Κυνηγοί του ψεύδους οι οργουελικοί φονιάδες της αλήθειας

Γράφει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης

---

Η βιωσιμότητα του ιστολογίου εξαρτάται από την ελάχιστη οικονομική στήριξη των αναγνωστών, η οποία ανέρχεται σε 5 € μηνιαίως ή 50 € ετησίως.

Ευχαριστώ θερμά για την αλληλεγγύη σας!

Λεπτομέρειες σχετικά με την συνδρομή υπάρχουν στον ακόλουθο σύνδεσμο:

kvathiotis.substack.com/subscribe

---

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Μόνο θυμηδία προκαλεί η είδηση ότι η υπουργός Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού, Σοφία Ζαχαράκη και ο υφυπουργός προπαγάνδας Παύλος Μαρινάκης επισκέπτονται σχολεία στο πλαίσιο της εφαρμογής του πιλοτικού και δήθεν πρωτοποριακού προγράμματος ειδησεογραφικού και πληροφοριακού γραμματισμού (θαυμάστε οργουελική λεξιπλασία: πληροφοριακός γραμματισμός!), ένα πρόγραμμα που τιτλοφορείται «Καλλιεργώντας Κριτικούς Αναγνώστες».

Τόσο η κ. Ζαχαράκη όσο και ο κ. Μαρινάκης, ως σύγχρονοι Φαρισαίοι υποκριτές διακήρυξαν την ανάγκη:

να «ξεχωρίζουμε το αξιόπιστο από το ψευδές, το τεκμηριωμένο από το κατασκευασμένο», να «θωρακίζονται οι μαθητές απέναντι στην παραπληροφόρηση και να αναπτύσσουν κρίση, αυτονομία και υπευθυνότητα στον τρόπο με τον οποίο ενημερώνονται», να συνειδητοποιήσουμε ότι «η παραπληροφόρηση δεν είναι «μια απειλή που θα έρθει», αλλά μια «κρίση που έχει έρθει», αφού «η παραπληροφόρηση βρίσκεται παντού».

Ειδικά ο κ. Μαρινάκης δήλωσε ότι:

«το ψέμα είναι επικίνδυνο πολλές φορές για κρίσιμες υποδομές, για την εθνική ασφάλεια, είναι κρίσιμο για τη ζωή μας, μπορεί να απειλήσει ακόμα και εμάς τους ίδιους, μπορεί να εξαπατήσει δικούς μας ανθρώπους. Η ψεύτικη πληροφορία είναι εδώ, παρούσα και εμείς οφείλουμε να την αντιμετωπίσουμε με τα εργαλεία τα οποία διαθέτουμε».

Με αφορμή, μάλιστα, το συνέδριο του πιλοτικού προγράμματος «Γραμματισμός στις Ειδήσεις για Νέους: Πλοήγηση στον Κόσμο της Πληροφορίας και των Ψηφιακών Μέσων, Καλλιεργώντας Κριτικούς Αναγνώστες» που υλοποιείται σε συνεργασία του Υπουργείου Παιδείας, Θρησκευμάτων και Αθλητισμού και της Γενικής Γραμματείας Επικοινωνίας και Ενημέρωσης με το Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, ο κ. Μαρινάκης έγραψε σε πρόσφατη ανάρτησή του τα εξής:

«Η παραπληροφόρηση για μένα πρέπει να “χτυπηθεί” αποφασιστικά. Με αισιόδοξη προσέγγιση και αυτοπεποίθηση και με πρωτεργάτες τους ανθρώπους της κοινωνίας των πολιτών, τους ανθρώπους που είναι στα σχολεία. Δεν είναι ζήτημα ενός κόμματος, μιας κυβέρνησης. Προφανώς είναι και δικό μας θέμα με την βασική όμως ιδιότητα που “φέρει” ο καθένας μας πριν και πάνω απ’ όλα: του πολίτη, του πατέρα, της μητέρας, του συζύγου, του φίλου».

Δεν είπαν, όμως, ο κ. Μαρινάκης και η κ. Ζαχαράκη με πόσα λίτρα από ξεδιάντροπα ψέματα μας ποτίζει καθημερινά το καθεστώς της Νέας Δικτατορίας και ο προπαγανδιστικός μηχανισμός που χρησιμοποιεί ως καλολαδωμένα γρανάζια τα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης.

ΔΟΚΙΜΑΣΜΕΝΟ ΚΑΜΟΥΦΛΑΖ

Όποιος έχει μελετήσει τις τεχνικές της προπαγάνδας γνωρίζει άριστα ότι ένα δοκιμασμένο καμουφλάζ του ένοχου δράστη είναι να προσποιείται τον πολεμιστή του κακού, που ο ίδιος έχει προκαλέσει!

Έχουμε δει πολλές φορές τον δολοφόνο να συμμετέχει μαζί με τα μέλη μιας τοπικής κοινωνίας στο σαφάρι των αστυνομικών αρχών για τον εντοπισμό του φονιά. Δηλαδή ο πραγματικός δολοφόνος μεταμφιέζεται σε κυνηγό του ίδιου του εαυτού του, με σκοπό να αποπροσανατολίσει την αστυνομία και την τοπική κοινωνία, και έτσι οι προβολείς της εξιχνίασης του εγκλήματος να στραφούν μακριά από αυτόν σε οποιονδήποτε άλλον θα μπορούσε να πληροί το προφίλ του βασικού υπόπτου.

Αυτήν, λοιπόν, την τεχνική του αποπροσανατολισμού εφαρμόζει το προπαγανδιστικό ντουέτο Ζαχαράκη-Μαρινάκη, δηλ. δύο από τους βασικούς «φονιάδες της αλήθειας» που διαθέτει το κόμμα της Νέας Δικτατορίας, και οι οποίοι, για το ξεκάρφωμα, συμμετέχουν στην εκστρατεία καταπολέμησης της παραπληροφόρησης!

Όποιος, μάλιστα, πάρει στα χέρια του τα βιβλία που διανέμονται στους μαθητές του Δημοτικού, θα καταλάβει από πόσο νωρίς το νεοταξίτικο καθεστώς προσπαθεί να «εμβολιάσει» διανοητικά τα Ελληνόπουλα με όλα τα προϊόντα που περιέχει η διεστραμμένη ατζέντα του κυρίαρχου ρεύματος της παγκοσμιοποίησης.

Και να μην ξεχνάμε ποτέ ότι ο όρος «παγκοσμιοποίηση» είναι η ετικέτα που αποκρύπτει τον ζόφο της ήδη εξελισσόμενης «παγκόσμιας δικτατορίας».

ΕΚΚΟΛΑΠΤΟΜΕΝΟΙ ΓΕΝΙΤΣΑΡΟΙ

Ούτως εχόντων των πραγμάτων, ο εξαγγελλόμενος στόχος καλλιέργειας κριτικών αναγνωστών είναι απολύτως ψευδεπίγραφος, αφού το καθεστώς της Νέας Δικτατορίας επιδιώκει ξεκάθαρα να διαμορφώσει ομοιόμορφα και πειθήνια παιδικά στρατιωτάκια, που, όταν θα μεγαλώσουν, θα είναι πανέτοιμα να υποκύψουν αδιαμαρτύρητα στον παγκοσμιοποιητικό, και κατά τούτο ανθελληνικό, σχεδιασμό, όντας ανίκανα να αντιληφθούν τις παγίδες που τους έχει στήσει το σύστημα.

Όποιος έχει γαλουχηθεί ανάποδα, ήδη από τα μαθητικά του χρόνια, με την ιδεολογία της πολυπολιτισμικότητας, της ανεξέλεγκτης λαθρομετανάστευσης, της πράσινης ενέργειας, της δαιμονοποίησης του διοξειδίου του άνθρακα, της ανθρωπογενούς κλιματικής αλλαγής, της καθολικής ψηφιοποίησης, του μετανθρωπισμού που υποτίθεται ότι θα μας χαρίσει την αθανασία, του δικαιωματισμού των φεμινιστριών, που κραυγάζουν ότι το έμβρυο είναι εισβολέας από το οποίο θα πρέπει να απαλλάξουν ατιμωρητί το σώμα τους, των ΛΟΑΤΚΙ, που θέλουν ανά τακτά χρονικά διαστήματα να ξεχαρμανιάζουν παρελαύνοντας γυμνοί στους δρόμους, των ομοφυλόφιλων που διεκδικούν ανταλλαγή βέρας και στεφάνων ακόμη και μέσα σε εκκλησία κ.ο.κ., πώς θα μπορέσει αυτός ο συστημικά γαλουχημένος μαθητής να αναποδογυρίσει αργότερα το ανάποδο και να ερμηνεύσει ορθόδοξα το παγκοσμιοποιητικό οικοδόμημα;

Τούτο το ερώτημα είναι, βεβαίως, ρητορικό. Γι’ αυτό, λοιπόν, τρέχουν η κ. Ζαχαράκη και ο κ. Μαρινάκης στα διάφορα σχολεία, προκειμένου, υπό τον μανδύα της καταπολέμησης της παραπληροφόρησης, να εδραιώσουν ακόμη πιο στέρεα τον συστημικό μηχανισμό της παραπληροφόρησης, η οποία θα εγγυηθεί τον πολλαπλασιασμό των εκκολαπτόμενων γενιτσάρων που θα υπερασπισθούν μεθαύριο, με νύχια και με δόντια, την προπαγανδιζόμενη ατζέντα των προσκυνητών της παγκόσμιας δικτατορίας.

Η παραπληροφόρηση που ενοχλεί τον κ. Μαρινάκη και την κ. Ζαχαράκη προέρχεται μόνο από την εκάστοτε αντίθετη-αντισυστημική άποψη που τολμούν και εκφράζουν οι αντίπαλοι του κομματικού προγράμματος της Νέας Δικτατορίας ή/και οι αμφισβητίες της παγκοσμιοποιητικής ατζέντας.

Στον αντίποδα, η παραπληροφόρηση που πηγάζει από τα γκαιμπελικά μεγάφωνα των στελεχών της Νέας Δικτατορίας έχει πάντοτε θετικό πρόσημο και γι’ αυτό ονομάζεται πληροφόρηση ή, στην οργουελική νεογλώσσα της κυβέρνησης, πληροφοριακός γραμματισμός!

ΟΡΓΟΥΕΛΙΚΗ ΚΑΤΗΧΗΣΗ

Δεν είναι φυσικά αθώα σύμπτωση το γεγονός ότι, στο δυστοπικό μυθιστόρημα «1984» του Τζωρτζ Όργουελ¹, το ολοκληρωτικό καθεστώς της Ωκεανίας φρόντιζε για την κατήχηση των παιδιών και της νεολαίας με τις αρχές του κόμματος. Τον ρόλο αυτό είχε αναλάβει ο Σύνδεσμος Νεολαίας και Κατασκόπων:

«Σχεδόν όλα τα παιδιά αυτές τις ημέρες ήταν τρομερά. Το χειρότερο από όλα ήταν ότι, με τέτοιες οργανώσεις σαν τους Κατασκόπους, τα παιδιά μεταβάλλονταν συστηματικά σε μικρούς αγρίους που δεν μπορούσε να δαμάσει κανείς. Και όμως, αυτό δεν τους δημιουργούσε τη διάθεση να επαναστατήσουν ενάντια στην πειθαρχία του Κόμματος. Απεναντίας, λάτρευαν το Κόμμα και καθετί που είχε σχέση με αυτό. Τα τραγούδια, οι παρελάσεις, οι σημαίες, οι πεζοπορίες, τα γυμνάσια ψεύτικης σκοποβολής, τα ουρλιαχτά των συνθημάτων, η λατρεία του Μεγάλου Αδελφού, όλα αυτά τους φάνταζαν σαν ένα υπέροχο παιχνίδι. Όλη τους η θηριωδία εξωτερικευόταν ενάντια στους εχθρούς του κράτους, ενάντια στους ξένους, στους προδότες, στους σαμποτέρ, στους σκεφτοεγκληματίες. Ήταν σχεδόν φυσικό άτομα πάνω από τα τριάντα να φοβούνται τα παιδιά τους. Και είχαν δίκιο, γιατί σπάνια περνούσε βδομάδα που οι Times να μην έχουν μια στήλη για το πώς ένας μικρός σπιούνος (“παιδί ήρωα” τον ονόμαζαν συνήθως) είχε κρυφακούσει μια παρατήρηση εναντίον του Κόμματος και είχε καταδώσει τους γονείς του στην Αστυνομία της Σκέψης».

«ΟΙ ΔΙΚΤΑΤΟΡΕΣ»

Ο Ι. Μ. Παναγιωτόπουλος σε ένα δοκίμιό του με τίτλο «Οι δικτάτορες»² έγραφε:

«Ποιά εἶναι ἡ οὐσία της [δικτατορίας]; Φυσικά, ἡ ἄρνηση τῆς δεύτερης γνώμης. Γιὰ τὸ δικτάτορα δὲν ὑπάρχει ὁ ἄλλος ἄνθρωπος. Δὲν ὑπάρχει τὸ φυσικὸ πρόσωπο. Ὑπάρχει μόνο ὁ ἀνθρώπινος πολτός, ποὺ τὸν ζυμώνει μὲ τὰ σιδερένια του χέρια, γιὰ νὰ τοῦ δώσει τὸ σχῆμα, τὴν ἔκφραση, ποὺ ἐπιθυμεῖ. Μπορεῖ νὰ ξεκινήσει μὲ τὶς ἀγαθότερες προθέσεις. Νὰ ὑποσχεθεὶ παραδείσους. Νὰ ὀργανώσει μιὰ πολιτεία καὶ μιὰ κοινωνία, ὅπου ὅλες οἱ ἀναφαίρετες ἀνθρώπινες ἀξίες νὰ δείχνονται παροῦσες. Δὲν εἶναι παρὰ ἕνα ξεγέλασμα. Πίσω ἀπὸ τὶς λαμπρὲς ἐπιφάνειες κινεῖται ἀκατάλυτη πάντα ἡ βούληση τοῦ ἑνός, ἡ δίψα τῆς ἐξουσίας, ἡ ἀπολυταρχικὴ τοποθέτηση καὶ ἡ αὐθαιρεσία τοῦ ἑνός. Καὶ δὲν ὑπῆρξε μήτε καὶ ποὺ θὰ ὑπάρξει πουθενὰ ὁ ἕνας, ὁ ἱκανὸς ν' ἀνταποκριθεὶ μὲ σύνεση, μετριοφροσύνη, ἐπιείκεια καὶ μακροθυμία στὶς ἀπαιτήσεις ἑνὸς συνόλου ἐλευθέρων προσώπων. Ἡ δικτατορία, πολιτική, στρατιωτική, κοινωνική, προϋποθέτει πάντα ἕνα πλῆθος δεσμεύσεις, ἀπαρνήσεις, καταναγκασμούς, ἀπαλλοτριώσεις, μιὰ παραδοχὴ αὐθεντίας εἴτε θελητὰ εἴτε ἀθέλητα, μιὰ κατάφαση καὶ μιὰ ὁμογνωμοσύνη, ποὺ κατασκευάζεται μὲ τεχνασματικοὺς βιασμούς».

Αυτήν την απολυταρχία, λοιπόν, του ενός κόμματος, δηλ. της Νέας Δικτατορίας, βιώνουμε σήμερα. Το κόμμα αυτό φόρεσε τώρα τον φανταχτερό, δήθεν καλοπροσαίρετο και οπωσδήποτε οργουελικό μανδύα του «πληροφοριακού γραμματισμού», τάχα για να καλλιεργήσει κριτικούς αναγνώστες, ενώ στην πραγματικότητα επιδιώκει να κατασκευάσει πανομοιότυπους εγκεφάλους, μπολιασμένους με την ιδεολογία της νεοεποχίτικης και νεοταξίτικης ατζέντας.

PSEMA FORUM

Οι φονιάδες της αλήθειας που μακιγιάρονται ως κυνηγοί του ψεύδους προχώρησαν προ δύο περίπου μηνών και σε μία ακόμη εφαρμογή του οργουελικού εγχειριδίου της προπαγάνδας και, ταυτοχρόνως, του ανάποδου κόσμου:

Το καθεστώς της Νέας Δικτατορίας οργάνωσε στις 10 και 11 Μαρτίου 2026 στο ξενοδοχείο Intercontinental ένα συνέδριο που το ονόμασε “Athens Alitheia Forum”. Σε αυτό συμμετείχαν πάμπολλα νεοταξίτικα μπουμπούκια, πρόθυμα να μας διαφωτίσουν για την παραπληροφόρηση και τα αντίδοτά της.

Ωστόσο, στην Ωκεανία του Ουίνστον Σμιθ είναι γνωστό ότι όλα τα υπουργεία είχαν ανάποδα ονόματα. Ένα από αυτά ήταν και το Υπουργείο Αλήθειας, που στην πραγματικότητα ήταν Υπουργείο Ψεύδους. Αντιστοίχως, λοιπόν, με τις οργουελικές διόπτρες, ο τίτλος του πρόσφατου συνεδρίου διαβάζεται Psema Forum.

Σε ένα τέτοιο φόρουμ, «αλήθεια» βαπτίζεται ό,τι συμφέρει το καθεστώς και «ψέμα» ό,τι το αμφισβητεί. Ζούμε ξεκάθαρα στην εποχή της μητσοτακικής Ωκεανίας. Τελεία και παύλα. Ακριβέστερα: τελεία και Παύλος Μαρινάκης.

1. Μτφ.: Μαρία Καρβέλα, εκδ. Ωκεανίδα, Αθήνα 2021, σελ. 30, 32.

2. Δημοσιευμένο στο βιβλίο του «Η ηθική του συμφέροντος», εκδ. Φιλιππότη, 3η έκδοση, 1986, σελ. 215 επ.