Mειωτικές ετικέτες («συνωμοσιολόγοι», «ψεκασμένοι», «αρνητές» κ.λπ.) από προπαγανδιστικά ροτβάιλερ

Μαθήματα εφαρμοσμένης προπαγάνδας / Μάθημα 66ο

«ΣΤΟ ΚΑΤΩ ΚΑΤΩ και η ιαχή “λεύτερα βουνά χωρίς αιολικά” αμιγώς αριστερή ήταν, πριν την ενστερνιστούν οι συνωμοσιολόγοι και οι ΨΕΚ».

Τάδε γέγραφε άλλο ένα προπαγανδιστικό ροτβάιλερ της εφημερίδας «ΤΑ ΝΕΑ» (3.8.2026, σελ. 56), ο Ηλίας Κανέλλης, που κηλιδώνει ως «συνωμοσιολόγους» και «ΨΕΚ» όποιους συσχετίζουν τις «μεγαπυρκαγιές» με την «πράσινη τεχνολογία».

Θα τολμούσε ποτέ κανείς στο παρελθόν, όταν πάλι καιγόταν η Αττική επί Κωνσταντίνου Καραμανλή και Ανδρέα Παπανδρέου, να χαρακτηρίσει ως «ψεκασμένους / συνωμοσιολόγους» όποιους πίσω από τις φωτιές έβλεπαν δράση οικοπεδοφάγων;

Από το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας «Το Βήμα», 30.7.1978

Μετά τις μεγάλες φωτιές του 20ού αιώνα σε Πεντέλη, Εκάλη κ.λπ., βλέπαμε να ξεφυτρώνουν κάθε φορά δεκάδες πολυτελείς κατοικίες μέσα στο δάσος.

Σήμερα, αντί για σπίτια, ξεφυτρώνουν ανεμογεννήτριες, φωτοβολταϊκά και data centers. Αλλά η προπαγανδιστική δικτατορία βελτιώθηκε στο επικοινωνιακό επίπεδο:

Εφηύρε και παγίωσε την ρετσινιά του «συνωμοσιολόγου», του «ψεκασμένου» και του «αρνητή», για να φιμώνει όποιον θυμώνει!

Και οι τρεις χαρακτηρισμοί συνδυάζονται συχνά με τους επιθετικούς προσδιορισμούς παρανοϊκός¹ ή γραφικός. Όποιος, λοιπόν, αποκτά αυτές τις ιδιότητες και επιμένει να εκφράζει αντίθετη προς το σύστημα άποψη, του πρέπει είτε ζουρλομανδύας είτε χειροπέδες, στο μέτρο που κρίνεται επικίνδυνος για την λειτουργία της (ψευτο)δημοκρατίας («εχθρός του λαού», κατά το ομότιτλο θεατρικό έργο του Ερρίκου Ίψεν²).

Φυσικά, το τέχνασμα της απαξιωτικής κατασπίλωσης του αντιπάλου με χρήση προσβλητικών-μειωτικών ετικετών (labelling), προκειμένου να καμφθεί το ηθικό του στοχοποιημένου προσώπου, είναι γνωστό ήδη από το σχολείο, όπου κάποιος συνήθης ταραξίας, είτε ατομικά είτε ομαδικά, πληγώνει έναν συμμαθητή του που αποφεύγει να κάνει παρέα μαζί του, αποκαλώντας τον π.χ. «σπασίκλα», «φυτό», «μονόχνωτο» κ.λπ.

Το ασύλληπτο κατάντημα των συνωμοτών, που αυτοπροστατεύονται θίγοντας τους κατηγόρους τους ως «συνωμοσιολόγους», είναι ότι έφθασαν σε σημείο να ρίχνουν στον κουβά των «θεωριών συνωμοσίας» μέχρι και το κεντρικό ερώτημα που χρησιμοποιεί ως πυξίδα της η αστυνομία για να εξιχνιάσει ιδίως στυγερά εγκλήματα, δηλ. το «ποιος ωφελείται;» (cui bono?)³.

Αυτή είναι η πολύφερνη, προσχηματική δημοκρατία⁴ (συνήθης είναι και ο όρος «μεταδημοκρατία»⁵) του 21ου (απατ)αιώνα:

Όποιος δεν συντάσσεται με τα αφηγήματα του κυρίαρχου ρεύματος και αναζητά μαριονετίστες πίσω από προδοτικές μαριονέτες, αυτομάτως ψυχιατρικοποιείται από τους συστημικούς δημοσιογράφους (αλλά και τους γυρολόγους τηλε-ειδικούς), που συμπεριφέρονται σαν να έχουν το αποκλειστικό προνόμιο να διαχειρίζονται και να διαφυλάσσουν την αλήθεια της ελίτ – πόσο αλήτ!

Κυρίες και κύριοι, ας το συνειδητοποιήσουμε για τα καλά, αλλά χωρίς ποτέ να συμβιβαστούμε: έχουμε καμουφλαρισμένη (έξυπνη) δικτατορία!

Οι σημερινοί δικτάτορες δεν φορούν στρατιωτικές στολές και μπότες, αλλά χρησιμοποιούν το λεγόμενο «σιωπηλό όπλο» της προπαγάνδας, μέσω του οποίου επιχειρούν να χειραγωγήσουν ύπουλα τους ανυποψίαστους μαζανθρώπους.

Είναι δε απίστευτο ότι ακόμη και ο όρος «σιωπηλό όπλο» έχει συνδεθεί με το στρατόπεδο των «συνωμοσιολόγων», στο οποίο κατατάσσουν ενίοτε και τον γράφοντα. Ωστόσο, στο βιβλίο του Milton William Cooper που φέρει τον τίτλο “Behold a Pale Horse”⁶, και ειδικότερα στο Πρώτο Κεφάλαιο αυτού, αναλύεται ο «ήσυχος πόλεμος» ο οποίος διεξάγεται από τις ελίτ εναντίον των λαών με τα λεγόμενα «σιωπηλά όπλα» (Silent Weapons for Quiet Wars). Μάλιστα, αυτός ο νέου τύπος, υβριδικός πόλεμος ταυτίζεται από τον συγγραφέα με τον Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο!

Δεν είναι τυχαίο ότι όλη η πορεία του πολυμήχανου Οδυσσέως «φανερώνει πίστη στις αρετές του δόλου παρά στη βίαν»⁷. Και είναι πλέον σίγουρο ότι οι ελίτ μιμούνται το μυαλό και την δράση του Οδυσσέως! Γι’ αυτό και από την πλευρά των λαών απαιτείται διαρκής μελέτη των ραδιούργων τεχνασμάτων-παγίδων που χρησιμοποιούν αυτές οι ελίτ, προκειμένου να πολιορκήσουν και εν τέλει να αλώσουν το μυαλό μας!

Ας κατασκευάσουμε, λοιπόν, τώρα ένα αντι-προπαγανδιστικό σλόγκαν, ώστε να δείξουμε στους κατ’ επάγγελμα και καθ’ έξιν προπαγανδιστές μας πόσο πολύ τους έχουμε πάρει χαμπάρι:

Ο προπαγανδιστικός οπλισμός της ψυχιατρικοποίησης και της φρενοβλαβοποίησης «σκοτώνει»!

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:

Το ανωτέρω κείμενο, το οποίο πρέπει να αναγνωσθεί σε συνδυασμό με το προηγούμενο, 65ο μάθημα εφαρμοσμένης προπαγάνδας⁸, αποτελεί εμπλουτισμένη μορφή της ανάρτησης του γράφοντος στον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook.

Η ανάρτηση αυτή κέντρισε το ενδιαφέρον του δημοσιογράφου κ. Δημήτρη Δραγάτη, ο οποίος το μετέτρεψε σε βίντεο και το ανήρτησε στο κανάλι του «Ελεύθερη Πένα». Τον ευχαριστώ θερμά γι’ αυτό!

1. Για «ρουτινοποιημένη παράνοια», για «παρανοϊκά παραληρήματα» και για «λαϊκή παράνοια» κάνει λόγο ο Taguieff, Συνωμοσιολογική σκέψη και «θεωρίες της συνωμοσίας», μτφ.: Αναστασία Ηλιαδέλη, εκδ. Επίκεντρο, Αθήνα 2015, σελ. 37, 39, 40. Από την ξενόγλωσση βιβλιογραφία βλ. ιδίως Hofstadter, The Paranoide Style in American Politics and Other Essays, 1965, σελ. 136-143, 203-207.

2. Επ’ αυτού βλ. Βαθιώτη, Από την τρομοκρατία στην πανδημία. Υποχρεωτικές ιατρικές πράξεις στον πόλεμο κατά του αόρατου εχθρού, Τρίτη επικαιροποιημένη έκδοση, εκδ. Αλφειός, Αθήνα 2023, σελ. 527 επ.

3. Βλ. π.χ. Taguieff, Συνωμοσιολογική σκέψη και «θεωρίες της συνωμοσίας», ό.π., σελ. 41. Βλ. και Sunstein, Conspiracy Theories and Other Dangerous Ideas, 2014, σελ. 22.

4. Βλ. το ομώνυμο βιβλίο του Blühdorn, Simulative Demokratie. Neue Politik nach der postdemokratischen Wende, 2013.

5. Βλ. το ομώνυμο βιβλίο του Κόλιν Κράουτς, Μεταδημοκρατία, μτφ.: Αλ. Κιουπκιολής, εκδ. Εκκρεμές, Αθήνα 2006.

6. 1991, σελ. 35 επ.

7. Επ’ αυτού βλ. Ελένη Ι. Λιόλιου, Ο δόλος στον Αισχύλο. Από το δόλωμα στην πειθώ, εκδ. Ηρόδοτος, Αθήνα 2025, σελ. 28.

8.