Το ελεύθερο πουλί ως «μαύρο πρόβατο»
Μία εικόνα, πάμπολλες λέξεις / 9.0
Γράφει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης
Ι. ΟΠΤΙΚΗ ΠΗΓΗ ΕΜΠΝΕΥΣΗΣ
H ανωτέρω φωτογραφία αλιεύθηκε από το Διαδίκτυο.
ΙΙ. ΣΧΟΛΙΑΣΜΟΣ ΤΗΣ ΕΙΚΟΝΑΣ
Ο τίτλος της παραπάνω φωτογραφίας υποδηλώνει την στοχοποίηση του ορθά σκεπτόμενου «αιρετικού» από την πλανεμένη-λοξοδρομημένη «συμπαγή πλειοψηφία».
Εδώ στην ουσία το ελεύθερο πουλί είναι μία απεικονιστική παραλλαγή του «μαύρου προβάτου»1. Οι μαζάνθρωποι2 αισθάνονται ασφαλείς όταν έχουν κοινή ταυτότητα με τους υπόλοιπους υπάκουους υπηκόους3.
Για να εξακολουθήσουν να αισθάνονται ασφαλείς, πρέπει να πολεμήσουν λυσσαλέα όποιον τολμά και δραπετεύει από το κλουβί: τον μισητό «αποστάτη» που, στην πραγματικότητα, είναι ο ελεγκτής της συνείδησής τους.
Το κλουβί ως φυλακή παραπέμπει και στην παραβολή του σπηλαίου του Πλάτωνος, όπου κρατούνται όμηροι του «συστήματος παραπλανητικής προβολής» της πραγματικότητας οι αποχαυνωμένοι δεσμώτες4. Στην σύγχρονη εποχή κινητήριος μοχλός αυτού του συστήματος είναι τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης (ορθότερα: Εξαπάτησης).
Φυσικά, η μαντρωμένη ανθρωπομάζα δεν σκέπτεται από μόνη της να στοχοποιήσει το πουλί που πετά ελεύθερο, αλλά συνασπίζεται οργανωμένα εναντίον του μόλις ενεργοποιηθεί ο μηχανισμός της προπαγάνδας.
Οι προπαγανδιστές «θα βάλουν λόγια» στους μαζανθρώπους για την επικινδυνότητα του δραπέτη και θα φθάσουν τελικώς να τον στιγματίσουν ως «εχθρό του λαού», όπως τα έχει περιγράψει ο Ερρίκος Ίψεν στο ομότιτλο θεατρικό έργο του5.
Το μεγάλο στοίχημα για όποιους επιλέξουν να μιμηθούν το ελεύθερο πουλί είναι να μη χάσουν το μυαλό τους και να μη λυγίσουν από τον πνευματικό πόλεμο6 που θα συντονίσουν εναντίον του οι δαιμόνιοι προπαγανδιστές. Για να μη συμβεί αυτό, θα πρέπει όλα τα ελεύθερα πουλιά να γίνουν μια γροθιά, έχοντας ως φάρο τους την τεκμηριωμένη αλήθεια.
Αλλά οι προπαγανδιστές θα επιχειρούν συστηματικά να βάζουν φιτιλιά ανάμεσα στα ελεύθερα πουλιά, προκειμένου να διασπάσουν το κοινό τους μέτωπο και να ισχυροποιήσουν το αντίπαλο στρατόπεδο, δηλ. εκείνο των μαντρωμένων μαζανθρώπων, που έχουν την ροπή να ακολουθούν τυφλά τις εντολές της μισάνθρωπης υπερεθνικής ελίτ.
Έτσι, ανάμεσα στα ελεύθερα πουλιά θα παρεισφρήσουν και κάποιοι προβατόσχημοι λύκοι, οι οποίοι θα προσπαθήσουν να κάνουν «μπάχαλο» το σμήνος των ελεύθερων πουλιών.
Ο εντοπισμός και το ξεσκέπασμα της μάσκας των εσωτερικών εχθρών αποτελεί αναγκαία προϋπόθεση για να συνεχίσουν τα ελεύθερα πουλιά να υπάρχουν αλώβητα και να προσελκύουν στο σμήνος τους νεογνά ή μαθουσάλες που θα πεισθούν ότι η εικόνα του κλουβιού με τους μαντρωμένους μαζανθρώπους να ενοχοποιούν το ελεύθερο πουλί είναι προϊόν του ανάποδου κόσμου!
Συμπέρασμα: Ακολουθούμε τις φωνές των «μαύρων προβάτων», για να μπορούμε να αμυνθούμε στις επιθέσεις των εχθρών των αοράτων!
Η βιωσιμότητα του ιστολογίου εξαρτάται από την ελάχιστη οικονομική στήριξη των αναγνωστών, η οποία ανέρχεται σε 5 € μηνιαίως ή 50 € ετησίως.
Ευχαριστώ θερμά για την αλληλεγγύη σας!
Λεπτομέρειες σχετικά με την συνδρομή υπάρχουν στον ακόλουθο σύνδεσμο:
kvathiotis.substack.com/subscribe
Βλ.:
Για μαζάνθρωπο έκανε λόγο ήδη ο Ορτέγα Υ Γκασσέτ, Η εξέγερση των μαζών, μτφ.: Χ. Μαλεβίτσης, εκδ. Αρμός, Αθήνα 2010, σελ. 81, 83, ο οποίος τον μεν μαζάνθρωπο όριζε ως εκείνον που «η ζωή του στερείται από οποιονδήποτε σκοπό, και απλώς σύρεται από το ρεύμα», τη δε μάζα ως τη «συνάθροιση προσώπων που δεν έχουν ιδιαίτερες ιδιότητες».
«Εφόσον δεν είμαι διαφορετικός, εφόσον είμαι σαν τους άλλους και αναγνωρίζομαι απ’ αυτούς ως “κανονικός συνάνθρωπος”, μπορώ να νιώθω τον εαυτό μου ως “εγώ”. Είμαι “όπως με επιθυμείτε”, σύμφωνα με τη διατύπωση του Πιραντέλλο σ’ έναν τίτλο έργου του. Στη θέση της προατομιστικής ταυτότητας γένους αναπτύσσεται μια νέα ταυτότητα κοπαδιού, στην οποία η αίσθηση ταυτότητας στηρίζεται στην αναμφισβήτητη αίσθηση πως ανήκει κανείς στο πλήθος» (Έριχ Φρομ, Η υγιής κοινωνία, μτφ.: Δημ. Θεοδωρακάτου, εκδ. Μπουκουμάνη, Αθήνα 1973, σελ. 87).











Εξαιρετικό, όπως πάντα! Ενας πρώτος συνειρμός από την ανάγνωση: Όπως οι άρχοντες των Ιουδαίων υποκίνησαν τον ιουδαϊκό όχλο να αιτηθεί τη σταύρωση του Χριστού και, στη συνέχεια, τον ιουδαϊκό αλλά και τους ειδωλολατρικούς όχλους και τη ρωμαϊκή ηγεσία ενάντια στους Αποστόλους και στην εν γένει πρώτη Χριστιανική Εκκλησία, παρουσιάζοντας αυτούς ως "εχθρούς του λαού", έτσι και σήμερα οι "προπαγανδιστες" (απόγονοί τους) στρέφουν τον κοιμώμενο όχλο ενάντια στους ελευθέρως σκεπτόμενους και δη στους πιστούς Χριστιανούς, αφού η Εκκλησία του Χριστού τέλει και σήμερα υπό διωγμό (όπως και σε όλην την μακρόχρονη ιστορία της)!
Και, βεβαίως, και τότε, όπως και σήμερα, υπήρχαν εσωτερικοί εχθροί, αφού, όπως προειδοποίησε ο Απόστολος Παύλος, μετά την αναχώρησή του, επρόκειτο να εισβάλουν "λύκοι βαρείς" εις την Εκκλησίαν "μη φειδόμενοι του ποιμνίου" (Πράξ. 20:29-30).