Η εσχατολογική διάσταση της ιρανο-ισραηλινής σύγκρουσης
Γράφει ο Δημήτριος Νικ. Δασκαλάκης, Δικηγόρος Αθηνών
Η εμπόλεμη κατάσταση στην περιοχή της Μέσης Ανατολής εξελίσσεται στην σοβαρότερη και επικινδυνότερη γεωπολιτική κρίση των τελευταίων δεκαετιών.
Η παρατεταμένη διάρκεια του πολέμου, συνδυαζόμενη με την ολοσχερή καταστροφή των πετρελαϊκών υποδομών και εγκαταστάσεων των εμπλεκομένων χωρών, απειλεί να αποδιοργανώσει το παγκόσμιο ενεργειακό σύστημα τροφοδοσίας, εκτοξεύοντας τις τιμές των υγρών καυσίμων σε δυσθεώρητα ύψη.
Οφείλουμε να υπογραμμίσουμε ότι η μακροχρόνια ιρανο-ισραηλινή διαμάχη πολύ δύσκολα θα επιλυθεί διά της διπλωματικής οδού, καθώς η μία χώρα αντιλαμβάνεται το καθεστώς διακυβέρνησης της άλλης ως υπαρξιακή απειλή για την ίδια, με αποτέλεσμα το γεωπολιτικό χάσμα μεταξύ Τελ Αβίβ και Τεχεράνης συνεχώς να διευρύνεται, ενώ το άσπονδο μίσος μεταξύ των πολιτικών ελίτ των δύο κρατών μοιάζει να είναι τόσο αβυσσαλέο, που ναρκοθετεί εκ προοιμίου κάθε μορφή ειρηνευτικής συμφωνίας.
Αξίζει να αναφέρουμε ότι στην θρησκευτική παράδοση του μουσουλμανικού κόσμου υπάρχει η προσδοκία για την εμφάνιση ενός ιερού προσώπου, το οποίο, σύμφωνα με την δική τους εσχατολογική παράδοση, θα φέρει την παγκόσμια ειρήνη στην ταρασσόμενη από τους πολέμους Γη. Δηλαδή, οι Αγιατολάχ της Περσίας προσδοκούν τον δικό τους Ιμάμη.
Την ίδια στιγμή, οι πολίτες του κράτους του Ισραήλ διαδηλώνουν στους δρόμους του Τελ-Αβίβ, απαιτώντας τον άμεσο τερματισμό του πολέμου και κατηγορώντας την κυβέρνηση Νετανιάχου για την άσκηση επικίνδυνης μεσσιανικής πολιτικής.
Δηλαδή μια μερίδα των πολιτών του Ισραήλ αντιδρά σφόδρα, θεωρώντας ότι οι φιλοπόλεμες και άφρονες ενέργειες του Ισραηλινού πρωθυπουργού ενδέχεται να θέσουν σε κίνδυνο ακόμη και την ύπαρξη του εβραϊκού κράτους.
Επομένως, ίσως κάποιοι ισχυριστούν ότι το αληθινό υπόστρωμα του διεξαγόμενου πολέμου δεν είναι γεωπολιτικό, ούτε οικονομικό, αλλά καθαρά θρησκευτικό, καθώς το ανώτατο όργανο του Ιουδαϊσμού επιδιώκει μετ’ επιτάσεως την ανέγερση του τρίτου Ναού του Σολομώντος, που αποτελεί την κορύφωση των μεσσιανικών προσδοκιών του εβραϊκού λαού.
Ενδέχεται, όμως, η υλοποίηση του εθνικού και θρησκευτικού οράματος των Εβραίων να είναι συνδεδεμένη με μια πολύ μεγάλη περιπέτεια και δοκιμασία του εβραϊκού κράτους.
Ανάμεσα, πάντως, στον μεσσιανικό σχεδιασμό των Ραββίνων θεολόγων και των Ιρανών Μουλάδων, παρεμβάλλεται μια σφοδρή γεωπολιτική αντιπαλότητα, που θα εμπλέξει τα περισσότερα κράτη της Μέσης Ανατολής, καθώς και τις τρεις υπερδυνάμεις (ΗΠΑ, ΡΩΣΙΑ ΚΑΙ ΚΙΝΑ), σε μια πρωτοφανούς έντασης πολεμική ανάφλεξη, που είναι πολύ πιθανό να οδηγήσει ακόμη και στην χρήση «μίνι» πυρηνικών όπλων.
Η σύγκρουση θα αποτελέσει το πρώτο ημίχρονο του επερχομένου τρίτου παγκοσμίου πολέμου, που θα βυθίσει την ανθρωπότητα στην αβεβαιότητα, στον φόβο και στην αγωνία, ενώ την ίδια στιγμή μέσα στο γενικευμένο κλίμα αναταραχής και σύγχυσης που θα επικρατεί όλοι θα αναζητούν τον δικό τους Μεσσία για να τους σώσει!
Υπό τις συνθήκες αυτές, ενδέχεται να εμφανιστεί ένα πρόσωπο, το οποίο θα ενσαρκώνει την εσχατολογική παράδοση της κάθε θρησκείας.
Η παρουσία δηλ. ενός προσώπου που θα λυτρώσει την ανθρωπότητα από τα δεινά του παγκοσμίου πολέμου μπορεί να αποτελεί κοινό χαρακτηριστικό γνώρισμα της κάθε θρησκείας, αλλά, στην πραγματικότητα, θα πρόκειται για τον προφητευμένο στην Αποκάλυψη του Ιωάννη «υιό της απωλείας».
Η στρατιωτική εμπλοκή των μεγάλων δυνάμεων στην περιφερειακή ανάφλεξη της Μέσης Ανατολής θα ακυρώσει τον μεσσιανικό σχεδιασμό, από οπουδήποτε κι αν αυτός εκπορεύεται, και θα φέρει στο προσκήνιο της Ιστορίας την εν Χριστώ Παγκοσμιοποίηση, στην οποία ο κάθε πολίτης της Γης θα εύχεται στην γλώσσα του και με ορθόδοξο φρόνημα το «ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ», προκειμένου να υλοποιηθεί η ευαγγελική ρήση «γενήσεται μία ποίμνη, εἷς ποιμήν».
