) είχε αναδημοσιευθεί χρονογράφημα που τιτλοφορείτο «Λογοκρισία ίσον ελευθερία!» (αρχικώς είχε δημοσιευθεί στην εφημερίδα «Μεσημβρινή»).
Αξίζει να θυμηθούμε τα οργουελικά τεχνάσματα που καταμαρτυρούσε στο παπανδρεϊκό ΠΑΣΟΚ του 1981 ο Γιάννης Λάμψας και τα οποία σε τίποτε δεν διαφέρουν από τα αντίστοιχα σημερινά τεχνάσματα της κυβέρνησης Μητσοτάκη.
Επιβεβαιώνεται, επομένως, για μία ακόμη φορά ότι ο ελληνικός λαός είναι διαχρονικά υπόδουλος μιας πολιτικής μαφίας, η οποία διαιωνίζεται στον κυβερνητικό θώκο, εναλλασσόμενη για το ξεκάρφωμα πότε με πράσινες, πότε με μπλε, πότε με κόκκινες και πότε με χρωματικά ανάμικτες σημαίες και κονκάρδες.
Πρόκειται για έναν καμουφλαρισμένο ολοκληρωτισμό, για μια κοινοβουλευτική δικτατορία, που σε έναν μεγάλο βαθμό αντιγράφει τις συνταγές που περιέχονται στο δυστοπικό αντι-ευαγγέλιο του ολοκληρωτισμού, δηλ. στο «1984» του Τζωρτζ Όργουελ.
Υπό αυτό το πρίσμα, ο ΠτΔ Κώστας Τασούλας είχε μάλλον δίκιο:
Οι πρόγονοι του μητσοτακικού ολοκληρωτισμού, όπως αυτός εξελίχθηκε στην επταετία διακυβέρνησης της Νέας Δικτατορίας 2019-2026, πρέπει να αναζητηθούν (όχι βεβαίως στο 1821, αλλά) στο πασοκικό 1981!
Ακολουθεί το σπάνιο κείμενο του Γιάννη Λάμψα, προσβάσιμο μόνο για τους συνδρομητές του ιστολογίου.
