Η απαραίτητη προεκλογική δέσμευση για κατάργηση του Προσωπικού Αριθμού και των Ηλεκτρονικών Ταυτοτήτων

Γράφει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης

---

Σύμφωνα με πρόσφατο δημοσίευμα της συστημικής και μητσοτακόπληκτης εφημερίδας ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ:

«Ο μελλοντικός πρωθυπουργός της Βρετανίας Άντι Μπέρναμ θα εγκαταλείψει το σχέδιο της ψηφιακής ταυτότητας σε πανεθνικό επίπεδο.

Το σχέδιο αυτό είχε ανακοινωθεί πέρυσι τον Σεπτέμβριο από τον Κιρ Στάρμερ, ο οποίος θα αποχωρήσει τη Δευτέρα από την Ντάουνινγκ Στριτ, με σκοπό την καταπολέμηση της παράτυπης μετανάστευσης. Προκάλεσε, όμως έντονες ανησυχίες σε μια χώρα που ήταν ανέκαθεν επιφυλακτική απέναντι στους ελέγχους ταυτοποίησης και όπου δεν υπάρχουν ταυτότητες, μια ανησυχία που τροφοδοτήθηκε από μια συνεχή ροή παραπληροφόρησης, κυρίως από την άκρα Δεξιά».

Ενώ, λοιπόν, ο μελλοντικός πρωθυπουργός της Βρετανίας Άντι Μπέρναμ ανακοίνωσε την οριστική εγκατάλειψη του σχεδίου για την καθιέρωση ψηφιακής ταυτότητας σε πανεθνικό επίπεδο, στο ελληνικό Κουληστάν η λαοκτόνος κυβέρνηση Μητσοτάκη με μπροστάρη τον Δημήτρη Παπαστεργιόργουελ επιμένει στο ψευδο-αφήγημα της διευκόλυνσης του πολίτη και στην δήθεν αναγκαία εκκαθάριση των μητρώων, αποκρύπτοντας ότι με τον Δαι-μοναδικό Προσωπικό Αριθμό θα υλοποιηθεί το οργουελικό σχέδιο του ηλεκτρονικού φακελώματος όλων των εν Ελλάδι υπάκουων υπηκόοων.

Επιπλέον, όμως, με κάποιες ελάχιστες εξαιρέσεις, τα κόμματα της αντιπολίτευσης αποφεύγουν να θίξουν το μεγάλο αυτό πρόβλημα της άκρως απειλητικής για τα θεμελιώδη δικαιώματά μας ηλεκτρονικής επιτήρησης που οργανώνεται από το σύγχρονο οργουελικό κράτος.

Όπως κατ’ επανάληψιν έχει επισημανθεί, η κυβέρνηση της Νέας Δημοκρατίας του 1986 απέρριπτε μετά βδελυγμίας το νομοσχέδιο για την θέσπιση του Ενιαίου Κωδικού Αριθμού Μητρώου (ΕΚΑΜ), δηλ. του πασοκικού προγόνου του σημερινού Προσωπικού Αριθμού.

Τότε, οι βουλευτές της ΝΔ αλλά και όλων των λοιπών κομμάτων της αντιπολίτευσης κραύγαζαν μέσα στο κοινοβούλιο ως προς τον εφιαλτικό κίνδυνο που εγκυμονούσε η θέσπιση του ΕΚΑΜ για την δημοκρατία, την ελευθερία και την αξιοπρέπεια του πολίτη.

Διά του λόγου το αληθές, ο γράφων στο τελευταίο βιβλίο του με τίτλο «ΑΠΟ ΤΟΝ ΕΜΒΟΛΙΑΣΜΟ ΣΤΝ ΑΡΙΘΜΟΠΟΙΗΣΗ ΤΩΝ ΖΩΑΝΘΡΘΩΠΩΝ – ΚΑΙ ΣΤΟ ΒΑΘΟΣ ΤΣΙΠΑΡΙΣΜΑ» (βλ. την φωτογραφία που ακολουθεί) έχει μεταφέρει αυτολεξεί, και με τους απαραίτητους σχολιασμούς, τις τοποθετήσεις που είχαν γίνει τότε από τους βουλευτές της αντιπολίτευσης ενάντια στην αξιοποίηση της νέας τεχνολογίας, μέσω της οποίας θα επιτυγχανόταν η αριθμοποίηση του πολίτη.

Όποιο κόμμα και Πρόεδρός του θέλουν να μας πείσουν ότι νοιάζονται πραγματικά για τον ελληνικό λαό και, ειδικότερα, για την προάσπιση των θεμελιωδών δικαιωμάτων του, ενόψει των επικείμενων βουλευτικών εκλογών (όλα δείχνουν πως η ημερομηνία θα κλειδώσει για τις 27 Σεπτεμβρίου), θα πρέπει ΑΠΑΡΕΓΚΛΙΤΩΣ να δεσμευθεί ότι, αν γίνει κυβέρνηση, ή αν συμπράξει στον σχηματισμό κυβέρνησης, θα έχει ως απαράβατο όρο την ΚΑΤΑΡΓΗΣΗ του ΠΡΟΣΩΠΙΚΟΥ ΑΡΙΘΜΟΥ και των ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΩΝ ΤΑΥΤΟΤΗΤΩΝ.

Αν, όμως, το κόμμα αυτό και, αντιστοίχως, ο Πρόεδρός του αρνηθεί να αναλάβει ρητώς την συγκεκριμένη δέσμευση, δεν θα πρέπει να εκλαμβάνεται ως κόμμα και ως ηγέτης που έχει φιλολαϊκή ατζέντα, αλλ’, αντιθέτως, θα πρέπει να θεωρείται αυτομάτως ότι ανήκει στον άξονα της νεοταξίτικης κηδεμονίας της πολυβασανισμένης χώρας μας.

Δεν είναι δυνατόν οι Άγγλοι να τολμούν την εγκατάλειψη των ψηφιακών ταυτοτήτων, αλλά οι Έλληνες να κάθονται σαν οσφυοκαμπτικές κότες να καταναλώνουν το σανό που τους ταΐζει ο κάθε Παπαστεργιόργουελ.

Η κοροϊδία του ελληνικού λαού έχει ξεπεράσει κάθε όριο και κάθε νοσηρή φαντασία. Δόξα τω Θεώ, υπήρξαν μέχρι τώρα κάποιοι τολμηροί αγωνιστές και φύλακες της αλήθειας, οι οποίοι με στιβαρή επιχειρηματολογία ανέδειξαν τους μείζονες κινδύνους του ψηφιακού ολοκληρωτισμού και αποδόμησαν μέχρι κεραίας την εωσφορική σύλληψη της μετατροπής των πολιτών σε εμβολιασμένα και αριθμοποιημένα ζώα.

Από την άλλη πλευρά, οι ύπουλοι θιασώτες της αφηνιασμένης ψηφιοποίησης του κράτους και του πληθυσμού δεν κατάφεραν να πείσουν ούτε στο ελάχιστο για την αξιοπιστία της επιχειρηματολογίας τους, η οποία αποτελεί στην ουσία αναμάσημα των ίδιων ρητορικών τεχνασμάτων που είχε επιστρατεύσει το ΠΑΣΟΚ του Ανδρέα Παπανδρέου και του Μένιου Κουτσόγιωργα πριν από 40 χρόνια.

Όπως σήμερα, έτσι και το 1986 μιλούσαν για διευκόλυνση του πολίτη μέσω της κατάργησης του «τέρατος της γραφειοκρατίας», ένας τρομολαγνικός όρος-κλισέ που προπαγανδίζεται ακόμη και σε εξώφυλλο ΜΙΚΥ ΜΑΟΥΣ!

Όπως σήμερα, έτσι και το 1986 μιλούσαν για τεχνολογική πρόοδο που θα αποκαταστήσει τάχα την σχέση κράτους-πολίτη και θα συμβάλει στην πολύτιμη εμπιστοσύνη του πολίτη προς το κράτος.

Στην πραγματικότητα, όμως, το κράτος (ιδίως διά της σημερινής μητσοτακικής κυβερνήσεως) είναι εκείνο που δεν εμπιστεύεται τους πολίτες. Γι’ αυτό, αν δεν καταργηθεί ο Προσωπικός Αριθμός και οι Ηλεκτρονικές Ταυτότητες, θα έρθει η στιγμή που θα μας ζητούν συνεχώς και αδιαλείπτως να ταυτοποιούμαστε μέσω του Προσωπικού Αριθμού!

Το επόμενο βήμα θα είναι πιθανότατα το τσιπάρισμά μας με αυτόν τον αριθμό, υπό το πρόσχημα της ασφάλειάς μας (αφού εν τω μεταξύ θα έχουν χακαρισθεί τα προσωπικά δεδομένα αμέτρητων πολιτών).

Το σύνθημα που υποκρύπτεται στην αυταρχική προώθηση της ψηφιοποίησης του κράτους και κάθε πολίτη είναι ότι ΟΛΟΙ ΘΕΩΡΟΥΜΑΣΤΕ ΥΠΟΠΤΟΙ.

Συγκλονίζει η επισήμανση που, έναν χρόνο μετά την θέσπιση του ΕΚΑΜ, δηλ. το 1987 είχε κάνει ο ο Κύπριος λογοτέχνης και αρθρογράφος του περιοδικού «Ευθύνη» Κυριάκος Πλησής στο άρθρο του «Κράτος και πολίτης» (επαναδημοσιευμένο εις: του ιδίου, Μετά τη χρεωκοπία του δόγματος. Δοκίμια πολιτικού και κοινωνικού προσανατολισμού, εκδ. Αστέρος, 1992, σελ. 92 επ., 94):

«Το κράτος δεν εμπιστεύεται τους πολίτες του […]. Ακριβώς αυτή η δυσπιστία οδηγεί το κράτος να χρησιμοποιεί αυταρχικές μεθόδους, άσχετα από το πολιτικό σύστημα με το οποίο κυβερνάται. Και επειδή η τεχνολογία το οπλίζει με αποτελεσματικά μέσα, δεν φείδεται να την χρησιμοποιεί, όχι μόνο για να προστατεύει τον εαυτό του, αλλά μπαίνει στον πειρασμό να γίνεται ωτακουστής των σκέψεων και των λόγων, μύχιων και φανερών, κάθε πολίτη. Για μια ακόμα φορά, η πραγματικότητα ξεπέρασε τη φαντασία. Το κράτος, σαν Μεγάλος Αδερφός, εποπτεύει τα πάντα όχι “δι’ ευταξίαν” αλλά για να κρατά στα χέρια του (η πληροφορική κάνει πάντοτε το θαύμα της) όλους τους πολίτες, καταχωρίζοντας στα κατάστιχά του τις σκέψεις και τις βουλήσεις τους».

Η ΝΕΑ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, που, δικαίως, έλαβε το παρατσούκλι ΝΕΑ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑ, έρποντας στον σκανδαλώδη βούρκο των υποκλοπών, δεν παρέχει πλέον τα εχέγγυα προστασίας των προσωπικών δεδομένων μας. Γι’ αυτό, είναι απολύτως αναγκαίο να εκπαραθυρωθεί οριστικώς και αμετακλήτως από το κυβερνητικό πηδάλιο στις επερχόμενες εκλογές.

Αλλά, ταυτοχρόνως, είναι εξίσου αναγκαίο να ψηφισθούν κόμματα που θα έχουν αναλάβει την προεκλογική δέσμευση τερματισμού της ΗΛΕΚΤΡΟΝΙΚΗΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑΣ.

Όποιο σιωπά στο ζήτημα αυτό είναι ΥΠΟΠΤΟ προδοσίας.