Το ρεσιτάλ αντικομμουνιστικής προπαγάνδας στο νοσοκομείο της Νίκαιας

Μαθήματα εφαρμοσμένης προπαγάνδας / Μάθημα 60ό

Γράφει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης

---

Η βιωσιμότητα του ιστολογίου εξαρτάται από την ελάχιστη οικονομική στήριξη των αναγνωστών, η οποία ανέρχεται μόλις σε 5 € μηνιαίως ή 50 € ετησίως.

Ευχαριστώ θερμά για την αλληλεγγύη σας!

Λεπτομέρειες σχετικά με την συνδρομή υπάρχουν στον ακόλουθο σύνδεσμο:

kvathiotis.substack.com/subscribe

---

Προ ολίγου καιρού, οι Έλληνες πολίτες παρακολούθησαν, χωρίς οι περισσότεροι να το αντιληφθούν, ένα σπάνιο μάθημα εφαρμοσμένης προπαγάνδας από τον υπουργό υγείας της κυβέρνησης της Νέας Δικτατορίας Σπυρίδωνα-Άδωνι Γεωργιάδη.

ΣΥΛΛΗΨΗ ΙΑΤΡΟΥ

Ως γνωστόν, ο κ. Γεωργιάδης προσήλθε στο νοσοκομείο της Νίκαιας συνοδευόμενος προληπτικώς (!) από διμοιρίες των ΜΑΤ και της ΟΠΚΕ (Ομάδες Πρόληψης και Καταστολής Εγκλήματος). Σε σύρραξη που ακολούθησε με διαμαρτυρόμενους υγειονομικούς του νοσοκομείου συνελήφθη ένας ιατρός, για τον οποίο ο κ. Γεωργιάδης υποστήριξε ότι τον έφτυσε, τον έβρισε και τον κτύπησε. Ο συλληφθείς ιατρός μεταφέρθηκε με χειροπέδες σε κάποιον χώρο του νοσοκομείου, όπου ο κ. Γεωργιάδης τον επέπληξε δριμύτατα, σαν αυστηρός πατέρας του, λέγοντάς του την εξής φράση (τα διαδραματισθέντα στον χώρο αυτόν κατεγράφησαν από κάποια κάμερα):

«Δεν ντρέπεσαι; Στον υπουργό υγείας; Είσαι και γιατρός!».

Μολονότι ο κ. Γεωργιάδης, o οποίος, με αυτήν την φράση έκανε προπαγανδιστική επίκληση στην αυθεντία του ως υπουργού της κυβέρνησης, αρχικώς απείλησε τον ιατρό με την ενεργοποίηση της διαδικασίας του αυτοφώρου και της απόλυσης, εν τέλει παραιτήθηκε από οποιαδήποτε περαιτέρω σχετική ενέργεια. Πάντως, βάσει μεταγενέστερων δηλώσεών του, φέρεται μετανιωμένος που τελικώς δεν υπέβαλε έγκληση εναντίον του «δράστη».

Η ΥΨΩΜΕΝΗ ΓΡΟΘΙΑ

Εν συνεχεία, ο γιατρός, τόσο γραπτώς όσο και προφορικώς, διέψευσε κατηγορηματικά ότι τέλεσε τις ενέργειες που του απέδωσε ο υπουργός και τον κάλεσε να προσκομίσει τυχόν οπτικοακουστικό υλικό επιβεβαιωτικό των λεγομένων του. Ανταποκρινόμενος σε αυτήν την πρό(σ)κληση, ο κ. Γεωργιάδης απέστειλε στο κινητό δημοσιογράφου ιδιωτικού τηλεοπτικού σταθμού μια φωτογραφία ως δήθεν αποδεικτικό της αληθείας του ισχυρισμού του.

Ωστόσο, στην φωτογραφία αυτή απεικονιζόταν μόνο μια υψωμένη γροθιά προερχόμενη από τον φερόμενο ως «δράστη» της επίθεσης. Και, όπως προέκυψε από την παρακολούθηση του σχετικού βίντεο από το οποίο ελήφθη το στιγμιότυπο της υψωμένης γροθιάς, αυτή ανήκε μεν πράγματι στο χέρι του γιατρού, εν τούτοις, την δεδομένη στιγμή, ο γιατρός δεν βρισκόταν σε κοντινή απόσταση προς τον υπουργό, ώστε να μπορεί να υποτεθεί βάσιμα ότι η γροθιά είχε υψωθεί από τον «δράστη» με σκοπό να καταλήξει στο κεφάλι του «θύματος».

Ο δόλος του κ. Γεωργιάδη να παραπλανήσει τον ελληνικό λαό προκύπτει από το γεγονός ότι, ενώ γνώριζε άριστα ότι το επίμαχο στιγμιότυπο συνυποδήλωνε ότι έχει τελεσθεί μια πράξη που δεν ανταποκρινόταν στην πραγματικότητα, προχώρησε σε ανάρτηση στα μέσα κοινωνικής δικτύωσης, όπου, μεταξύ άλλων, έγραψε τα εξής:

«Ο “καλός” και “αδικημένος” γιατρός από τη Νίκαια ήθελε απόδειξη ότι με κτύπησε. Δείτε την γροθιά του, εγώ είμαι ακριβώς μπροστά. […] Και να με κτυπούν και να μην τους κάνω μήνυση και να τους ζητήσω και συγγνώμη….κάπου ώπα! Αλλά με έχουν μετρήσει λάθος».

ΟΙ ΨΕΥΔΕΙΣ ΠΑΡΑΣΤΑΣΕΙΣ

Στο παραπάνω απόσπασμα, ο υπουργός προέβη σε δύο ψευδείς παραστάσεις:

Πρώτον ισχυρίσθηκε ότι η γροθιά αυτή ήταν υψωμένη, ενόσω εκείνος βρισκόταν «ακριβώς μπροστά». Δεύτερον ότι από την γροθιά αυτή κτυπήθηκε. Αξίζει εδώ να σημειωθεί ότι ο κ. Γεωργιάδης, στις συνεντεύξεις που παραχώρησε σε διάφορα κανάλια, υποστήριξε αντιφατικώς αλλού ότι κινδύνευσε η ζωή του, αλλού ότι κινδύνευσε η σωματική του ακεραιότητα.

Σε ό,τι αφορά ειδικώς το υποτιθέμενο σε βάρος του κτύπημα από τον γιατρό, ο υπουργός αναγκάσθηκε να προβεί σε νέα ανάρτηση, όπου παραδέχθηκε μεν ότι ο «δράστης» δεν τον κτύπησε, πλην όμως ισχυρίσθηκε και πάλι ψευδώς ότι από το προβληθέν βίντεο προκύπτει η εξής τροποποιημένη εκδοχή της πραγματικότητας:

Ο γιατρός «σηκώνει την γροθιά του να με κτυπήσει και αστοχεί… το έγκλημα μου σε αυτό το βίντεο είναι ότι σε αυτό δεν με πέτυχε. Θα κάτσω στην επόμενη μου επίσκεψη εκεί να με κτυπήσουν on camera για να είναι χαρούμενη η φίλη μου η Αναστασία [Γιάμαλη]» (πρόκειται για την δημοσιογράφο του Mega Channel, στο κινητό της οποίας ο υπουργός απέστειλε το δήθεν φωτογραφικό τεκμήριο της σε βάρος του τελεσθείσας σωματικής βλάβης).

ΠΑΡΑΠΟΙΗΜΕΝΕΣ ΕΙΔΗΣΕΙΣ

Οι προαναφερθείσες αλλεπάλληλες ψευδείς παραστάσεις του κ. Γεωργιάδη αποτελούν τυπική περίπτωση «παραποιημένων ειδήσεων», δηλ. κατά τον καθιερωμένο στην αγγλική γλώσσα όρο: fake news. Όπως σημειώνει ο καθηγητής του Τμήματος Επικοινωνίας και ΜΜΕ Γιώργος Πλειός στο βιβλίο του «Παραποιημένες ειδήσεις (Fake News). Ο μετασχηματισμός της προπαγάνδας στην κοινωνία της ενημέρωσης»¹, τόσο οι παραποιημένες όσο και οι ψευδείς ειδήσεις (false news) συνιστούν βαθμίδες ψευδοποίησης των γεγονότων (false fiction / distortion). Ως εκ τούτου, η μεν ψευδοποίηση είναι έννοια γένους, οι δε ψευδείς και παραποιημένες ειδήσεις έννοιες είδους, δυνάμενες κατά κανόνα να υποκατηγοριοποιηθούν υπό την σκέπη των ψευδεπίγραφων ειδήσεων².

Οι παραποιημένες ειδήσεις διαφέρουν από τις γνήσια ψευδείς, στο μέτρο που οι πρώτες αποτελούν κράμα αφ’ ενός αξιόπιστων και αφ’ ετέρου ψευδών ειδήσεων ως προς τη μορφή ή το περιεχόμενό τους. Υπό αυτό το πρίσμα, οι παραποιημένες είναι πιο επικίνδυνες από τις εξ ολοκλήρου ψευδείς ειδήσεις, αφού οι αποδέκτες των παραποιημένων ειδήσεων είναι ευκολότερο να παρασυρθούν από το αληθές τμήμα τους (σε ό,τι αφορά το επεισόδιο του νοσοκομείου της Νίκαιας: «η γροθιά ανήκει στον κατονομαζόμενο γιατρό») και να παραιτηθούν από την εξέταση των επίμαχων λοιπών τμημάτων του ισχυρισμού (1. η γροθιά δόθηκε 2. την ώρα που κάτω από το υψωμένο χέρι βρισκόταν ο συγκεκριμένος υπουργός»), δίδοντας έτσι πίστη στο σύνολο του ισχυρισμού.

Οι παραποιημένες ειδήσεις είναι το πιο συνηθισμένο τέχνασμα της προπαγάνδας. Όπως σημειώνει ο Νικόλαος Καλογερόπουλος στο βιβλίο του «Η προπαγάνδα μέσον βιασμού των λαών. Η Φιλοσοφία της Προπαγάνδας»³, η μέθοδος αυτή χρησιμοποιείται συστηματικά από την ελληνική τηλεόραση. Με τα λόγια του συγγραφέα, τα οποία, ω του θαύματος, είναι ιδιαιτέρως επίκαιρα, αφού συμπεριλαμβάνουν και το παράδειγμα της είδησης που αφορά τα εγκαίνια εξωτερικών ιατρείων νοσοκομείου:

«Κάθε βράδυ, στο δελτίο ειδήσεων, που έχει την μεγαλύτερη ακροαματικότητα, η Τηλεόραση δείχνει τα “έργα” της Κυβερνήσεως […]. Δείχνει π.χ. την εγκατάστασι μιας παιδικής χαράς σ’ ένα συνοικισμό, την ίδρυσι ενός κέντρου ψυχαγωγίας γερόντων σ’ ένα χωριό, τον εγκαινιασμό ενός εξωτερικού ιατρείου σε μια μεθόριο περιοχή ή το φύτευμα μερικών δενδρυλλίων και το κτίσιμο μιας γέφυρας. [...] Είναι φυσικόν ότι όταν το πρόγραμμα πληρούται με την επίδειξι αυτών των έργων (τα οποία αληθώς έχουν λάβει χώραν), η γενική εντύπωσις που δημιουργείται είναι ότι η Κυβέρνησις είναι αεικίνητος και η Ελλάς είναι πράγματι “ένα εκτεταμένο εργοτάξιο!”. Αλλά η Τηλεόρασις δεν δείχνει τίποτε από τα εργοστάσια που κλείνουν, από τα μεγάλα Νοσοκομεία που δεν έχουν κλίνες, γιατρούς και νοσοκόμες, από την παραγωγικότητα που βρίσκεται στο μηδέν, από τις εξαγωγές που πέφτουν, από την εξαθλίωσι της ελληνικής οικονομίας. Δείχνει τον “κώνωπα” και καταπίνει την “κάμηλον”! Η μισοαλήθεια λοιπόν είναι ειδική περίπτωσις της γενικής Αρχής του Ψεύδους».

H ΔΥΝΑΜΗ ΑΝΤΙΣΤΡΟΦΗΣ ΤΩΝ ΜΜΕ

Για να επισημανθεί στο ευρύ κοινό η επικινδυνότητα της ολέθριας παραπλάνησής του από την οφθαλμαπάτη των παραποιημένων ειδήσεων, μέσω των οποίων διαστρεβλώνεται ταχυδακτυλουργικά η πραγματικότητα με την επιλεκτική εστίαση στα επιμέρους σημεία και όχι στο σύνολο των διαδραματισθέντων γεγονότων, έχει δημιουργηθεί ένα ευφυέστατο σκίτσο με την λεζάντα “it’s media”, στο οποίο απεικονίζεται ένας κάμεραμαν να δείχνει στην οθόνη των τηλεθεατών το εξής στιγμιότυπο: αριστερά έναν επιτιθέμενο με μαχαίρι και δεξιά ένα πρόσωπο που πρόκειται να δεχθεί το κτύπημα με το μαχαίρι στο ύψος του λαιμού.

Βλέπουμε μόνο ό,τι θέλουν να βλέπουμε

Μπροστά, όμως, από την κάμερα το σκίτσο δείχνει ότι ο πραγματικά επιτιθέμενος βρίσκεται δεξιά, κρατώντας μαχαίρι στο υψωμένο χέρι του, ενώ ο πραγματικά απειλούμενος από την παρούσα επίθεση βρίσκεται αριστερά. Η παραπλάνηση των τηλεθεατών οφείλεται στο ότι αυτό που στην οθόνη φαίνεται ως υψωμένο μαχαίρι είναι το σηκωμένο παπούτσι του απειλούμενου προσώπου, ενώ παράλληλα στο πλάνο του κάμεραμαν δεν περιλαμβάνονται τα λοιπά μέρη του σώματος των δύο προσώπων.

Το σκίτσο αυτό είναι ιδανικό για την εναργή αποτύπωση της δύναμης της αντιστροφής που έχουν τα Μέσα Μαζικής Ενημέρωσης, τα οποία, κάθε άλλο παρά τυχαία, είθισται να αποκαλούνται Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης. Το ζουμάρισμα σε μια λεπτομέρεια, με άλλα λόγια: η εστίαση στο δέντρο και όχι στο δάσος συγκαλύπτει την αλήθεια και εν τέλει δημιουργεί μια «μαγική εικόνα». Συμπέρασμα: Όποιος έχει την εξουσία του καδραρίσματος, ορίζει την πραγματικότητα. Σε συνθηματική διατύπωση:

Όποιος καδράρει, μπορεί να μπλοφάρει και έτσι στο τέλος να είναι αυτός που σκοράρει!

Σημειωτέον ότι το σκίτσο αυτό υπάρχει καρφιτσωμένο σε ράχη βιβλιοθήκης του Ποινικού Σπουδαστηρίου της Νομικής Σχολής Αθηνών (βλ. την φωτογραφία που ακολουθεί).

ΑΝΗΘΙΚΗ ΚΑΙ ΑΞΙΟΠΟΙΝΗ ΣΥΜΠΕΡΙΦΟΡΑ

Μετά ταύτα, είναι πλέον ολοκάθαρο ότι ο υπουργός υγείας Σπύρος-Άδωνις Γεωργιάδης συμπεριφέρθηκε ανήθικα, διότι, προκειμένου να υπερασπισθεί το (ανύπαρκτο) δίκιο του, μπλόφαρε, καταφεύγοντας (για πολλοστή φορά) στην τέχνη της προπαγάνδας και, ειδικότερα, παραποιώντας αδίστακτα και κατ’ εξακολούθησιν την πραγματικότητα με το να καδράρει μόνο ό,τι τον συνέφερε.

Επιπλέον, ενήργησε ανήθικα και γιατί, μέσω της προπαγανδιστικής στάσης του, σπίλωσε την τιμή και την υπόληψη ενός ιατρού, συκοφαντώντας τον δημοσίως. Κατά τούτο, εκτός από ανήθικος, είναι και αξιόποινος για το έγκλημα της συκοφαντικής δυσφημήσεως (άρ. 363 ΠΚ). Παράλληλα, εφόσον με βάση το σχετικό βίντεο δεν απεδείχθη ότι η υψωμένη γροθιά του γιατρού επρόκειτο να καταλήξει στο κεφάλι του υπουργού, η κατακράτησή του με χειροπέδες στον χώρο του νοσοκομείου γεννά ζητήματα συμμετοχικής ευθύνης των αστυνομικών και του υπουργού για τα εγκλήματα της παράνομης κατακράτησης (άρ. 325 ΠΚ) και της παράνομης βίας (άρ. 330 ΠΚ).

ΝΕΑ ΕΚΔΟΧΗ

Πάντως, ο κ. Γεωργιάδης επεχείρησε να διασώσει την αυτοθυματοποίησή του ανασκευάζοντας για τρίτη φορά την εκδοχή των πραγματικών περιστατικών: εν τέλει η βία που φέρεται να άσκησε εναντίον του ο γιατρός υποτίθεται ότι έλαβε χώρα «στο πλάι», «στην άλλη είσοδο του νοσοκομείου» (εδώ υποστήριξε ότι ο γιατρός «τον παρεμπόδισε με το σώμα του να ξαναμπεί στο νοσοκομείο»), ενώ αρνήθηκε ότι ισχυρίσθηκε ποτέ πως ο γιατρός τον χτύπησε στο πλάνο με την υψωμένη γροθιά, καίτοι η φωτογραφία που έστειλε ως αποδεικτικό για την εναντίον του ασκηθείσα βία αυτό ακριβώς το στιγμιότυπο περιείχε!

Παράλληλα, ενώ από το επίμαχο βίντεο προέκυψε με σαφήνεια ότι η υψωμένη γροθιά του γιατρού δεν προοριζόταν να κτυπήσει το σώμα του υπουργού, αλλά είχε προτεταμένο το χέρι του στην προσπάθειά του να ελιχθεί ανάμεσα στο πλήθος, ο τελευταίος επικαλέσθηκε το κατ’ αυτόν δικαιολογημένο αίσθημα του φόβου που αισθάνθηκε εξαιτίας της «απειλής χρήσης βίας» που συνιστούσε η υψωμένη γροθιά του γιατρού!

(ΑΝΤΙ)ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΤΙΚΗ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ

Πόση προπαγανδιστική πώρωση κατακλύζει τον κ. Γεωργιάδη προκύπτει και από την έλλειψη ανασχετικού φραγμού του να κατηγορήσει τους επικριτές του για κομμουνιστική προπαγάνδα! Με τον τρόπο αυτό προσπάθησε να «κάψει» προληπτικώς την κατηγορία της προπαγανδιστικής στάσης που θα του απέδιδαν οι αντίπαλοί του. Φώναξε, δηλαδή, ως κλέφτης για να φοβηθεί ο νοικοκύρης. Από τις προεκτεθείσες, όμως, αναπτύξεις δεν καταλείπεται η παραμικρή αμφιβολία για το ότι ως μέγας προπαγανδιστής και, εν ταυτώ, ως «μάγος της προπαγάνδας» ενήργησε ο ίδιος ο υπουργός και όχι οι «κομμουνιστές της Νίκαιας».

Φαίνεται απίστευτη, κι όμως είναι απολύτως πραγματική η ακόλουθη στιχομυθία που έλαβε χώρα ανάμεσα στον δημοσιογράφο Δημήτρη Τάκη (Δ.Τ.) και τον λαλίστατο υπουργό υγείας (Α.Γ.) μετά την επεισοδιακή επίσκεψη του δεύτερου στο νοσοκομείο της Νίκαιας:

– Δ.Τ.: Είδα στο βίντεο που ανεβάσατε ότι κάνατε ένα κοντινό στα μανικετόκουμπά σας, βλέπω τα φοράτε και τώρα, και είναι το εθνόσημο των Ηνωμένων Πολιτειών. Πάτε στη Νίκαια με το σήμα των Ηνωμένων Πολιτειών;

– Α.Γ.: Όταν ξύπνησα το πρωί σκέφτηκα: Όταν πας να συναντήσεις τον δράκουλα, δεν βάζεις σταυρό; Εκεί θα ήταν πολύ κομμουνιστές μαζεμένοι, είπα να βάλω λίγο το εθνόσημο των Ηνωμένων Πολιτειών να έχω προστασία (στο τέλος της φράσης του, ο υπουργός σκάει στα γέλια).

Πέρα από την καθ’ εαυτή θλιβερή και καταγέλαστη αναλογία μεταξύ δράκουλα και κομμουνιστών, αντιστοίχως μεταξύ σταυρού και αμερικανικού εθνοσήμου, η επίκλησή της δείχνει ότι ο τεχνητός πόλεμος ανάμεσα στους «καπιταλιστές» και τους «κομμουνιστές», τους «δεξιούς» και τους «αριστερούς» δεν πρόκειται να τελειώσει ποτέ στην Ελλάδα.

Είναι ένας ακόμη χρήσιμος πόλεμος (για «χρήσιμους ηλίθιους») που σιγοκαίει μέσα στα «πολιτικά τζάκια» και αναθερμαίνεται από τις εμπρηστικές κραυγές των άρτια εκπαιδευμένων προπαγανδιστών, κάθε φορά που τα «κούτσουρα» του ακροατηρίου τους πρέπει να βγάζουν καπνούς από οργή ενόψει της δήθεν αναβίωσης του «κόκκινου εχθρού».

ΔΙΑΙΡΕΙ ΚΑΙ ΒΑΣΙΛΕΥΕ

Το «διαίρει και βασίλευε», το οποίο εδράζεται στο υπεραπλουστευτικό μανιχαϊστικό δίπολο «φίλος»-«εχθρός», είναι μία ακόμη πασίγνωστη προπαγανδιστική τεχνική που εξυπηρετεί τον έλεγχο και την χειραγώγηση των μαζανθρώπων από τις πανούργες ελίτ. Μολονότι, μέχρι πρότινος, ήταν της μόδας η αντιπαράθεση μεταξύ «συστημικών» και «αντισυστημικών», αίφνης ο κ. Άδωνις Γεωργιάδης επαναφέρει στο προσκήνιο τον μπαμπούλα των «κομμουνιστών» ως αντίπαλο δέος των «καπιταλιστών»!

Ωστόσο, ο Τζωρτζ Μπέρναρντ Σω (George Bernard Shaw), στο βιβλίο του για «Τα κοινωνικά συστήματα»⁴, αναλύοντας την τεχνική του «διαίρει και βασίλευε», έγραφε:

«κόμματα μ’ αντίθετα συμφέροντα είναι μονάχα δύο: το κόμμα αυτών που κατέχουνε τα πάντα και το κόμμα αυτών που δεν έχουνε τίποτα, τα κόμματα δηλαδή του Κεφαλαίου και της Εργασίας».

Δεν αποκλείεται, πάντως, η νεκρανάσταση του «ερυθρού μπαμπούλα» να στοχεύει στον περιορισμό της δημοφιλίας που απέκτησε το αριστερό στρατόπεδο μετά την δημοσίευση των φωτογραφιών από την ναζιστική εκτέλεση των κομμουνιστών στην Καισαριανή την Πρωτομαγιά του 1944.

Ήδη αναρτήθηκαν αφίσες σε διάφορα σημεία της Αθήνας και άλλων πόλεων με το κεντρικό σύνθημα του ΚΚΕ και της ΚΝΕ: «Οι ήρωες γεννιούνται από τον λαό & ανήκουν στον λαό» (κάτω από το σύνθημα αυτό υπάρχει η φράση «Τα φωτογραφικά ντοκουμέντα από την εκτέλεση των 200 κομμουνιστών στην Καισαριανή να γυρίσουν σπίτι τους!»).

ΦΩΤΟΓΡΑΦΙΑ ΚΑΙ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΑ

Πιθανότατα, ως εκδότης και τηλεπωλητής βιβλίων που είχε διατελέσει στο παρελθόν ο σημερινός υπουργός υγείας αλλά και ως δεξιοτέχνης χειριστής της προπαγάνδας, να γνωρίζει το λεύκωμα του Άλκη Ξανθούλη «Φωτογραφία & Προπαγάνδα. Μονάδες Προπαγάνδας του Γερμανικού Στρατού 1939-1945»⁵.

Στο λεύκωμα αυτό⁶ υπάρχει καταγεγραμμένη η εξής ρήση του διαβόητου αρχιπροπαγανδιστή Γιόζεφ Γκαίμπελς:

«Η προπαγάνδα αναγνωρίζεται σαν ένα αναγκαίο μέσο του πολέμου, ισότιμο με την ένοπλη αναμέτρηση. Η Βέρμαχτ είναι υπεύθυνη για τη διεξαγωγή του πολέμου. Ο πόλεμος της προπαγάνδας θα διεξαχθεί από το υπουργείο Προπαγάνδας».

Για τους άνδρες των Μονάδων Προπαγάνδας, οι οποίοι εκπαιδεύονταν αρχικώς στην Alexanderplatz του Βερολίνου και ακολούθως στο εκπαιδευτικό κέντρο του Πότσδαμ, είχε πει:⁷

«Ο άνδρας των Μονάδων Προπαγάνδας δεν είναι με καμιά έννοια ένας συμβατικός ρεπόρτερ, αλλά ένας στρατιώτης. Εκτός από το πιστόλι και τη χειροβομβίδα κουβαλάει και άλλα όπλα μαζί του: τη φωτογραφική του μηχανή, τη Leica, το μολύβι και το σημειωματάριο. Έχει εκπαιδευτεί ανάμεσα σε στρατιώτες και βιώνει τα συναισθήματά τους».

Συνεπώς, ο κ. Γεωργιάδης χρησιμοποίησε το φωτογραφικό στιγμιότυπο με την καδραρισμένη γροθιά σαν γκαιμπελικό όπλο ενάντια στον γιατρό του νοσοκομείου της Νίκαιας. Δεδομένου, όμως, ότι η κυβέρνηση της Νέας Δικτατορίας έχει αναγάγει γενικώς την προπαγάνδα σε καθημερινό όπλο εναντίον του δύσμοιρου (καθότι ανυποψίαστου) λαού, θα ήταν χρήσιμο να μαθαίναμε επιτέλους σε ποιο σύγχρονο κέντρο εκπαίδευσης της Ελλάδος γίνεται η κατάρτιση των άξιων διαδόχων του Γκαίμπελς με τις τεχνικές της προπαγάνδας.

«ΟΛΟΚΛΗΡΩΤΙΚΗ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ»

Τέλος, μια και ο κ. Γεωργιάδης, σε κάποια από τις δηλώσεις του, αναφέρθηκε στο σοβιετικό καθεστώς, το οποίο θα είχε σκοτώσει τους γιατρούς που τόλμησαν να τον αμφισβητήσουν, ενώ η σημερινή ψευτοδημοκρατική του κυβέρνηση τους άφησε άθικτους, καλό είναι να θυμηθεί τι έγραφε το 1957 ο καθηγητής πολιτικών επιστημών στο πανεπιστήμιο του Χάρβαρντ Καρλ Γιόακιμ Φρήντριχ (Carl Joachim Friedrich), σε συνεργασία με τον γνωστό και μη εξαιρετέο σύμβουλο πολλών αμερικανικών κυβερνήσεων (αλλά και καθηγητή του Χάρβαρντ) Ζμπίγκνιου Μπρζεζίνσκι (Zbigniew Brzezinski‎‎) στο βιβλίο του «Ολοκληρωτική δικτατορία»:⁸

«Η προσπάθεια να δημιουργηθούν […] στερεότυπες εικόνες του εχθρού στο μυαλό του μέσου ανθρώπου αναπτύχθηκε πάρα πολύ από τη σοβιετική προπαγάνδα. Μέχρι πρόσφατα όλες οι συζητήσεις και όλες οι εικόνες που περιγράφουν τον εχθρό έγιναν με σκοπό να τονίσουν τη μία ή την άλλη ιδιότητα, η οποία είναι τυπική για την εγκληματική φύση του εχθρού και χαρακτηριστική για τις κακές του προθέσεις. Στις εκπομπές προπαγάνδας, οι οποίες [προορίζονται] για τις μάζες, η Σοβιετική Ένωση έχει αναπτύξει μια πολύ απλοϊκή, όχι περίπλοκη και έντονα αρνητική περιγραφή του εχθρού, η οποία έχει ως σκοπό να ετοιμάσει το έδαφος για το καθεστώς».

Ιδιαίτερα επίκαιρο για την αξιοποίηση του κομμουνισμού ως «εχθρού του λαού» και της «δημοκρατίας» είναι ένα χωρίο από το βιβλίο του μακαρίτη καθηγητή Δικαίου στο Πουατιέ και στο Μπορντό Μορίς Ντυβερζέ (Maurice Duverger) «Ο Ιανός. Το διπλό πρόσωπο της Δύσης. Κοινωνικοπολιτική ανατομία της αστικής κοινωνίας»⁹, όπου γράφει τα εξής:

«Τα παραδοσιακά όπλα χρησιμοποιούνται πάντα. Ο φόβος των κόκκινων χρησιμοποιήθηκε ευρύτατα κατά τον ψυχρό πόλεμο, στη δεκαετία του 1950-1960. Στην Ευρώπη, οι κομμουνιστές ήταν απομονωμένοι από το υπόλοιπο του έθνους και απορριγμένοι σε ένα γκέτο. Ήταν η εποχή που ο σοσιαλιστής Γκυ Μολλέ έλεγε γι’ αυτούς στη Γαλλία: “Αυτοί δεν είναι στην Αριστερά, είναι στην Ανατολή”. Στις ΗΠΑ, ο μακαρθισμός εξαπέλυσε στα Πανεπιστήμια και στις δημόσιες υπηρεσίες το νέο κυνήγι των μαγισσών. Η αντίσταση στην οικονομική ολιγαρχία βρισκόταν έτσι σε παράλυση. Με την ύφεση και την ειρηνική συνύπαρξη τέτοια μέσα έγιναν πιο δύσκολο να χρησιμοποιηθούν. Οι ταραχές των νέων και των σπουδαστών επέτρεψαν να χρησιμοποιηθούν αυτά ξανά, δεκαπέντε χρόνια περίπου αργότερα. Τα γεγονότα του Μάη του 1968 στο Παρίσι εξασφάλισαν εκλογές συντηρητικές, ευνοϊκές για τους επιχειρηματίες. Οι προκλήσεις των αριστεριστών στις ΗΠΑ, στη Γαλλία και αλλού, βοηθούν στην κινητοποίηση της “σιωπηρής πλειοψηφίας”, δηλαδή του κοπαδιού τα πρόβατα που βελάζουν και που ακολουθούν πιστά τους βοσκούς που βρίσκονται στην υπηρεσία της ολιγαρχίας. Η καταπίεση υποστηρίζει πάντα αυτή την αντικόκκινη προπαγάνδα όταν υπάρχει ανάγκη».

Εν έτει 2026 φαίνεται ότι κάποιοι έχουν βαλθεί να εγκαθιδρύσουν, για πολλά χρόνια ακόμη, και στην Ελλάδα, μια ολοκληρωτική δικτατορία που θα στηρίζεται κατ’ εξοχήν στην προπαγάνδα και θα φορά την καρναβαλική μάσκα της δημοκρατίας. Μόνη χαραμάδα αισιοδοξίας μας η γνώση ότι οι δικτατορίες και οι ολοκληρωτισμοί γκρεμίζονται συνήθως όταν πληθυνθεί η αλαζονεία των εξουσιαστών.

ΣΗΜΕΙΩΣΗ: Το ανωτέρω κείμενο αποτελεί ελαφρώς τροποποιημένη-εμπλουτισσμένη εκδοχή του άρθρου που δημοσιεύθηκε στην εφημερίδα «Ορθόδοξος Τύπος», στο φύλλο της 6ης Μαρτίου 2026, σελ. 1 και 6.

1. Εκδ. Gutenberg, Αθήνα 2021, σελ. 36 επ.

2. Βλ. και Βαθιώτη, Από την πανδημία στην κλιματική αλλαγή. Συντονισμένα τρομο-κράτη σε φόντο παγκόσμιας διακυβέρνησης, 3η έκδ., Αλφειός, 2023, σελ. 410.

3. Εκδ. Δρόμων, Αθήνα 2012, σελ. 77.

4. Σοσιαλισμός – Καπιταλισμός – Φασισμός, απόδ.: Α.-Σ., εκδ. Ο.Ε.Ε. Άτλας, χ.χ., σελ. 214.

5. Tόμος α΄, εκδ. Μίλητος, Αθήνα 2012.

6. Ό.π., σελ. 40.

7. Ό.π., σελ. 47.

8. Μτφ.: Γ. Καραπαπάς, εκδ. Τροπή, Αθήνα 2012, σελ. 161

9. Mτφ.: Άλκης Σταύρου, εκδ. Ράππα, Αθήνα 1975, σελ. 175/176.