Έξαρση της εγκληματικότητας: Μάστιγα ή τέχνασμα;
Κείμενο-ρετρό 90.0: Τεκμήρια «έξαρσης της εγκηματικότητας» από εφημερίδες του 1951, του 1972 και του 1994
Γράφει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης
Η βιωσιμότητα του ιστολογίου εξαρτάται από την ελάχιστη οικονομική στήριξη των αναγνωστών, η οποία ανέρχεται σε 5 € μηνιαίως ή 50 € ετησίως.
Ευχαριστώ θερμά για την αλληλεγγύη σας!
Λεπτομέρειες σχετικά με την συνδρομή υπάρχουν στον ακόλουθο σύνδεσμο:
kvathiotis.substack.com/subscribe
Κατά την συζήτηση που έλαβε χώρα στην εκπομπή ΧΩΡΙΣ ΧΡΩΜΑ του τηλεοπτικού σταθμού ART TV (παρουσιαστής: Γιώργος Βαθιώτης, 6/5/2026) προσπάθησα να αποδείξω ότι η λεγόμενη έξαρση της εγκληματικότητας είναι περισσότερο ένα επικοινωνιακό τέχνασμα των ΜΜΕ παρά μια πραγματική μάστιγα.
Η «έξαρση της εγκληματικότητας» καταγράφεται ήδη σε εφημερίδες του 20ού αιώνα:
Από την δεκαετία του 1990 είναι αντιπροσωπευτικό το δημοσίευμα της εφημερίδας «ΕΘΝΟΣ» της 16ης Ιανουαρίου 1994, όπου η καθηγήτρια εγκληματολογίας Βάσω Αρτινοπούλου σημείωνε ότι:
«ο τρόπος με τον οποίο προβάλλεται από τα ΜΜΕ η βαριά εγκληματικότητα επιφέρει ηθικό πανικό και καλλιεργεί τον φόβο του εγκλήματος».
Από την δεκαετία του 1970 ιδιαιτέρως αποκαλυπτικό είναι το χρονογράφημα του Παναγιώτη Παπαδούκα με τίτλο «ΕΓΚΛΗΜΑ ΚΑΙ ΤΗΛΕΟΡΑΣΙΣ», δημοσιευμένο την 8η Σεπτεμβρίου 1972 στην εφημερίδα «ΑΚΡΟΠΟΛΗ», όπου ο γνωστός δημοσιογράφος και θεατρικός συγγραφέας έγραφε:
«Ένα άνευ προηγουμένου κύμα εγκληματικότητος έχει κατακλύσει τον κόσμο. Κάθε μέρα εγκλήματα παντού. Πάσης μορφής και για ποικίλους λόγους».
Από την δεκαετία του 1950 εντοπίσθηκε το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας «ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ», το οποίο είχε κυκλοφορήσει στις 7 Δεκεμβρίου 1951. Σε ένα ανυπόγραφο δίστηλο με τίτλο «Η ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΚΟΤΗΣ» διαβάζουμε πάλι ότι στην χώρα μας καταγράφεται ανησυχητική έξαρση της εγκηματικότητας:
«Κύμα εγκληματικότητος κατακλύζει την Ελλάδα. Το αντανακλά και το υπογραμμίζει ο τύπος και το διαπιστώνει περίφροντις και η πολιτεία. Και αναζητεί τα αίτιά του και προσπαθεί να εξεύρη τα μέσα της ανασχέσεώς του. Δικαιολογημένη απολύτως είναι η ανησυχία της πολιτείας. Διότι τα εγκλήματα που διαπράττονται δεν είναι κοινά εγκλήματα».
Μάλιστα, όπως χαρακτηριστικά πληροφορεί το αναγνωστικό κοινό της εφημερίδας ο αρθρογράφος, τα περισσότερα στυγερά εγκλήματα είναι ενδοοικογενειακά:
«Σύζυγός φονεύει την σύζυγον. Υιός, μήτηρ και θυγάτηρ τον πατέρα και σύζυγον. Υιός την αδεφήν, την μητέρα και τον πατέρα. Υιός την μητέρα και την νύμφην του. Μήτηρ, αδελφός και γαμβρός την θυγατέρα, αδελφήν και γυναικαδελφήν. Ανεψιός τον θείον. Υιός τον πατέρα. Άλλος την μητέρα. Αδελφός την αδελφήν. Γαμβρός την γυναικαδελφήν. Υιός και σύζυγος την μητέρα και την σύζυγόν του».
Το συμπέρασμα που εξάγεται αβίαστα από αυτήν την συγκριτική ανασκόπηση είναι ότι η εγκληματικότητα υπερφωτίζεται από τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, ώστε αφ’ ενός να επιτυγχάνουν την πολυπόθητη υψηλή ακροαματικότητα («το έγκλημα πουλάει»), αφ’ ετέρου να παράγεται στους σήμερα τηλεδιασωληνωμένους πολίτες (ιδίως τους ηλικιωμένους) ένα διαρκές αίσθημα ανασφάλειας και έτσι να βρίσκει η εκάστοτε πονηρή κυβέρνηση την χρυσή ευκαιρία να προαναγγέλλει και να εφαρμόζει ψηφοθηρικού τύπου «σκληρά πακέτα μέτρων» αυστηροποίησης του Ποινικού Κώδικα.
Aυτό ακριβώς είναι το φαινόμενο-μάστιγα του λεγόμενου ΠΟΙΝΙΚΟΥ ΛΑΪΚΙΣΜΟΥ1.
Σε αυτό το πλαίσιο, η παρούσα αυταρχική κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας (ορθότερα: Νέας Δικτατορίας), σηκώνει ψηλά την σημαία της ξενόφερτης, παρωχημένης και αποτυχημένης θεωρίας της μηδενικής ανοχής (zero tolerance) προβάλλοντας ταυτοχρόνως το προπαγανδιστικό σλόγκαν «ΝΟΜΙΜΟΤΗΤΑ ΠΑΝΤΟΥ».
Μια κοινωνία, όμως, που δεν ανέχεται την παραμικρή εκτροπή του πολίτη από τις ράγες της νομιμότητας παύει να είναι κοινωνία και καταντά εφιαλτική δυστοπία.
Ο Φερνάντο Πεσσόα στο βιβλίο του «ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΙΣ ΜΑΣΚΕΣ» έγραφε:
«Και η αρρώστια είναι μια μορφή υγείας. Ένας τέλειος άνθρωπος, αν υπήρχε, θα ήταν το πιο αφύσικο ον που μπορεί να φανταστεί κανείς».
Αλλά και ο Γιεβγκένι Ζαμιάτιν στο δυστοπικό μυθιστόρημά του «ΕΜΕΙΣ» αποφαινόταν αποφθεγματικά ότι:
«Ο μόνος τρόπος για να απαλλάξεις τον άνθρωπο από τα εγκλήματα είναι να τον απαλλάξεις από την ελευθερία»!
Άρα, η κυβέρνηση του ΚΥΡΙΑΚΟΥ ΜΗΤΣΟΤΑΚΗ, με αιχμή του δόρατος τον Υπουργό Δικαιοσύνης ΓΙΩΡΓΟ ΦΛΩΡΙΔΗ, προσπαθεί, μέσω της αυστηροποίησης του Ποινικού Κώδικα (αλλά και του Κώδικα Οδικής Κυκλοφορίας) να περάσει το παραπλανητικό μήνυμα προς τους τρομοκρατημένους από τα ΜΜΕ πολίτες ότι ως υπερπροστατευτικός πατερούλης φροντίζει για το καλό των ανήσυχων παιδιών του.
Στην πραγματικότητα, όμως, χρησιμοποιεί τις κορώνες των δήθεν αναγκαίων μέτρων για την καταπολέμηση της προπαγανδιζόμενης «εγκληματικότητας σε έξαρση» ως πρόσχημα-καμουφλάζ, ώστε να συρρικνώσει ύπουλα τις ατομικές ελευθερίες μας και, ακόμη χειρότερα, να εγκαθιδρύσει ένα πανοπτικό κράτος συνεχούς επιτήρησης του πληθυσμού, αντιγράφοντας το οργουελικό ευαγγέλιο του δυστοπικού ολοκληρωτισμού, κεντρική μορφή του οποίου είναι ο ΑΟΡΑΤΟΣ ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΔΕΛΦΟΣ.
Θυμηθείτε το σύνθημα: ΚΑΜΕΡΕΣ ΠΑΝΤΟΥ!
Προς την ίδια κατεύθυνση (επιτήρηση μέσω ηλεκτρονικού φακελώματος) επιδιώκεται να αξιοποιηθεί και ο ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΣ ΑΡΙΘΜΟΣ σε συνδυασμό με τις νέες ΨΗΦΙΑΚΕΣ ΤΑΥΤΟΤΗΤΕΣ.
Για τους παραπάνω λόγους, είναι επιτακτική και απόλυτη η ανάγκη, στις ερχόμενες εκλογές, η κυβέρνηση της ΝΕΑΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑΣ να καταρρεύσει με παραδειγματικό κρότο.
Διαφορετικά, η Ελλάδα θα μεταβληθεί σε ένα ηλεκτρονικό στρατόπεδο συγκεντρώσεως με πολίτες είλωτες, ποδοπατημένους από τις μπότες της ραδιούργας μητσοτακικής ελίτ.
Βλ. και: