Το κείμενο που ακολουθεί, γραμμένο το 2019, απεστάλη στο ιστολόγιο από τον συγγραφέα του, προκειμένου να γίνει αντιληπτό στους αναγνώστες ότι η συνειδητή αποχή βρισκόταν στο επίκεντρο της συζήτησης τουλάχιστον προ πενταετίας. Παρά ταύτα, οι πολιτικοί σαλτιμπάγκοι και τα μιντιακά τους φερέφωνα προσποιούνται σταθερά ότι η αποχή είναι σύμπτωμα της διανοητικής μόλυνσης των αδιάφορων πολιτών που συμπεριφέρονται ως εχθροί της δημοκρατίας και της πολυκομματικής της βάσης, ενώ συμβαίνει το ακριβώς ανάποδο: ακριβώς επειδή η δημοκρατία νοσεί βαριά, ισχύουσα μόνο στα χαρτιά, ο δε πολυκομματισμός δεν είναι παρά ο μανδύας που φορά ο κατ’ ουσίαν μονοκομματισμός, η αποχή είναι το αιτιατό της κομματικής μόλυνσης της δημοκρατίας.
Αλλ’ αντί να προβληματισθούν σοβαρά οι εκάστοτε κυβερνώντες και τα δημοσιογραφικά παπαγαλάκια τους, προτιμούν να ρίχνουν συνεχώς την μπάλα στην εξέδρα, αποκρύπτοντας ότι το σύστημα είναι έτσι δομημένο, ώστε είτε με χαμηλό είτε με υψηλό ποσοστό αποχής, να εκλέγονται στην συντρ…
