Τέρενς Κουίκ: Ένα ακόμη «τέρας» της νεοταξίτικης προπαγάνδας
Μαθήματα εφαρμοσμένης προπαγάνδας / Μάθημα 67ο
Γράφει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης
Όποιος δεν συμφωνεί με το κυρίαρχο ρεύμα και τα μέλη της συμπαγούς πλειοψηφίας, που σαν υπνωτισμένα πρόβατα συντάσσονται με αυτό, έχει την ίδια τύχη, είτε πρόκειται για μνημόνια είτε για εμβόλια είτε για ηλεκτρονικές ταυτότητες:
Εντοπίζεται – απομονώνεται – στοχοποιείται – χλευάζεται – δαιμονοποιείται!
Ως εκ τούτου, το ΟΧΙ/ΝΑΙ στα μνημόνια είναι ό,τι το ΟΧΙ/ΝΑΙ στα εμβόλια.
Αντιστοίχως, το ΟΧΙ/ΝΑΙ στα εμβόλια είναι ό,τι το ΟΧΙ/ΝΑΙ στις ηλεκτρονικές ταυτότητες και τον Προσωπικό Αριθμό.
Όλα τα ύποπτα πρόσωπα (πολιτικοί, δημοσιογράφοι, πανεπιστημιακοί κ.λπ.) που επιδίδονταν συναυτουργικά σε προπαγανδιστική εκστρατεία υπέρ των μνημονίων ήταν περίπου τα ίδια με εκείνα που συμμετείχαν στην αντίστοιχη προπαγανδιστική εκστρατεία υπέρ των εμβολίων· στους πρόθυμους προπαγανδιστές των εμβολίων προστέθηκαν, βεβαίως, οι γιατροί και οι κληρικοί.
Προσοχή: Όσοι ψήφισαν ΟΧΙ στα μνημόνια είδαν το ΟΧΙ τους να μετατρέπεται βίαια σε ΝΑΙ, για να μην πτωχεύσει η χώρα, ενώ κάποιοι από εκείνους που ψιθύριζαν το ΟΧΙ στα εμβόλια, εξαναγκάσθηκαν να πουν το ΝΑΙ, για να μην πτωχεύσουν οι ίδιοι και οι οικογένειές τους!
Ιδιαιτέρως σημαντική είναι η ακόλουθη επισήμανση του (πάντως συστημικού) Συνταγματολόγου Ξενοφώντος Κοντιάδη, ο οποίος στο άρθρο του με τίτλο «Η Συνταγματική Συνθήκη, η κρίση της Ευρωπαϊκής Ένωσης και η ενεργοποίηση των λαών» (εις: Τα δημοψηφίσματα για το Ευρωπαϊκό Σύνταγμα και ο ρόλος των λαών, Κέντρο Ευρωπαϊκού Συνταγματικού Δικαίου, εκδ. Αντ. Ν. Σάκκουλα, Αθήνα-Κομοτηνή 2005, σελ. 15 επ., 38) είχε επισημάνει το μέγα σφάλμα που είχαν διαπράξει επί μνημονίων οι ξενόδουλοι προπαγανδιστές:
«η εκστρατεία υπέρ του “ναι” λειτούργησε σε σημαντικό βαθμό ως τροφοδότης του “όχι”, με το σκεπτικό ότι η αλαζονεία αυτών που κατ’ επάγγελμα διεκδικούν το αλάθητο εξωθεί εξ ενστίκτου την κοινή γνώμη στην αντίθετη πλευρά. Τόσος πανικός, τόσο μεγάλη κινητοποίηση και εκ των άνω “συνομωσία” υπονοεί ότι “κάποιο πτώμα υπάρχει στο ντουλάπι”».
Δικαίως θα αναρωτηθεί κάποιο πώς είναι δυνατόν το ίδιο τακτικιστικό σφάλμα να μην έγινε αντιληπτό από τους διαχειριστές της υγειονομικής κρίσης, οι οποίοι προσπάθησαν με νύχια και με δόντια να οδηγήσουν έναν ολόκληρο λαό στην εμβολιαστική καρέκλα. Δεδομένης της πρωτοφανούς πίεσης που ασκήθηκε από όλα τα γρανάζια του προπαγανδιστικού μηχανισμού για την υλοποίηση του καθολικού εμβολιασμού με τα πειραματικά σκευάσματα, το κρυμμένο πτώμα στο ντουλάπι είχε περιέλθει σε στάδιο προκεχωρημένης αποσυνθέσεως.
Τώρα που έχουμε περάσει στην τρίτη προπαγανδιστική πίστα των Νεοταξιτών, δηλ. στην επιχείρηση της μαζικής προώθησης των νέων ηλεκτρονικών ταυτοτήτων και του Προσωπικού Δαι-Μοναδικού Αριθμού, η μπόχα από το κρυμμένο πτώμα στο ντουλάπι είναι έτοιμη να κατακυριεύσει κάθε γωνιά της Ελλάδος.
Διότι ο αλαζονικός και αυτιστικός προπαγανδιστικός μηχανισμός μοιάζει να είναι εγκλωβισμένος στο κυρίαρχο μοτίβο που γνωρίζει άριστα να εφαρμόζει, αλλά λόγω της επαναλητικότητάς του έχει καταστεί πλέον πληκτικά προβλέψιμο:
Οι τελάληδες των εκάστοτε τεχνολογικών προϊόντων (πότε των εμβολίων, πότε των ταυτοτήτων), τα οποία, βεβαίως, ω του θαύματος, είναι πάντοτε «για το καλό μας», ξαμολάνε τα προπαγανδιστικά μπουλντόγκ τους, αρχής γενομένης από τους συστημικούς δημοσιογράφους, οι οποίοι σαν σύγχρονοι Χατζηαβάτηδες της Νέας Τάξης Πραγμάτων χλευάζουν ανερυθρίαστα όσους πηγαίνουν κόντρα στο ρεύμα κολλώντας τους τις γνωστές απαξιωτικές ρετσινιές («θρησκόληπτοι», «ψεκασμένοι», «συνωμοσιολόγοι», «αρνητές» κ.λπ.).
Έτσι, καθόλου δεν μας εξέπληξε η πρόσφατη, τραγική εμφάνιση του Τέρενς Κουίκ, ενός ακόμη «τέρατος» της νεοταξίτικης προπαγάνδας, ο οποίος γύρισε ένα ανέμπνευστο και προδήλως γελοίο βιντεάκι για λογαριασμό της HuffPost1, προκειμένου να χλευάσει όσους πιστούς, ορθόδοξους χριστιανούς, προτιμούν να εκδώσουν διαβατήριο αντί της εξαιρετικά ύποπτης νέας ηλεκτρονικής ταυτότητας, η οποία προπαγανδίζεται με τον ίδιο λυσσαλέο τρόπο, όπως το ΝΑΙ στα μνημόνια και το ΝΑΙ στα εμβόλια.
Προκειμένου ο κ. Κουίκ να πείσει τον ελληνικό λαό να εμπιστευθεί τις δήθεν αγαθές προθέσεις της κυβέρνησης και να λάβει την ηλεκτρονική ταυτότητα, την οποία ο ίδιος έσπευσε να εκδώσει και για την λήψη της να καμαρώσει, επιδεικνύοντάς την στον φακό, ειρωνεύθηκε κατά τρόπον εμετικό όσους απορρίπτουν το νέο τεχνολογικό προϊόν αριθμοποίησης της ανθρώπινης υπόστασης εδράζοντας την επιχειρηματολογία τους σε θρησκευτική-εσχατολογική βάση.
Ειδικότερα, ο κ. Τέρενς-«τέρας» της νεοταξίτικης προπαγάνδας υπονόησε ότι η νέα κατηγορία «αρνητών» της προωθούμενης ηλεκτρονικής τεχνολογίας είναι προληπτικοί και θρησκόληπτοι, αφού έκανε λόγο για χρήση σκόρδων, κομποσχοινιού και λιβανιστηρίου, ενώ συνδυαστικά αναφέρθηκε στον «εξαποδώ» και στο «φάντασμα του 666».
Παράλληλα με τα θρησκευτικά καρφιά, ο κ. Κουίκ έφθασε στο σημείο να ειρωνεύεται ακόμη και εκείνους που έχουν εύλογες ανησυχίες για την ολοένα και περισσότερο επεκτεινόμενη πολιτική της ηλεκτρονικής επιτήρησης με χρήση καμερών!
Φυσικά, ο κ. Κουίκ δεν μπήκε καν στον κόπο να αντιμετωπίσει τον ποταμό των επιχειρημάτων που έχουν προβληθεί όχι μόνο κατά των ηλεκτρονικών ταυτοτήτων αλλά και κατά της ηλεκτρονικής επιτήρησης με χρήση καμερών. Πάνσοφη η λαϊκή παροιμία: «Όσα δεν φθάνει η αλεπού τα κάνει κρεμαστάρια». Τουτέστιν: Όποιος δεν μπορεί να καταρρίψει την ουσία του επιχειρήματος, κηλιδώνει την προσωπικότητα εκείνου που το επικαλείται!
Στο ολιγόλεπτο βίντεο που ετοίμασα με την βοήθεια του ιστολογίου Hellas Time (παρατίθεται στην αρχή του παρόντος κειμένου), απαντώ στον κ. Τέρενς-«τέρας» της νεοταξίτικης προπαγάνδας, επικαλούμενος κάποια χαρακτηριστικά αποσπάσματα από δύο βιβλία:
Αφ’ ενός από το βιβλίο του γέροντος Ιουστίνου Πίρβου με τίτλο «Ζωή θυσιαζόμενης αγάπης» (μτφ.: Χ. Λιαναντωνάκη, εκδ. Άθως, 2019).
Αφ’ ετέρου από το βιβλίο του καθηγητή Αντεγκληματικής Πολιτικής στο πανεπιστήμιο Πελοποννήσου Θεοδώρου Παπαθεοδώρου με τίτλο «Επιτηρούμενη Δημοκρατία. Η ηλεκτρονική παρακολούθηση των πολιτών στην κοινωνία της διακινδύνευσης» (εκδ. Βιβλιόραμα, Αθήνα 2009).
Τα χαρακτηριστικά αποσπάσματα από το βιβλίο του γέροντος Ιουστίνου Πίρβου2 είναι τα ακόλουθα (σελ. 151):
«Τώρα προσπαθούν να δημιουργήσουν μία ομοιομορφία μέσω της τεχνολογίας. Θέλουν να είμαστε όλοι το ίδιο, δηλαδή νούμερα. Αυτός ο πολιτισμός, αφού μας αφαίρεσε τα ρούχα μας, χώρισε τις οικογένειές μας, πήρε το φαγητό από το στόμα μας, τώρα προσπαθεί να μας αδειάσει την ψυχή».
Λίγο παρακάτω, ο γέροντας αναφέρεται ξανά στο φαινόμενο της αριθμοποίησης του ανθρώπου και στον σκοπό της παγκόσμιας διακυβέρνησης (σελ. 153/154):
«Θεωρώ ότι το ηλεκτρονικό σύστημα αποτελεί τον ύστατο ζυγό που επιβάλλεται στον άνθρωπο, ώστε αυτός να μην κινείται πια καθόλου, ούτε δεξιά, ούτε αριστερά. Να κρατά τον άνθρωπο δέσμιο, όσο γίνεται πιο δεμένο με την ταΐστρα του, σαν ένα αλυσοδεμένο ζώο, το οποίο δεν τρώει παρά το χόρτο που του δίνει ο ιδιοκτήτης του».
Πέραν από αυτά τα χωρία που ακούγονται στο σχετικό βίντεο, αξίζει κάθε ενδιαφερόμενος να διαβάσει τι γράφει ο φωτισμένος γέρων στην ίδια ενότητα με αντικείμενο τον ζυγό της ηλεκτρονικής εποχής:
«Σκοπός της παγκόσμιας διακυβέρνησης, τούτη την ώρα, δεν είναι άλλος από την διάλυση του ανθρώπου και τη διάλυση της επαφής μεταξύ των ανθρώπων. Εάν κάποια πολιτικά συστήματα καθυποτάσσουν τα δικαιώματα των ανθρώπων, αυτό το δικτατορικό ηλεκτρονικό σύστημα θα βάλει σε ζυγό την ψυχή, θα καταδυναστεύσει τη σκέψη του ανθρώπου».
«Κάποιοι θέλουν να γίνουμε μόνο νούμερα, όπως οι κρατούμενοι. Προσπαθούν να διαλύσουν τις σχέσεις μεταξύ των ανθρώπων και τη σχέση του ανθρώπου με τον Θεό. Είναι μια προσπάθεια να γίνει η κοινωνία “ρομπότ”. Σιγά-σιγά θα εξαφανιστεί απ’ αυτήν ο κανονικός άνθρωπος και θα μείνουν μόνο τα ρομπότ που ελέγχονται από τάχα “ανώτερους” ανθρώπους, εκείνους που διευθύνουν τον κόσμο. Ο σημερινός πολίτης μας είναι τυφλωμένος, δεν καταλαβαίνει την κατάσταση στην οποία βρίσκεται και δέχεται σαν ζώο την προσωπική του διάλυση».
Τα χαρακτηριστικά αποσπάσματα από το προαναφερθέν βιβλίο του Θεοδώρου Παπαθεοδώρου για την «Επιτηρούμενη Δημοκρατία» είναι τα εξής (σελ. 118, 120, 123):
«Η διαρκής αναζήτηση του “εσωτερικού εχθρού”, η διάχυτη υποψία για τον επικείμενο κίνδυνο, η συρρίκνωση της έννοιας της ιδιωτικότητας (privacy) και η συνεχής διεύρυνση ενός υπό επιτήρηση δημόσιου χώρου προσδίδουν στην ασφάλεια μια πολεμική διάσταση και στα μέτρα αντεγκληματικής πολιτικής ένα απροσωποποιημένο ψηφιακό περιεχόμενο».
Στην επόμενη παράγραφο, ο συγγραφέας συμπληρώνει την ακόλουθη σκέψη:
«Στο πλαίσιο αυτό, η επιτηρητική δύναμη των αρχών ασφαλείας ενισχύεται, ενώ υποχωρεί σταθερά η ασφάλεια των δικαιωμάτων των πολιτών. Οι αρχές της αναλογικότητας, της πρόληψης και της κοινωνικής προστασίας διαλαμβάνουν συμβολικό, αν όχι μουσειακό χαρακτήρα, ενώ, αντίθετα, οι ηλεκτρονικές πρακτικές ασφάλειας έρχονται να επικαλύψουν με φυσική εξελικτική δυναμική, το σύνολο των ανθρώπινων και κοινωνικών δραστηριοτήτων».
«Στη νέα αυτή πραγματικότητα που διαμορφώθηκε από την χρήση των νέων τεχνολογιών ποιος προστατεύει τον πολίτη από τους προστάτες του; Ποιος ελέγχει αυτούς που μας ελέγχουν; [Σ.Σ.: Πρβλ. την φράση του Ιουβενάλη “Sed quis custodiet ipsos custodies?”] Με βάση ποιους κανόνες διακινούνται, ανταλλάσσονται, δέχονται επεξεργασία ή διαχείριση οι τεράστιες αυτές μάζες των προσωπικών δεδομένων και πληροφοριών;».
«Η αύξηση των τεχνολογικών μέσων, ώστε οι πολίτες να βρίσκονται υπό διαρκή επιτήρηση, δεν έκαναν αποτελεσματικότερα το κράτος και το νόμο, αν και έκαναν τους πολίτες λιγότερο ελεύθερους»3.
Δεν χωρεί καμία αμφιβολία ότι τα ανωτέρω παραθέματα, που αποτελούν ένα μικρό μόνο δείγμα της τεκμηριωμένης επιχειρηματολογίας κατά της ηλεκτρονικής δικτατορίας, όπως αυτή επιχειρείται να υλοποιηθεί μέσω των νέων ηλεκτρονικών ταυτοτήτων και των αμέτρητων οργουελικών καμερών που στήνονται στους δρόμους της Ελλάδος (ιδίως της Αθήνας), εκθέτουν ανεπανόρθωτα τον κ. Κουίκ, ο οποίος, εφαρμόζοντας την προπαγανδιστική πρακτική της απαξιωτικής κατασπίλωσης σε συνδυασμό με εκείνη της φρενοβλαβοποίησης (gaslighting), προέβη σε έναν παντελώς ανεπίτρεπτο χλευασμό των Ορθόδοξων Χριστιανών.
Ο κύριος Τέρενς, αν θέλει να αποτινάξει την ρετσινιά του «προπαγανδιστικού τέρατος», οφείλει άμεσα να ζητήσει δημοσίως συγγνώμη για την αήθη επίθεση που εξαπέλυσε κατά όλων εκείνων των Ελλήνων πολιτών που αγαπούν πατρίδα, θρησκεία και οικογένεια και εικάζουν βασίμως ότι κάτι πολύ σάπιο υπάρχει στο βασίλειο της Δανιμαρκίας, δηλ. ότι, όπως πίσω από την προπαγάνδα για τα μνημόνια και τα εμβόλια κρυβόταν η υποδούλωση της πατρίδας και του σώματος, έτσι και πίσω από τις ηλεκτρονικές ταυτότητες κρύβεται η υποδούλωση της ψυχής μας!
Τα παραθέματα αυτά βρίσκονται και στο βιβλίο του γράφοντος «Από τον εμβολιασμό στην αριθμοποίηση των ζωανθρώπων – και στο βάθος τσιπάρισμα» (εκδ. Νοών, Αθήνα 2025, σελ. 266).
Αυτοί όλοι οι "προοδευτικοί" δεν υποτίθεται ότι είναι ενάντια στη μισαλλοδοξία; Πιο μισαλλόδοξο βίντεο δεν έχω ξαναδεί. Αν λοιδορούσε με αυτόν τον τρόπο οποιαδήποτε άλλη θρησκεία θα γινόταν ο κακός χαμός. Τώρα δεν υπάρχει θέμα, έτσι; Πόσα του έδωσαν για να τα ξεράσει όλα αυτά; Επίσης στο YouTube τα σχόλια είναι απενεργοποιημένα. Μέσα στη δημοκρατία οι "προοδευτικοί"
Εξαίρετε κύριε Βαθιώτη, επιτρέψτε μου να σας γράψω τη φράση που ήρθε στο μυαλό μου ακούγοντας και βλέποντας στο βάθος αυτού του ανθρώπου, ο οποίος στην πεπερασμένη αυτού ηληκία δεν έμαθε καν να σέβεται αυτό που ο Παντοδύναμός Θεός σέβεται, "την μοναδικότητα κάθε ανθρώπου" είτε συμφωνεί μαζί Του είτε όχι. Η φράση περί της οποίας ο λόγος, είναι η εξής, "μη μιλάς, άφησε να ακούσω τη φωνή σου". Επι του προκειμένου, ο κύριος αυτός, όπως κάθε άνθρωπος της ιδίας πάστας, νοιώθει ανασφάλεια για την επιλογή του και για αυτόν τον λόγο αγνοώντας τόσα που γράφονται στον ξένο τύπο από ανθρώπους φιλοσοφημένους και ψαγμένους και όχι "κυκλωματικούς" και τυφλωμένους, επιτίθεται σαρκάζοντας συνανθρώπους του, όντας τόσο αξιοπρεπής κύριος, γιατί; γιατί νοιώθει δυστυχής ανάμεσα σε αυτούς που κάνουν άλλη επιλογή από αυτήν τη ....φώτιστη δική του.
Αν τολμήσουμε να αναλύσουμε φυσιογνωμικά τις κινήσεις-συσπάσεις του προσώπου του, θα έχουμε να γράψουμε και να αποκαλύψουμε μια τόσο αντιφατική εικόνα λεγομένων και εσωτερικά διαδραματιζομένων σε αρκετές σελίδες. Το θεμελιοδέστερο δε από όλα είναι η παντελής άγνοια (έστω εγκυκλοπαιδική) της Ορθόδοξης Πίστης, νομίζοντας πως βρίσκεται σε λαική αγορά ψωνίζοντας "τα σκόρδα του" και λίγο λιβανάκι (αχρείαστο να του είναι) και προσπαθώντας να βρει κάποιο κομποσχοίνι για να αρχίσει έστω και τόσο αργά την έρευνά του στα βάθη της Ορθοδοξίας.