Ηγετικά φιλιά σε αθώα κοριτσάκια: Προεκλογικά-προπαγανδιστικά τεχνάσματα για βρεφοποιημένους πολίτες
Μια εικόνα, πάμπολλες λέξεις / 16.0
Γράφει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης
«Αρχή της συναισθηματικότητας: Ο Χίτλερ έλεγε ότι η πλειοψηφία της μάζας είναι θηλυκή. Η προπαγάνδα πρέπει να απευθύνεται περισσότερο στο συναίσθημα παρά στη λογική».
Καλογερόπουλος-Kaloy, Η προπαγάνδα μέσον βιασμού των λαών. Η Φιλοσοφία της Προπαγάνδας, εκδ. Δρόμων, Αθήνα 2012, σελ. 52.
Δείτε το παραπάνω κολλάζ των τριών φωτογραφιών και θαυμάστε την κοροϊδία του «κυρίαρχου λαού»!
Ι. ΤΟ ΚΟΡΙΤΣΑΚΙ ΤΗΣ ΑΛΛΑΓΗΣ
Όταν οι ελίτ θέλουν να αγγίξουν τις ευαίσθητες χορδές του κάθε προεκλογικού είλωτα, τρέχουν στον τσελεμεντέ της προπαγάνδας και ξεπατικώνουν την ίδια ηλίθια συνταγή, νομίζοντας ότι όλοι εμείς οι κοινοί θνητοί έχουμε μνήμη χρυσόψαρου και μυαλό κουκούτσι:
Οι ηγέτες-μαριονέτες που διεκδικούν μία ακόμη τετραετία, προκειμένου να διαιωνίσουν το φαγοπότι τους, αλλά προπάντων προκειμένου να ικανοποιήσουν την αδηφάγο εξουσιολαγνεία τους, βγάζουν ένα κοριτσάκι (γιατί άραγε όχι αγοράκι;) επί της θεατρικής πολιτικής σκηνής, το παίρνουν αγκαλιά ή/και του σκάνε ένα φιλί, νομίζοντας ότι θα κλέψουν την αθωότητά του και θα την μεταγγίσουν στην δαιμονική τους υπόσταση, παραπλανώντας το ακροατήριο των χαυνοπολιτών.
Αυτό το τέχνασμα είχε εφαρμόσει ο Ανδρέας Παπανδρέου προ των εκλογών του 1985 με την ξανθή και γαλανομάτα Αννούλα, το επανέλαβε στην συνέχεια ο Αλέξης Τσίπρας προ των εκλογών του 20191, και τώρα τους αντέγραψε ο Κυριάκος Μητσοτάκης προ των επερχόμενων εκλογών, μάλλον του φθινοπώρου.
Στο 26.30 ο Ανδρέας Παπανδρέου βγάζει στο πόντιουμ το κοριτσάκι, το σηκώνει ψηλά, αυτό χαιρετά τον αλαλάζοντα όχλο κι εκείνος την δίνει ένα φιλί στο μάγουλο.
Λίγο αργότερα, και ενώ η Αννούλα έχει παραμείνει δίπλα του, ο Ανδρέας θα πει:
Το χαμόγελο, η ελπίδα, τα νιάτα, αυτό είναι το κινημά μας!
Σημειωτέον ότι η Αννούλα του Ανδρέα Παπανδρέου, γνωστή και ως «το κοριτσάκι της Αλλαγής», είχε αξιοποιηθεί και σε προεκλογικές αφίσες του ΠΑΣΟΚ.
Σε μία από αυτές ήταν γραμμένα τα ακόλουθα προπαγανδιστικά συνθήματα:
ΜΑΖΙ ΓΙΑ ΤΗ ΝΕΑ ΝΙΚΗ / Να κρατήσουμε ζωντανή την Ελπίδα / ΝΑΙ στη χαρά της ΑΛΛΑΓΗΣ / και τώρα πάλι ΠΑΣΟΚ για ακόμη καλύτερες μέρες
Σε άλλη αφίσα με πρωταγωνίστρια την Αννούλα ήταν γραμμένο τα εξής συνθήματα:
η Νέα Ελλάδα ανήκει σε όλους μας / να δουλέψουμε μαζί για ένα καλύτερο αύριο
Την αφίσα αυτή σχολιάζει ο Νίκος Καλογερόπουλος στο βιβλίο του «Η προπαγάνδα μέσον βιασμού των λαών. Η Φιλοσοφία της Προπαγάνδας» (εκδ. Δρόμων, Αθήνα 2012, σελ. 49) με τα ακόλουθα λόγια:
«Η περίφημη αφίσα της Αννούλας κατά τις εκλογές της 2ας Ιουνίου 1985 με την οποίαν ο Α. Παπανδρέου (ΠΑΣΟΚ) υπόσχεται “καλύτερο αύριο” μόλις 3 μήνες προ της δραματικής ομολογίας της καταρρεύσεως της ελληνικής οικονομίας. Η αφίσα ωνομάσθη “Η Απάτη του Αιώνος”, αλλά αποτελεί αριστούργημα της τέχνης της Προπαγάνδας. Σ’ αυτήν συγκεντρώνονται κατά θαυμάσιο τρόπο οι εξής Νόμοι και Αρχές: Αρχή της εποπτείας, Νόμος Απλότητος, Νόμος συνθέσεως, Νόμος συμπάθειας, Αρχή συναισθηματικότητος, Αρχή ενοχής σε συνδυασμό με Αρχή αυθεντίας (“όλοι... μαζί”, ένστικτο Μητρότητος, Νόμος επαναλήψεως (τοιχοκόλλησις παντού), Αρχή ποικιλίας (απευθύνεται σε ηλικιωμένους, νέους, γυναίκες, μητέρες, εργατικά επαγγέλματα), Νόμος υποχέσεως (ελπίς), Αρχή συσχετίσεως των στάσεων (διεγείρει λανθάνουσες και βοηθητικές στάσεις: μητρότης-παιδί) και, βεβαίως, Αρχή του ψεύδους!».
Με αφορμή τον διαχρονικό πιθηκισμό του «τρικ με το κοριτσάκι», το οποίο αντέγραψαν προσφάτως και οι ανέμπνευστοι επικοινωνιολόγοι του Κυριάκου Μητσοτάκη στο 16ο συνέδριο της Νέας Δικτατορίας, αξίζει να επισημανθεί ότι δύο από τις μεγαλύτερες ύβρεις ενός πολιτικού σε βάρος των πολιτών και, ειδικότερα, του εκλογικού σώματος, είναι οι εξής:
1. Να υποτιμά την νοημοσύνη του «κυρίαρχου λαού».
2. Να μεταχειρίζεται τον «κυρίαρχο λαό» σαν να είναι ένα άθροισμα βρεφών.
Ειδικότερα:
ΙΙ. ΥΠΟΤΙΜΗΣΗ ΤΗΣ ΝΟΗΜΟΣΥΝΗΣ ΤΟΥ «ΚΥΡΙΑΡΧΟΥ ΛΑΟΥ»
«Κυρίαρχος λαός» με χαμηλή νοημοσύνη ισοδυναμεί με λαό που αποτελείται από πολίτες ελαττωμένου καταλογισμού, οι οποίοι έχουν ασθενή μνήμη και κακή κρίση.
Δεν είναι καθόλου τυχαίο ότι στην προεκλογική εκστρατεία του 1985 το ΠΑΣΟΚ είχε κυκλοφορήσει αφίσες στις οποίες ήταν γραμμένο το εξής προπαγανδιστικό σύνθημα:
ΠΟΤΕ ΠΙΑ ΔΕΞΙΑ / Ο πολίτης δεν ξεχνά / Ο λαός έχει μνήμη, γνώση και κρίση.
Φυσικά, τόσο εκείνοι που επινόησαν το συγκεκριμένο σύνθημα όσο και εκείνοι που το υιοθέτησαν εκφράσθηκαν ανάποδα για καθαρά ψηφοθηρικούς λόγους:
Η ελίτ, η οποία πάσχει από σύνδρομο ανωτερότητας, ποτέ δεν πιστεύει ότι ο «κυρίαρχος λαός» έχει μνήμη και κρίση, πρέπει όμως να πει στους πολίτες το αντίθετο, για να του χαϊδέψει τ’ αφτιά και να τον καλοπιάσει ενόψει των εκλογών.
Ως διά μαγείας, κάθε φορά που πλησιάζει η ώρα των εκλογών, ο λαός ακούει τους πολιτικούς να επικαλούνται την «ωριμότητα», την «σοφία», την «αλάνθαστη κρίση» του και τις λοιπές συναφείς ιδιότητες που δικαιώνουν στην θεωρία την δεύτερη πρόταση που είναι γραμμένη στο άρθρο 1 του κουρελοποιημένου Συντάγματος μας, δηλ. ότι:
«Θεμέλιο του πολιτεύματος είναι η λαϊκή κυριαρχία».
ΙΙΙ. ΒΡΕΦΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ «ΚΥΡΙΑΡΧΟΥ ΛΑΟΥ»
Αφ’ ης στιγμής, όμως, θα σχηματισθεί κυβέρνηση, το άρθρο 1 του Συντάγματος καθίσταται αόρατο και ο «κυρίαρχος λαός» μεταμορφώνεται αυτομάτως σε έναν λαό που πρέπει να θεωρείται άθροισμα υπάκουων υπηκόων, οι οποίοι έχουν ανάγκη από έναν ηγέτη-«πατερούλη» (από το 2019: πατερΚούλη). Τότε αίφνης η μεν κυβέρνηση αυτοανακηρύσσεται σοφή, ο δε πάλαι ποτέ «κυρίαρχος λαός» υποβιβάζεται από τους σοφούς κυβερνήτες σε ανόητο όχλο (επ’ αυτού βλ. την επιφυλλίδα που μνημονεύεται κατωτέρω στην ενότητα V).
Ο «πατερούλης» αυτός, λοιπόν, χειρίζεται τους πολίτες σαν βρέφη ακαταλόγιστα που ως τέτοια δεν φέρουν ευθύνη για τίποτε, αλλ’ αντ’ αυτών υπεύθυνοι είναι εκείνοι που ασκούν την γονική τους μέριμνα.
Σε πολιτικό επίπεδο, αντιστοίχως, εκείνοι που υποτίθεται ότι έχουν την γνώση και την θέληση να μεριμνούν για το καλό και για την ασφάλεια του λαού είναι τα μέλη της εκάστοτε κυβέρνησης, είτε της ψηφισμένης είτε της υποψήφιας.
Μόνο που οι κυβερνήσεις συνηθίζουν να κατατρομοκρατούν τους πολίτες με πολυποίκιλους μπαμπούλες, ώστε να πουλάνε προστασία στους βρεφοποιημένους πολίτες και ως αντάλλαγμα να ζητούν την ψήφο τους την ώρα των εκλογών.
Δεν πρέπει να ξεχνάμε ποτέ ότι η βρεφοποίηση του «κυρίαρχου λαού» είναι η πιο ύπουλη μέθοδος για να μπορούν οι βρεφοποιητές πολιτικοί να χειραγωγούν εύκολα και αποτελεσματικά τους βρεοποιημένους πολίτες.
IV. Η ΚΑΚΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ «ΚΥΡΙΑΡΧΟΥ ΛΑΟΥ» ΑΠΟ ΤΟΥΣ «ΠΟΛΙΤΙΚΟΥΣ ΠΑΙΔΕΡΑΣΤΕΣ»
Επομένως, όταν οι πολιτικοί αντιμετωπίζουν τους πολίτες σαν να είναι ακαταλόγιστοι ή ελαττωμένου καταλογισμού, σημαίνει ότι τους συμπεριφέρονται κακοποιητικά.
Κατ’ επέκτασιν, μοιάζουν με «πολιτικούς παιδεραστές» που διαπράττουν «σεξουαλική κακοποίηση» σε βάρος του βρεφοποιημένου, ψευτοκυρίαρχου λαού!
Ας τους θυμήσουμε, όμως, τι είναι γραμμένο στο άρθρο 16 παρ. 2 του Συντάγματος:
«H παιδεία αποτελεί βασική αποστολή του Kράτους και έχει σκοπό την ηθική, πνευματική, επαγγελματική και φυσική αγωγή των Eλλήνων, την ανάπτυξη της εθνικής και θρησκευτικής συνείδησης και τη διάπλασή τους σε ε λ ε ύ θ ε ρ ο υ ς και υ π ε ύ θ υ ν ο υ ς πολίτες».
Όταν, όμως, οι πολιτικοί μεταχειρίζονται τον «κυρίαρχο λαό» ως ακαταλόγιστο βρέφος ή ως πρόσωπο ελαττωμένου καταλογισμού, τότε χρησιμοποιούν ανάποδη λογική σε σχέση με εκείνη που ασπάζονται έχοντας ορκιστεί υπακοή στο Σύνταγμα (άρ. 59):
Η υποχρέωσή τους να φροντίζουν για μια παιδεία που θα διαπλάθει ελεύθερους και υπεύθυνους πολίτες βρίσκεται σε κραυγαλέα αντίθεση με την κατ’ εξακολούθηση βρεφοποιητική κακοποιητική πρακτική τους.
Συνεπώς, για μία ακόμη φορά, αποδεικνύεται ότι το ελληνικό Σύνταγμα έχει εκφυλιστεί σε μια παραπλανητικά σημαιοστολισμένη βιτρίνα την οποία επικαλούνται οι κυβερνήσεις για να έχουν άλλοθι δημοκρατίας.
V. TO «ΣΟΦΟ» ΚΡΑΤΟΣ ΚΑΙ Η «ΑΝΟΗΤΗ» ΚΟΙΝΩΝΙΑ
Όποιος δυσανασχετεί με τις συχνές αναφορές στην ύπουλη τεχνική της βρεφοποίησης του «κυρίαρχου λαού», την οποία ακολουθούν παλαιόθεν οι κυβερνήσεις, ιδίως οι ελληνικές και προεχόντως η μητσοτακική κυβέρνηση της Νεας Δικτατορίας, αξίζει να πληροφορηθεί τι έγραφε την Τετάρτη, 24 Νοεμβρίου 1976 στην εφημερίδα «Ελευθεροτυπία» ο χαρισματικός ανατόμος των Νεοελλήνων, αείμνηστος καθηγητής κοινωνιολογίας Βασίλης Φίλιας.
Η επιφυλλίδα του είχε τον εξής τίτλο:
Το «σοφό» κράτος και η «ανόητη» κοινωνία
Παρατίθεται ευθύς αμέσως το χαρακτηριστικό απόσπασμα από εκείνο το κείμενo του Φίλια, ώστε ο σημερινός αναγνώστης να μπορέσει να συνειδητοποιήσει το μέγεθος της κακοποιητικής κτηνωδίας που υφίσταται επί τόσα χρόνια ο δύσμοιρος ελληνικός λαός:
Το μόνιμο χαρακτηριστικό της σχέσης Κοινωνίας και Κράτους στην Ελλάδα είναι η άσκηση κηδεμονίας από το δεύτερο στην πρώτη. Στην Ελλάδα η Κοινωνία διατηρείται με κάθε μέσο σε βρεφική ηλικία, είναι η αιώνια ανήλικη, ανίκανη –υποτίθεται– να αυτοκυβερνηθεί, να αυτοπροστατευτεί. Το Κράτος αντίθετα, ο μεγάλος πάνσοφος αδελφός, ο προστάτης και τιμωρός χειραγωγεί και ποδηγετεί την κρετινική, υπολελειμμένη και υπανάπτυκτη μικρή αδελφή.
Aπό την εποχή της σύστασης της ελεύθερης ελληνικής επικράτειας η σχέση αυτή παρέμεινε αμετακίνητη. Έγιναν κινήματα κι επαναστάσεις, μεταρρυθμίσεις και συνταγματικές μεταβολές, δικτατορίες και δημοκρατικές παλινορθώσεις, λαϊκές εξεγέρσεις και παρασκηνιακές ανατροπές. Παντού και πάντοτε κυρίαρχος του πεδίου, ο τελευταίος νικητής, έμεινε το πανίσχυρο Κράτος και η Κοινωνία περιορίσθηκε κάθε φορά στις «πραγματικές» της διαστάσεις· αναιμική, θλιβερά ετεροκατευθυνόμενη, ετεροπροσδιοριζόμενη και ετεροεξουσιαζόμενη. Το περίεργο βέβαια είναι ότι κάθε φορά που τα πράγματα γίνονταν δύσκολα, κάθε φορά που εξωτερικοί εχθροί ή εσωτερικοί άρπαγες και δυνάστες απειλούν ή εξανδραποδίζουν τον τόπο, θυμόμαστε την Κοινωνία, προστρέχουμε στον Λαό.
Προστρέχουμε και του ζητάμε να «αρθεί στο ύψος των περιστάσεων», του ζητάμε να θυσιαστεί και του αποδίδουμε ευθύνες όταν δεν το κάνει. […]
Η βιωσιμότητα του ιστολογίου εξαρτάται από την ελάχιστη οικονομική στήριξη των αναγνωστών, η οποία ανέρχεται σε 5 € μηνιαίως ή 50 € ετησίως.
Ευχαριστώ θερμά για την αλληλεγγύη σας!
Λεπτομέρειες σχετικά με την συνδρομή υπάρχουν στον ακόλουθο σύνδεσμο:
kvathiotis.substack.com/subscribe