Αποκοίμιση των πολιτών κατά τον εορτασμό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου – η αφύπνιση από τον Φώτιο Κόντογλου

Κείμενο-ρετρό 98.0: Τι έγραφε το 1964 ο Κόντογλου για τους πιστούς και τους άπιστους

Γράφει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης

---

ΦΑΡΙΣΑΪΚΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ

Κάθε Δεκαπενταύγουστο, την ημέρα εορτασμού της Κοιμήσεως της Θεοτόκου, οι άθλιες πολιτικές μαριονέτες που μας κυβερνούν επιχειρούν να μας αποκοιμίζουν, παπαγαλίζοντας υποκριτικά ευχετήρια μηνύματα μέσω των οποίων χαϊδεύουν τα αφτιά των βασανισμένων πολιτών.

Ο μέγας Φαρισαίος Κυριάκος Μητσοτάκης, ο οποίος, με τον υπεραυταρχικό τρόπο διακυβέρνησης που εφαρμόζει αταλάντευτα επί μία υβριδική «χουντική επταετία», δεν μπορεί να έχει ως φάρο του την ορθόδοξη πίστη, ετόλμησε να μας κάνει από τα Χανιά ένα σύντομο «μάθημα» πίστεως λέγοντας, μεταξύ άλλων, τα εξής:

Η σημερινή μεγάλη ημέρα για την Ορθοδοξία μας είναι μια «ευκαιρία αναστοχασμού και αναζήτησης της πραγματικής δύναμης που μας δίνει η πίστη μας για να μπορέσουμε να ξεπεράσουμε όλες τις δυσκολίες, είτε αυτές είναι προσωπικές είτε αφορούν τη χώρα συνολικά».

Φυσικά, ακόμη και μια τέτοια ημέρα, ο κ. Μητσοτάκης δεν έχασε την ευκαιρία, εκτός από ψευτο-μάθημα πίστεως, να κάνει για πολλοστή φορά προπαγάνδα για την «κλιματική κρίση», δείχνοντας συνάμα ότι συμπονά τάχα όσους δίνουν «μάχη» για την κατάσβεση των πυρκαϊών, πρωτίστως δε τους πυροσβέστες, άλλη μία κατηγορία ηρώων, την οποία, όπως και εκείνη των υγειονομικών, έχει απαξιώσει κατ’ επανάληψιν.

Στο φαρισαϊκό μήνυμά του ο εμπαίκτης και τυραννίσκος πρωθυπουργός των Νεοελλήνων κατέληξε ότι:

«Σήμερα δεν είναι μέρα για πολλά λόγια, είναι μία ευκαιρία να περάσουμε λίγες ήρεμες στιγμές με τους ανθρώπους που αγαπάμε, να πούμε ένα μεγάλο ευχαριστώ γι’ αυτά που μας έχει δώσει ο Θεός και να αντλήσουμε δύναμη να συνεχίσουμε ο καθένας τον δικό του καθημερινό αγώνα».

Πρέπει, βεβαίως, να διευκρινίσει ο κ. Μητσοτάκης ποιον Θεό ακριβώς έχει στο μυαλό του, όταν τον επικαλείται.

ΟΙΟΝΕΙ ΠΡΟΦΗΤΙΚΑ ΜΗΝΥΜΑΤΑ

Πέρα, όμως, από τα τυποποιημένα υποκριτικά μηνύματα των πολιτικών, τέτοιες ημέρες ακούγονται και οιονεί προφητικά μηνύματα που κρύβουν ανησυχητικά καμπανάκια, στα οποία οι πολίτες δεν δίδουν την πρέπουσα σημασία, καθώς η προσοχή τους είναι εστιασμένη στον εορταστικό χαρακτήρα της ημέρας. Κι όμως, μια μεγάλη εορτή της Ορθοδοξίας είναι η καλύτερη ευκαιρία για τον προγνωστικό προγραμματισμό μας ενόψει μιας επικείμενης καταστροφής, της οποίας τα αίτια και τις συνέπειες γνωρίζουν άριστα μόνο οι μυημένοι.

Όταν επέλθει η καταστροφή, εκείνοι που μας πληροφόρησαν εγκαίρως αλλά συγκεκαλυμμένως, θα έχουν να λένε ότι για το κακό που μας βρήκε ισχύει η ατομική ευθύνη, αφού, παρά την σχετική προειδοποίηση, τα αντανακλαστικά του λαού έμειναν αδρανή.

Σε αυτό το πλαίσιο μπορεί να εντάσσεται το σημερινό μήνυμα που έστειλε ο υπουργός Εθνικής Αμύνης Νίκος Δένδιας, ο οποίος είπε τα εξής περίεργα λόγια, που δεν αποκλείεται να λειτουργούν σαν συναγερμός για ένα επί θύραις θερμό επεισόδιο με την Τουρκία:

«Οι Ένοπλες Δυνάμεις διαφυλάσσουν την ανεξαρτησία, την εδαφική κυριαρχία και μάς επιτρέπουν να διαδηλώνουν με τον πιο ξεκάθαρο τρόπο την προσήλωση μας στο διεθνές δίκαιο και το διεθνές δίκαιο της θάλασσας. Οι κανόνες δεν είναι απλώς ένα κείμενο κενό περιεχομένου. Είναι η επιλογή του πολιτισμένου τμήματος της ανθρωπότητας για τη ρύθμιση οποιουδήποτε ζητήματος. Σήμερα όμως, ζούμε σε δυστοπικούς καιρούς, που αυταρχικές απόψεις προσπαθούν να αλλάξουν αυτό το κεκτημένο της ανθρωπότητας. Απέναντι σε τέτοιες απόπειρες στέκονται οι Ένοπλες Δυνάμεις της πατρίδας μας. Για να εγγυηθούν την ανεξαρτησία, την κυριαρχία και τα κυριαρχικά μας δικαιώματα.

Βρισκόμαστε στην εξέλιξη μιας γιγαντιαίας προσπάθειας, χρησιμοποιώντας το υστέρημα του λαού. Η μεταβολή των Ενόπλων Δυνάμεων στις πιο σύγχρονες που είχε ποτέ ο ελληνισμός. Χρειαζόμαστε και τη βοήθεια της Παναγιάς».

Ειδικά οι όροι «δυστοπικοί καιροί» και «αυταρχικές απόψεις» που χρησιμοποίησε ο κ. Δένδιας ενδέχεται να υποκρύπτουν έναν κακό οιωνό για τους επόμενους μήνες. Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, δεν μπορούμε παρά να ευχόμαστε, ώστε η Υπεραγία Θεοτόκος να εξακολουθεί να έχει υπό την σκέπη Της την Ελλάδα, αν επαληθευτεί ο αινιγματικός χρησμός του κ. Δένδια.

Σε κάθε περίπτωση, ευχόμαστε να μας λυπηθεί η Παναγιά μας και να κάνει ένα ακόμη θαύμα Της, ώστε να απαλλαγούμε όσο το δυνατόν ταχύτερα από τις λεγεώνες των συσσωρευμένων μητσοτακικών δαιμόνων που έχουν μετατρέψει σε στάχτη κυριολεκτική τα δάση και σε στάχτη μεταφορική την ελευθερία, την αξιοπρέπεια και τις παραδοσιακές αξίας των Ελλήνων.

ΑΦΥΠΝΙΣΤΙΚΟΣ ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΠΙΣΤΗ ΑΠΟ ΤΟΝ ΚΟΝΤΟΓΛΟΥ

Με αφορμή το φαρισαϊκό μήνυμα του κ. Μητσοτάκη, ο οποίος μέχρι σήμερα έχει αποδείξει ότι ο Θεός τον οποίο προσκυνά είναι εκείνος της επιστήμης και της τεχνολογίας και, αντιστοίχως, ότι ως σύγχρονα θαύματα αναγνωρίζει αποκλειστικώς τα μεταφορικώς νοούμενα θαύματα, δηλαδή τα επιστημονικά και τεχνολογικά ψευτοθαύματα, όχι όμως τα κυριολεκτικά θαύματα που τελεί η Παναγία μας, οι Άγιοι της Ορθοδοξίας αλλά και ο ίδιος ο Χριστός¹, αξίζει να θυμηθούμε τι έγραφε ο Φώτιος Κόντογλου στον πρόλογο ενός βιβλίου για τα θαύματα της Θερμής Λέσβου, δημοσιευμένο το 1964.

Προτού διαβάσει ο αναγνώστης το κείμενο που ακολουθεί, ας αναρωτηθεί για ποιον λόγο ο κ. Μητσοτάκης και κάθε άλλος πολιτικός που διατυπώνει τα υποκριτικά ή οιονεί προφητικά μηνύματά του κατά τις εορταστικές ημέρες της Ορθοδοξίας μας αποφεύγουν να υπενθυμίζουν στον ελληνικό λαό το μεγαλύτερο θαύμα που τέλεσε η Παναγία μας τα τελευταία χρόνια, δηλ. την σωτηρία της Βασιλικής Πλεξίδα μετά την πτώση της με το ελικόπτερο στο οποίο επέβαινε την 19η Απριλίου 2017.

Η φράση-φάρος που είπε η Παναγία η Ακρωτηριανή Σερφιώτισσα στην Βασιλική Πλεξίδα, οριοθετώντας την κρίσιμη φάση στην οποία έχει εισέλθει η ανθρωπότητα, είναι η εξής:

«Να κηρύττεις το θαύμα που σου έγινε για να δυναμώσει η πίστη όλων ενόψει των επερχόμενων έσχατων γεγονότων!».

Γράφει, λοιπόν, ο Φώτιος Κόντογλου στο βιβλίο «ΣΗΜΕΙΟΝ ΜΕΓΑ ΗΓΟΥΝ ΤΑ ΘΑΥΜΑΤΑ ΤΗΣ ΘΕΡΜΗΣ» (Αφοι Αλεξάνδρου και Ευαγγέλου Παπαδημητρίου, Αθήναι 1964, σελ. 15 επ.):

Εἰς κάθε καιρὸν οἱ ἄπιστοι ἦσαν πολλοί, ἀλλὰ εἰς τὰς ἡμέρας μας ἐπληθύνθησαν εἰς τὸ ἔπακρον. Οἱ σημερινοὶ ἄνθρωποι ἐθεοποίησαν τὴν ἐπιστήμην καὶ τὰς μηχανάς, τὰ νέα εἴδωλα, ὁποὺ φανερώνουν τὴν δύναμιν ὁποὺ ἔχει ὁ νοῦς τοῦ ἀνθρώπου. Ἐμπρὸς εἰς αὐτὰ ἐλησμόνησαν τὸν Θεόν, καὶ περιπαίζουν ἐκείνους ὁποὺ τὸν προσκυνοῦν. Αὐτοὶ πιστεύουν μόνον εἰς τὰ ὑλικὰ πράγματα, καὶ καταγίνονται μὲ τὰς ἀπολαύσεις τούτου τοῦ κόσμου, καὶ λέγουν ἐκεῖνο ὁποὺ λέγει δι’ αὐτοὺς ὁ ἀπόστολος Παῦλος: «φάγωμεν καὶ πίωμεν, αὔριον γὰρ ἀποθνήσκομεν». Οἱ περισσότεροι ἄνθρωποι δὲν ἠξεύρουν ὅτι ἔξω ἀπὸ τοῦτα τὰ ὁρώμενα, ὑπάρχουν καὶ ἄλλα ἀόρατα καὶ ἀκατάληπτα. Δὲν πιστεύουν μήτε εἰς τὸν Θεόν, μήτε εἰς τὴν ἄλλην ζωήν, ἀλλὰ δι’ αὐτοὺς τὸ πᾶν εἶνε τούτη ἡ πρόσκαιρος ζωὴ ποὺ διαλύεται ὡσὰν καπνός. [...]

[…] Ὁ Χριστιανὸς εἶνε ὁ ἔχων πνευματικὸν ὀφθαλμὸν καὶ πνευματικὸν οὔς. Ἐκεῖνος μόνον βλέπει, εἰς καιρὸν ὁποὺ οἱ ἄλλοι δὲν βλέπουν, καὶ ἂς εἶνε αὐτὸς ἀγράμματος καὶ περιφρονημένος, ἐνῶ οἱ ἄλλοι, οἱ τυφλοί, ἂς δοξάζονται διὰ σοφοὶ καὶ διὰ ἔξυπνοι καὶ διὰ σπουδαῖοι. Ἐπειδή, κατὰ τὸν θεόγλωσσον ἀπόστολον Παῦλον, «τὸ μωρὸν τοῦ Θεοῦ εἶνε σοφώτερον ἀπὸ τοὺς ἀνθρώπους, καὶ τὸ ἀδύνατον τοῦ Θεοῦ εἶνε ἰσχυρότερον ἀπὸ τὴν δύναμιν τῶν ἀνθρώπων». Ὁ ἴδιος ἀπόστολος λέγει παρακάτω ὅτι ἐδιάλεξεν ὁ Θεὸς τὰ μωρὰ τοῦ κόσμου διὰ νὰ ἐντροπιάσει τοὺς σοφούς, καὶ τὰ ἀδύναμα τοῦ κόσμου ἐδιάλεξεν ὁ Θεὸς διὰ νὰ ἐντροπιάσει τὰ δυνατά, καὶ τὰ περιφρονημένα ἐδιάλεξεν ὁ Θεός, καὶ τὰ τιποτένια, διὰ νὰ καταργήσει τὰ σπουδαῖα, ὥστε νὰ μὴν καυχηθεῖ κανένας σαρκικὸς ἄνθρωπος ἔμπροσθεν τοῦ Θεοῦ».

Αὐτὰ τὰ ἐξαίσια λόγια τῆς θρησκείας μας καὶ πολλὰ ἄλλα ὅμοια, τὰ διαβάζουν μὲν οἱ σπουδασμένοι, ὁποὺ εἶπα παραπάνω, καὶ τὰ περιεργάζονται, ἀλλὰ μοναχὰ ἀπ᾿ ἔξω, ὅπως ψηλαφεῖ ὁ τυφλὸς τὰ διάφορα πράγματα, δίχως νὰ εἶνε εἰς θέσιν νὰ ἐννοήσει τί κρύβουν παραμέσα. «Ἡ ἀπιστία, λέγει ἕνας ἅγιος, εἶνε μία λέπρα τῆς ψυχῆς, ὁποὺ ψηλαφεῖ μὲν τὰ λόγια τῆς θρησκείας, ἀλλὰ δὲν τὰ νοιώθει, διότι τὰ χέρια τοῦ λεπροῦ εἶνε ἀναίσθητα καὶ νεκρά».

Γράφω πολλὰ διὰ τοὺς σπουδασμένους, ἐπειδὴ καὶ ἐγὼ εἶμαι ἕνας ἀπ’ αὐτούς, καὶ γνωρίζω καλὰ τὴν ψεύτικην σοφίαν ὁποὺ σπουδάζουν εἰς τὶς χῶρες τῆς ἀπιστίας, καὶ τὴν ματαιότητά της. Πλήν, ὁ δυστυχὴς λαὸς νομίζει ὅτι κατέχουν τὴν ἀληθινὴν σοφίαν, καὶ ἐνῶ εἶνε σοφώτερος ἀπ’ αὐτούς, τοὺς ἔχει διὰ ὁδηγούς, ἐπειδὴ κρατοῦν πτυχία καὶ διπλώματα. Καὶ ἀπὸ τις βαθυστόχαστες κι ἀσύστατες θεωρίες ὁποὺ διδάσκουν, θολώνεται ἡ καθαρὰ πίστις τοῦ λαοῦ μας καὶ σκανδαλίζονται οἱ ἁπλὲς ψυχὲς ἀπὸ τὰ κηρύγματα αὐτῶν τῶν ἀνθρώπων, ποὺ δὲν ἔχουν καμμίαν πίστιν, ἀλλὰ εἶνε κύμβαλα ἀλαλάζοντα. Δι’ αὐτοὺς ἅγιοι εἶνε οἱ καθηγηταί των ὁποὺ ἐγέμισαν τὸν νοῦν καὶ τὴν καρδίαν των ἀπὸ «μάταια καὶ ψευδῆ». Οἱ τοιοῦτοι πνευματικοὶ ὁδηγοὶ εἶνε χειρότεροι ἀπὸ τοὺς ἀθέους, ἐπειδὴ οἱ ἄθεοι εἶνε ἀδιάφοροι καὶ δὲν καταγίνονται ὁλοένα μὲ τὰ θεῖα, καὶ οὔτε κανένας περιμένει νὰ ὁδηγηθεῖ ἀπὸ αὐτούς· ἐνῶ ἐκεῖνοι, μὲ τὴν διδασκαλίαν των, βάζουν μέσα εἰς τὴν καρδίαν τῶν πιστῶν τὸν σκώληκα τῆς ἀπιστίας, εἰς καιρὸν ὁποὺ οἱ δυστυχεῖς περιμένουν ἀπὸ αὐτοὺς ἐνδυνάμωσιν εἰς τὴν πίστιν των, καὶ χειροκράτημα πνευματικὸν καὶ φωτισμόν. Δι’ αὐτὸ λέγω ὅτι οἱ τοιοῦτοι νέοι Σαδδουκαῖοι εἶνε χειρότεροι ἀπὸ τοὺς ἀθέους. […]

Ναί, ἀδελφοί μου, ὁ Κύριος φανερώνει κάθε τόσον τὸν ἑαυτόν του εἰς τοὺς εὐσεβεῖς ὁποὺ τὸν ἀγαποῦν. Φανερώνεται εἰς τοὺς ἁπλοϊκοὺς καὶ πτωχοὺς τοῦ βασανισμένου λαοῦ μας, εἴτε ὁ ἴδιος, εἴτε ἡ Παναγία Μήτηρ του, εἴτε οἱ ἅγιοί του, ὁποὺ εἶνε οἱ μεσιτεύοντες ἀνάμεσα εἰς ἡμᾶς καὶ εἰς τὸν Θεόν. Αὐτὰ εἶνε τὰ φανερώματα τῆς ἀγάπης του. Μὲ τὰ θαύματα ὁποὺ ἀξιώνονται νὰ ἰδοῦν κάποιοι ταπεινοὶ χριστιανοί, στερεώνεται ἡ πίστις εἰς τὰς καρδίας τῶν Ὀρθοδόξων Χριστιανῶν. Μὲ τὰ θαύματα ἀποστομώνονται τὰ φλύαρα καὶ ἀσεβῆ στόματα. Μὲ τὰ θαύματα κατατροπώνονται καὶ ἐντροπιάζονται οἱ ἄπιστοι, καὶ ἀγάλλονται οἱ πιστοί, βαστῶντες γερὰ τὴν ἄγκυραν τῆς σωτηρίας.

Ὤ, ἐσεῖς ποὺ κλείνετε τὰ μάτια σας εἰς τὸ φῶς ὁποὺ βγαίνει ἀπὸ τὰ ἔγκατα τῆς γῆς, καὶ βουλώνετε τ’ αὐτιά σας γιὰ νὰ μὴν ἀκούσετε τοὺς ἤχους καὶ τὶς φωνὲς ποὺ ἔρχονται ἀπὸ τὴν ἄλλην ζωήν! Ποῦ εἶνε οἱ σοφὲς καὶ οἱ πολύπλοκες θεωρίες σας, ὅλοι ἐσεῖς ποὺ ταράζετε τὸν κόσμον μὲ τὶς διδασκαλίες σας, καὶ ποὺ τὸν ἔχετε καταντήσει τρελλὸν καὶ σαστισμένον; Πάρετε κλειδιά μεγάλα καὶ κλειδώσετε τὰ σχολεῖα καὶ τὰ πανεπιστήμια τῆς ψεύτικης γνώσης, ποὺ τὰ ἔφτιαξεν ἡ πονηρὰ ἀνοησία τοῦ ἀνθρώπου ὁποὺ ἐξεστράτισεν ἀπὸ τὸν δρόμον τοῦ Θεοῦ.

Τοὺς ὁμοίους σας, τοὺς παλαιοὺς Γραμματεῖς, ποὺ ἐξηγοῦσαν μὲ τὸ νεκρωμένον καὶ ὑλικὸν φρόνημά τους τὰ λόγια τῆς Γραφῆς, ἐμάλωνεν ὁ Χριστὸς διὰ τὴν ὀλιγοπιστίαν των, ἐνῷ ὁ ἁπλὸς ὁ κόσμος ἐπίστευεν εἰς τὰ λόγια του καὶ ἐχαίρετο: «Καὶ ταῦτα λέγοντος αὐτοῦ κατησχύνοντο πάντες οἱ ἀντικείμενοι αὐτῷ, καὶ πᾶς ὁ ὄχλος ἔχαιρεν ἐπὶ πᾶσι τοῖς ἐνδόξοις τοῖς γινομένοις ὑπ’ αὐτοῦ» (Λουκ. ιγ’, 17).

Ποῖος δὲν θὰ γονυπετήσει καὶ δὲν θὰ προσκυνήσει τὸ ὑποπόδιον τῶν ποδῶν τοῦ Κυρίου, ὁποὺ φανερώνει τὴν φοβερὰν καὶ ἀκαταμάχητον δύναμιν καὶ μεγαλοπρέπειάν του εἰς κάποια ἀσθενῆ πλάσματα; Καλότυχοι ἐσεῖς ποὺ σᾶς περιγελοῦν οἱ ἔξυπνοι καὶ οἱ σπουδαῖοι τούτου τοῦ κόσμου, διότι πατᾶτε ἐπάνω εἰς τὴν στερεάν πέτραν, «φαιδρυνόμενοι ἐν τῇ πεποιθήσει», ἐνῶ γύρω σας οἱ ἄπιστοι ταράζονται ὡσὰν καλάμια ὁποὺ τὰ σαλεύει ὁ ἄνεμος τοῦ φόβου καὶ τῆς ἀπελπισίας. Ὤ, ἐσεῖς ποὺ παραδέρνετε μέσα εἰς τὴν σκοτεινὴν ἀνεμοζάλην τῆς ἀπιστίας, «οἱ καταβαπτιζόμενοι τῷ τῆς ἀπιστίας κλύδωνι». Ἀναγνώσετε, σᾶς παρακαλῶ, μὲ προσοχὴν αὐτὰ ὁποὺ γράφονται παρακάτω εἰς τοῦτο τὸ βιβλίον, καὶ τυπώσετέ τα μέσα εἰς τὰ βάθη τῆς καρδίας σας».

1.