Συζητώντας για τις πυρκαγιές στην «Ελεύθερη Πένα»
25 ερωταπαντήσεις που προέκυψαν από την πρόσφατη συνέντευξή μου στον Δημήτρη Δραγάτη
Ενημερώνει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης
Στην πρόσφατη συζήτηση (6/8/2026) που είχα με τον δημοσιογράφο Δημήτρη Δραγάτη («Ελεύθερη Πένα») θίξαμε κάποια σημαντικά ζητήματα που περιστρέφονται γύρω από τον ετήσιο εφιάλτη των πυρκαϊών.
Με την βοήθεια παλαιών εφημερίδων, περιοδικών και βιβλίων οδηγούμαστε στην διαπίστωση ότι οι πυρκαϊές πολύ δύσκολα μπορούν να αποδοθούν στην λεγόμενη «κλιματική αλλαγή».
Την δεκαετία του 1970 πάλι καίγονταν τα δάση μας, αλλά τότε τα ΜΜΕ προπαγάνδιζαν τον κίνδυνο της εισόδου στην «εποχή των παγετώνων».
Επίσης, μέσα από το ίδιο αρχείο μπορεί να στοιχειοθετηθεί ευχερώς η κατηγορία του κατ’ εξακολούθησιν εμπρησμού διά παραλείψεως σε βάρος των αρμόδιων μελών της εκάστοτε κυβέρνησης, που κάθε χειμώνα μένει με σταυρωμένα τα χέρια, μολονότι γνωρίζει ότι και το επόμενο καλοκαίρι η «πύρινη λαίλαπα» θα σαρώσει τα δάση μας.
Είναι σοκαριστικό το εύρημα ότι το προπαγανδιστικό τέχνασμα του (ψηφοθηρικού και στην ουσία παντελώς αναποτελεσματικού) ποινικού λαϊκισμού διά της αυστηροποιήσεως της ποινικής αντιμετώπισης του εγκλήματος του εμπρησμού εφαρμοζόταν με την μέθοδο του καρμπόν όχι μόνο το 1974, έξι μέρες προτού επιστρέψει ο «εθνάρχης» από το Παρίσι στην Ελλάδα, αλλά και το 1970, όταν ο Στυλιανός Παττακός δήλωνε ότι «οι εμπρησταί, έστω και εξ αμελείας, καθίστανται υπαίτιοι βαρυτάτης εγκληματικής πράξεως» και γι’ αυτό «οιαδήποτε ποινή δι’ αυτούς θα ήτο επιεικής».
Μία από τις σημαντικότερες στιγμές της συζήτησης ήταν εκείνη όπου φωτίσθηκε το σκάνδαλο της νομοθετικής ρύθμισης για το πράσινο φως στην εγκατάσταση ανεμογεννητριών μέσα σε καμένες-αναδασωτέες εκτάσεις και του καθαγιασμού της από το προδοτικό, δασοκτόνο, αντιλαϊκό και εν τέλει μισελληνικό Συμβούλιο της Επικρατείας.
Τα δύο πρόσωπα που έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο στην έκδοση της υπ’ αριθμ. 2499/2012 αποφάσεως του ΣτΕ αναφορικά με την κατασκευή και εγκατάσταση έργων ηλεκτροπαραγωγής από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας σε αναδασωτέες εκτάσεις με πρόσχηα την ικανοποίηση του δημοσίου συμφέροντος (το ένα μέλος του ΣτΕ συνέπραξε στην έκδοση της φρικαλέας απόφασης υπό την ιδιότητα του Προέδρου και το άλλο υπό την ιδιότητα της εισηγήτριας) θα προκαλέσουν σίγουρα αίσθηση και θα βοηθήσουν τους καλοπροαίρετους ακροατές να συνειδητοποιήσουν πόσο σημαδεμένη είναι η πολιτική «τράπουλα» στην Ελλάδα.
Από την συζήτηση δεν θα μπορούσε να λείπει η αναφορά στο κλασικό προπαγανδιστικό τέχνασμα που εφαρμόζεται συστηματικά από τους συστημικούς συνωμότες, δηλ. στην απαξιωτική κατασπίλωση όσων τολμούν να αναζητούν την αλήθεια που κρύβεται πίσω από τις ετήσιες πυρκαϊές θέτοντας, μεταξύ άλλων, και το ερώτημα «ποιος ωφελείται» (cui bono) από την εξολόθρευση των δασών μας.
Ένας τέτοιος (δήθεν) «συνωμοσιολογικός» ισχυρισμός είναι και εκείνος που συνδέει τις ετήσιες πυρκαϊές που ξεσπούν όχι μόνο επί ελληνικού αλλά και επί αλλοδαπού εδάφους με ένα κάθε άλλο παρά απίθανο σχέδιο οικουμενικής αποδάσωσης, προκειμένου το εωσφορικό καθεστώς της Παγκόσμιας Δικτατορίας να γνωρίζει ανά πάσα στιγμή που βρίσκονται και τι κάνουν οι πολίτες, να τους στερήσει την δυνατότητα εύρεσης καταφυγίου μέσα στα δάση αλλά και να ενισχύσει το αφήγημα της «ανθρωπογενούς κλιματικής αλλαγής», προκειμένου να καταστούν πιο εύπεπτα τα δρακόντεια, ελευθεροκτόνα μέτρα που θα σκαρφιστεί η υπερεθνική ελίτ για την καταπολέμηση της υπερθέρμανσης του πλανήτη (βλ. π.χ. την απαγόρευση κυκλοφορίας αυτοκινήτων, τα κλιματικά λοκντάουν και τον εγκλεισμό σε πόλεις των 15 λεπτών).
Ακολουθούν 25 ερωταπαντήσεις που αντλήθηκαν από το περιεχόμενο της πρόσφατης συζήτησης με τον κ. Δραγάτη, τον οποίο ευχαριστώ ολόθερμα για την ευκαιρία που έδωσε να βγάλω στο φως κάποιες κρίσιμες πληροφορίες αλλά και ενδιαφέροντα ιστορικά τεκμήρια.
ΕΡΩΤΗΣΗ 1
Πώς εξηγείται η στοχοποίηση ως «συνωμοσιολόγων» των πολιτών εκείνων που αναζητούν απάντηση στο ερώτημα «ποιος ωφελείται;» (cui bono?) από την εξεταζόμενη ύποπτη δράση, εν προκειμένω των πυρκαϊών;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Στην σημερινή εποχή της ψευτοδημοκρατίας, δηλ. της υβριδικής δικτατορίας, το καθεστώς κατασπιλώνει απαξιωτικά κάθε αμφισβητία και σκεπτικιστή, προκειμένου να φιμώνει προληπτικά την αντίθετη άποψη.
ΕΡΩΤΗΣΗ 2
Γιατί αποκαλείται υβριδική η σημερινή δικτατορία;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Διότι αυτή η δικτατορία δεν διεξάγεται με τανκς και στρατιωτικές στολές αλλά με το σιωπηλό όπλο της προπαγάνδας.
ΕΡΩΤΗΣΗ 3
Πότε άρχισε να χρησιμοποιείται το προπαγανδιστικό τέχνασμα του στιγματισμού των πολιτών ως «συνωμοσιολόγων»;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Κατά μία ευρέως διαδεδομένη εκδοχή, τον όρο «θεωρία συνωμοσίας» εμπνεύσθηκε πρώτη η CIA, για να καταπολεμήσει τους αμφισβητίες του επίσημου αφηγήματος στην υπόθεση της δολοφονίας του 35ου Προέδρου των ΗΠΑ Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι.
ΕΡΩΤΗΣΗ 4
Πόσα εκατομμύρια στρέμματα χάθηκαν από πυρκαγιές την δεκαετία 1970-1980 και πόσα μεταξύ 1980 και 1989;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
1970-1980: Κάηκαν 2 εκατομμύρια στρέμματα.
1980-1989: Κάηκαν 5 εκατομμύρια στρέμματα.
Ας αναλογιστούμε τώρα πόσα εκατομμύρια στρέμματα έχουν γίνει στάχτη επί πρωθυπουργίας Κυριάκου Μητσοτάκη!
ΕΡΩΤΗΣΗ 5
Ποιος χαρακτηριστικός τίτλος υπήρχε σε εφημερίδα της 18ης Ιουλίου 1974 από τον οποίο προκύπτει ότι επί 52 χρόνια δεν έχει αλλάξει απολύτως τίποτε στο πεδίο των πυρκαϊών;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Ο τίτλος ήταν ο εξής:
«Για 4η μέρα μαίνονται οι πυρκαϊές. Εμπρησταί αφάνισαν τα 3/4 των δασών στην Αττική; Δραματική διάσωσις παγιδευθέντων. 200.000 στρέμματα στάχτη».
Αντλήθηκε από το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας «Ακρόπολις» που είχε κυκλοφορήσει στις 18 Ιουλίου 1974.
ΕΡΩΤΗΣΗ 6
Τι υποστήριζε ο Μάριος Πλωρίτης σε επιφυλλίδα που είχε δημοσιεύσει το 1990 (τίτλος: «Φωτιά και Δόλος») στην εφημερίδα «Το Βήμα»;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Ο Πλωρίτης υποστήριζε απολύτως δικαιολογημένα ότι οι κυβερνήσεις που αρνούνται να λάβουν τα κατάλληλα μέτρα για την καταπολέμηση των πυρκαγιών βαρύνονται με δόλο και όχι με αμέλεια. Ειδικότερα έγραφε:
«Αμέλεια υπάρχει όταν, χωρίς ιδιοτελή πρόθεση, παραλείπεις να κάνεις κάτι, να φροντίσεις για κάτι που έπρεπε, όπως έπρεπε. Αλλά στην περίπτωση της δασοφονίας οι πάντες –πολιτεία και πολίτες– ξέρουμε τα πάντα: και τη σημασία του δάσους για τη ζωή μας, και τις ζημιές απ’ την καταστροφή του, και τις αιτίες των πυρκαγιών, και τα μέσα για την πρόληψη και την καταστολή του. Κι όμως, δεν κάνουμε τίποτα για να τις αποτρέψουμε, ενώ κάνουμε τα πάντα για να τις συδαυλίσουμε. Δεν είμαστε λοιπόν ένοχοι αμέλειας, αλλά δόλου. Συστηματικού και κατ’ εξακολούθησιν. Γιατί είναι δόλος, όταν το σαρδανάπαλο κράτος διαθέτει για τα δάση μονάχα το 0,4 του προϋπολογισμού του…».
ΕΡΩΤΗΣΗ 7
Θα μπορούσαν οι επαναλαμβανόμενες πυρκαϊές κάθε καλοκαίρι να τροφοδοτήσουν την εύλογη υπόνοια ότι πίσω από αυτές κρύβεται κάποιο ευρύτερο σχέδιο πέρα από εκείνο που αφορά την εγκατάσταση ανεμογεννητριών;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Όποιος επιθυμεί να σκεφτεί «συνωμοσιολογικά», μπορεί να υποθέσει ότι η παγκόσμια εξολόθρευση των δασών εξυπηρετεί ένα οργουελικό σχέδιο απόλυτης επιτήρησης των πολιτών με τα μέσα της τεχνολογίας, ώστε το σύγχρονο καθεστώς της παγκόσμιας δικτατορίας να μπορεί να γνωρίζει ανά πάσα ώρα και στιγμή πού βρισκόμαστε και τι κάνουμε.
Επίσης, ενώ προπαγανδίζεται το αφήγημα της αύξησης της θερμοκρασίας που υποτίθεται ότι οδηγεί στο ξέσπασμα πυρκαϊών, θα μπορούσε να ισχύει το ακριβώς ανάποδο: Εξολοθρεύοντας τα δάση, προκαλείται αύξηση της θερμοκρασίας κι έτσι διευκολύνεται η λήψη ελευθεροκτόνων μέτρων καταπολέμησης της με αυτόν τον τρόπο προκαλούμενης «κλιματικής αλλαγής» (βλ. π.χ. την απαγόρευση κυκλοφορίας αυτοκινήτων, τα κλιματικά λοκντάουν και τον εγκλεισμό σε πόλεις των 15 λεπτών).
ΕΡΩΤΗΣΗ 8
Στην εικοσαετία 1962-1982 ποιος ήταν ο κυρίαρχος φόβος σε σχέση με το κλίμα;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Ο φόβος αυτός ήταν ο ακριβώς ανάποδος σε σχέση με τον σημερινό φόβο της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Τότε κυρίαρχο ήταν το αφήγημα της «εποχής των παγετώνων».
ΕΡΩΤΗΣΗ 9
Σε ποιο ελληνικό περιοδικό υπήρχε δημοσίευμα στο οποίο αποτυπωνόταν ο φόβος για την έλευση της «εποχής των παγετώνων» και ποια ήταν η γνώμη του ειδικού που είχε παραχωρήσει σχετική συνέντευξη;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Πρόκειται για το περιοδικό «Ταχυδρόμος» της 27ης Οκτωβρίου 1972 (σελ. 36), όπου είχε δημοσιευθεί μια συνέντευξη του Βρετανού μετεωρολόγου Ρέτζιναλντ Κόκροφτ Σάτκλιφ (Reginald Cockcroft Sutcliffe) προς τον δημοσιογράφο Στέφανο Αρτσέτι (Stefano Archetti), με αφορμή την διάχυτη τότε ανησυχία ότι «ο πλανήτης εισέρχεται σε καινούργια εποχή παγετώνων»!
Ο Σάτκλιφ είχε καταλήξει σε ένα συμπέρασμα που καλό είναι να το έχουμε στο μυαλό μας όποτε προπαγανδίζεται αυταρχικά και λυσσαλέα το αφήγημα της ανθρωπογενούς κλιματικής αλλαγής και κηλιδώνονται ως «συνωμοσιολόγοι» οι αμφισβητίες του:
«Από την ιστορία του πλανήτη μας προκύπτει ότι διακυμάνσεις του κλίματος υπήρξαν σε όλες τις εποχές»!
ΕΡΩΤΗΣΗ 10
Ποιο βιβλίο από εκείνα που κυκλοφόρησαν στην Ελλάδα το 2015 μπορεί να μας βοηθήσει να αντιληφθούμε ότι το αφήγημα της «κλιματικής αλλαγής» λόγω υπερθέρμανσης του πλανήτη αποτελεί μία ακόμη περίπτωση τρομολαγνικής προπαγάνδας και λιγότερο ένα ρεαλιστικό σενάριο;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Πρόκειται για το βιβλίο του Χάραλντ Άμπλερ (Harald Ambler) με τίτλο «Μην πουλήσετε το παλτό σας. Απρόσμενες αλήθειες για την κλιματική αλλαγή» (μτφ.: Χ. Καψάλης, Εκδ. Οργανισμός Λιβάνη, Αθήνα 2015).
Σε αυτό, ο συγγραφέας αναφέρει το χαρακτηριστικό παράδειγμα με το λιώσιμο των πάγων στην λεκάνη της Αρκτικής, το οποίο προπαγανδίζεται εδώ και χρόνια από τα ΜΜΕ ως μία από τις ισχυρότερες ενδείξεις κλιματικής αλλαγής. Ταυτοχρόνως, όμως, αποσιωπάται πλήρως το γεγονός ότι το καταγραφόμενο ρεκόρ τήξης των πάγων συνοδεύεται από ρεκόρ συσσώρευσης πάγων στην Ανταρκτική.
Η άρνηση εκτίμησης της σύνθετης συνολικής εικόνας εξηγεί γιατί «οι άνθρωποι έχουν καταλήξει να φοβούνται και πάλι τη φύση με τρόπο που δεν είχε παρατηρηθεί ενδεχομένως εδώ και αιώνες».
Πέραν τούτου, μετά από την προπαγάνδα που υφίσταται ο μέσος πολίτης, έχει σχηματίσει την εντύπωση ότι οι αυξημένες θερμοκρασίες οφείλονται στα αυξημένα επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα, ενώ συμβαίνει το ανάποδο: το διοξείδιο του άνθρακα είναι αυτό που ακολουθεί τις μεταβολές της θερμοκρασίας σε όλη την πορεία του γεωλογικού αρχείου!
ΕΡΩΤΗΣΗ 11
Γιατί ο πλανήτης μας θα έπρεπε να ονομάζεται «Ωκεανός» και όχι «Γη», και πώς συνδέεται αυτό με την στρεβλή εντύπωση ότι η «κλιματική αλλαγή» αποτελεί ένα επικίνδυνο φαινόμενο;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Το 71% της επιφάνειας του πλανήτη μας είναι καλυμμένο από νερό. Γι’ αυτό θα έπρεπε η Γη να ονομάζεται «Ωκεανός». Αν συνειδητοποιήσουμε ότι ο πλανήτης μας αποτελείται από ποτάμια συστήματα, παγετώνες, λίμνες και εν γένει από νερό, θα πρέπει να συνειδηοτοποιήσουμε ότι ο κόσμος μας είναι η «επιτομή της αλλαγής». Ως εκ τούτου, οι ραδιούργοι διαχειριστές των παγκόσμιων προβλημάτων του πλανήτη βάφτισαν εξαίρεση αυτό που είναι ο κανόνας!
ΕΡΩΤΗΣΗ 12
Από ποια ιστορικά στοιχεία που σχετίζονται με πλημμύρες και πυρκαϊές, και τα οποία παραθέτει ο Άμπλερ στο ανωτέρω βιβλίο του, προκύπτει ότι τα ΜΜΕ επιδίδονται συχνά στην κινδυνολογία και την τρομολαγνεία απέναντι στις οποίες θα πρέπει να είμαστε άριστα θωρακισμένοι;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Ο Άμπλερ μνημονεύει τις καταστρεπτικές πλημμύρες του 1927, το εύρος των οποίων, όμως, δεν μπορούσε να είναι σε μας αντιληπτό ελλείψει βιντεοκάμερας. Επίσης, μας θυμίζει ότι το 1974-1975 η Αυστραλία έχασε το 15% του δασικού πλούτου της, διότι 1.170.000 στρέμματα γης είχαν γίνει στάχτη.
EΡΩΤΗΣΗ 13
Τι εξυπηρετεί η καλοκαιρινή τρομολαγνεία των ΜΜΕ με την πολύωρη μετάδοση εικόνων από το καταστρεπτικό έργο της λεγόμενης «πύρινης λαίλαπας»;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Η πολύωρη μετάδοση των πυρκαϊών από τα πύρινα μέτωπα αφ’ ενός χύνει άφθονο δηλητήριο στις ψυχές μας, αφ’ ετέρου καθιστά ευκολότερη την χειραγώγηση των πολιτών, οι οποίοι θα είναι πρόθυμοι να εφαρμόσουν τα ελευθεροκτόνα, δρακόντεια μέτρα που θα σκαρφιστούν οι Νεοταξίτες.
Παράλληλα, οι πολίτες, παρακολουθώντας το καλοκαιρινό θρίλερ των πυρκαϊών, αισθάνονται ανήμποροι να ελέγξουν τα πεπραγμένα της κυβέρνησης, η οποία χρησιμοποιεί τα καλολαδωμένα γρανάζια των ΜΜΕ, προκειμένου να μας συρρικνώνει εγκεφαλικά, μεταχειρίζοντάς μας σαν βρέφη που πρέπει να αποσύρονται τρομαγμένα πίσω από τα κάγκελα της νηπιακής τους κούνιας.
Το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης θα έπρεπε να έχει επέμβει προ πολλού, αλλά δυστυχώς είναι άφαντο!
ΕΡΩΤΗΣΗ 14
Σε ποιο γερμανικό βιβλίο υπάρχει συγκριτική αναφορά στην πυρκαϊά της Καλιφόρνιας του 2017 και στην πυρκαϊά που εκδηλώθηκε το 2018 στο Μάτι, και τι ισχυρίζεται ο συγγραφέας;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Πρόκειται για το βιβλίο του Γερμανού συγγραφέως Γιόχαιμ Ζόνταγκ (Joachim Sonntag) με τίτλο «2025, Μέρος 2ο: Το τελικό παιχνίδι. Ο εφιάλτης για τα παιδιά μας». Σε αυτό, ο συγγραφέας επισημαίνει ότι από τις φωτιές στο Μάτι και στην Καλιφόρνια έλιωσαν αυτοκίνητα και κονιορτοποιήθηκαν σπίτια, ενώ άλλα σπίτια ή αυτοκίνητα που βρίσκονταν σε πολύ κοντινή απόσταση από τα σημεία στα οποία πέρασε η φωτιά έμειναν παντελώς άθικτα.
Το περίεργο αυτό φαινόμενο εικάζεται ότι οφείλεται σε πύρινη ακτινοβολία που προήλθε από βολές αεροσκαφών, εξοπλισμένων με ειδικά συστήματα λέιζερ (ενεργειακή επίθεση).
ΕΡΩΤΗΣΗ 15
Τι απεικονίζεται σε φωτογραφία που έστειλε στον γράφοντα μία γυναίκα-κάτοικος Νέου Βουτζά Αττικής και η οποία μπορεί να συνδυασθεί περίφημα με όσα είναι γραμμένα στο γερμανικό βιβλίο;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Στην φωτογραφία αυτή απεικονίζεται μία τρυπούλα στον πάτο μιας σκάφης γεμάτης με 50 κιλά χώμα και καλυμμένης με δύο γλάστρες, στην οποία η πυρόπληκτη κάτοικος ανακάλυψε την ύπαρξη μιας τρύπας. Η δημιουργία αυτής της τρύπας μπορεί να εξηγηθεί ευχερώς μόνο αν γίνει δεκτό ότι για την πρόκληση της πυρκαϊάς χρησιμοποιήθηκε λέιζερ.
ΕΡΩΤΗΣΗ 16
Γιατί οι σημερινοί πολίτες δεν ενδιαφέρονται να είναι αφυπνισμένοι, αλλά δέχονται πρόθυμα όσα τους σερβίρει το κυρίαρχο ρεύμα;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Μια μεγάλη μερίδα πολιτών, αν όχι η συμπαγής πλειοψηφία, πασχίζει να εξασφαλίσει τα προς το ζην, δίνοντας μια άνιση καθημερινή μάχη κατά της ολοένα και διογκούμενης ακρίβειας. Όντας, λοιπόν, εξουθενωμένος ο πολίτης από την προσπάθειά του να καλύψει τις βασικές του ανάγκες, δεν έχει δυνάμεις να ανεβεί επίπεδο και να ανταποκριθεί στα καθήκοντά του που είναι σύμφυτα με την ιδιότητα του ενεργού πολίτη. Παράλληλα μένει καθηλωμένος μπροστά σε μία ή περισσότερες οθόνες επιτρέποντας να τον ενημερώνει ο συστημικός προπαγανδιστικός μηχανισμός των ΜΜΕ.
ΕΡΩΤΗΣΗ 17
Υπάρχουν κάποιοι πολίτες που έχουν την τάση να διαδίδουν ατεκμηρίωτες υπερβολές καθώς προσπαθούν να ερμηνεύσουν την πραγματικότητα; Ποιος κίνδυνος παράγεται από αυτήν την μερίδα των πολιτών που αξιοποιείται από το σύστημα;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Πράγματι, υπάρχουν τέτοιοι πολίτες, τους οποίους θα μπορούσαμε να αποκαλέσουμε «υπεραφυπνισμένους». Ο κίνδυνος είναι να χρησιμοποιούνται ως αρνητικό παράδειγμα από το σύστημα και να συμπαρασύρουν στο πεδίο των «γραφικών» όλους εκείνους τους πολίτες που προσπαθούν να ερευνούν την αλήθεια με μετριοπάθεια επικαλούμενοι τεκμηριωμένα στοιχεία.
ΕΡΩΤΗΣΗ 18
Γιατί είναι σημαντικό να κάνουμε αναδρομές σε εφημερίδες, περιοδικά και βιβλία του μακρινού παρελθόντος και να επικαλούμαστε τις πηγές μας όταν διατυπώνουμε δημοσίως μια αντισυστημική άποψη;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Η αναδρομή στο παρελθόν είναι πολύ σημαντική, διότι μόνο με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να ακολουθήσουμε τον μίτο της Αριάδνης που θα μας ξεκλειδώσει πολλά δεινά των σημερινών ημερών και θα μας βοηθήσει να προβλέψουμε το μέλλον. Για να κατανοήσουμε πώς θα φθάσαμε έως εδώ, είναι απαραίτητο να μελετήσουμε την προϊστορία του εφιαλτικού-εωσφορικού παρόντος. Δεν ειναι τυχαία η φράση του Όργουελ ότι όποιος ελέγχει το παρελθόν ελέγχει και το μέλλον.
ΕΡΩΤΗΣΗ 19
Εκτός από το κλασικό στιγματιστικό τρίπτυχο του «συνωμοσιολόγου», του «ψεκασμένου» και του «αρνητή», ποιον άλλο προσβλητικό χαρακτηρισμό χρησιμοποιούν πολύ συχνά οι συνωμότες για να ψυχιατρικοποιήσουν τον εκάστοτε αμφισβητία του «κυρίαρχου ρεύματος»;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Για να ψυχιατρικοποιήσουν τον αντίπαλό τους, ακυρώνοντάς έτσι την προσωπικότητά του, οι συνωμότες χρησιμοποιούν πολύ συχνά και τον όρο «παρανοϊκός», ο οποίος είθισται να συνδυάζεται με την ρετσινιά (ή ορθότερα το «παράσημο») του «συνωμοσιολόγου». Πάμπολλες αναφορές στους «παρανοϊκούς συνωμοσιολόγους» θα βρει κάθε ενδιαφερόμενος στο βιβλίο του Πιερ-Αντρέ Ταγκιέφ (Pierre-Andre Taguieff), Συνωμοσιολογική σκέψη και «θεωρίες της συνωμοσίας» (μτφ.: Αναστασία Ηλιαδέλη, εκδ. Επίκεντρο, Αθήνα 2015).
ΕΡΩΤΗΣΗ 20
Πώς μπορεί να θωρακιστεί ο πολίτης απέναντι σε τέτοιες απόπειρες ψυχιατρικοποίησης;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Ο καλύτερος τρόπος άμυνας του πολίτη που στιγματίζεται από τους συνωμότες ως «παρανοϊκός συνωμοσιολόγος» είναι να τοποθετείται δημοσίως πάντοτε με τεκμηριωμένο τρόπο, επικαλούμενος ιστορικά τεκμήρια. Σημαντική είναι και η ανάδειξη των αντιφάσεων ή των λογικών κενών στις οποίες περιπίπτει ο προπαγανδιστικός μηχανισμός, όταν επιχειρεί να προωθήσει λυσσαλέα τα αφηγήματα του «κυρίαρχου ρεύματος».
Ένα αντιπροσωπευτικό παράδειγμα τέτοιας τεκμηριωμένης τοποθέτησης με ταυτόχρονη ανάδειξη ενός λογικού κενού είναι το δημοσίευμα της εφημερίδας «Ακρόπολις» της 24ης Αυγούστου 1958 με τίτλο «Ο ήλιος είναι υπεύθυνος διά τα κυνικά μας καύματα».
Στην λεζάντα των δημοσιευμένων φωτογραφιών υπάρχει το εξής κείμενο:
«Η ζέστη που μας ταλαιπωρεί προέρχεται από τον ήλιο, βέβαια. Αλλά πέραν τούτου και διά τας άλλας καιρικάς ανωμαλίας που παρατηρούνται αυτάς τας ημέρας, ακόμη και σιά τους σεισμούς της Περσίας, υπεύθυνος θεωρείται ο πυριφλεγής αυτός “πάτερ φαμίλιας” της πλανητικής μας οικογενείας. Γάλλοι αστρονόμοι βεβαιούν ότι κάθε 90 έτη ο ήλιος περνά από ωρισμένον “παροξυσμόν”, που εκδηλώνεται με εκρήξεις, αύξησιν των κηλίδων, φωτοσφαιρικάς εκλάμψεις και άλλα φαινόμενα. Ακριβώς δε εφέτος συμπίπτει το 1958 ναι είνε έτος “παροξυσμού” του ηλίου. Συνεπώς, πρέπει να είμεθα προετοιμασμένοι και διά νέα… καιρικά δεινά».
Αλλά και σε συνέντευξή που είχε παραχωρήσει στις 12/11/2023 (σελ. 48-50) στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα» ο καθηγητής Αστροφυσικής και Αστρονομίας Στράτος Θεοδοσίου, είχε επιστήσει την προσοχή του κόσμου στην ηλιακή δραστηριότητα (ηλιακή ακτινοβολία, ηλιακές κηλίδες κ.λπ.) ως μια κεντρικής σημασίας παράμετρο που εξηγεί την λεγόμενη «κλιματική αλλαγή».
ΕΡΩΤΗΣΗ 21
Ποιο φαινόμενο μαστίζει την αντεγκληματική πολιτική που ακολουθεί η εκάστοτε κυβέρνηση για την καταπολέμηση των πυρκαϊών;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Είναι το φαινόμενο του λεγόμενου «ποινικού λαϊκισμού»: Προκειμένου η κυβέρνηση, κατόπιν εορτής, να κατευνάσει την οργή των πολιτών η οποία παράγεται από την παρακολούθηση των πολύωρων ρεπορτάζ για την δράση της «πύρινης λαίλαπας», εξαγγέλλει και υλοποιεί την αυστηροποίηση του κυρωτικού πλαίσιου τόσο του εξ αμελείας όσο και του εκ προθέσεως εμπρησμού δασών, αλλά και των προϋποθέσεων έκτισης της ποινής. Ωστόσο, η αυστηροποίηση αυτή δεν εισφέρει απολύτως τίποτε στην καταπολέμηση των πυρκαϊών, ο αριθμός των οποίων όχι μόνο δεν μειώνεται αλλ’ αντιθέτως αυξάνεται.
ΕΡΩΤΗΣΗ 22
Υπάρχουν ιστορικά τεκμήρια που πιστοποιούν την θέση ότι ο «ποινικός λαϊκισμός» αποτελεί μια διαχρονική παθογένεια, η οποία εντοπίζεται ακόμη και στην ελληνική νομοθεσία του 20ού αιώνα;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Υπάρχουν, τουλάχιστον, δύο ιστορικά τεκμήρια, τα οποία εισφέρθηκαν στην εδώ παρουσιαζόμενη συζήτηση. Το πρώτο αντλήθηκε από το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας «Τα Νέα», το οποίο είχε κυκλοφορήσει στις 13 Ιουλίου 1977. Σύμφωνα με το σχετικό ρεπορτάζ:
«οι εμπρηστές θα πηγαίνουν στη φυλακή. Η ποινή τους δεν θα μετατρέπεται ούτε θα αναστέλλεται και η έφεση δεν θα έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα. Ο εμπρησμός θα τιμωρείται με κάθειρξη τουλάχιστον 10 ετών, εάν η πράξις ετελέσθη εξ ιδιοτελείας ή κακοβουλίας ή η εμπρησθείσα έκτασις είναι ιδιαιτέρως μεγάλη».

Το δεύτερο ιστορικό τεκμήριο «ποινικού λαϊκισμού» αντλήθηκε από το 2ο Τεύχος του Α΄ Έτους του περιοδικού «Η νήσος των Φαιάκων» (διμηνιαία έκδοσις της Νομαρχίας Κερκύρας), το οποίο είχε κυκλοφορήσει τον Αύγουστο-Σεπτέμβριο 1970 (σελ. 10). Εκεί είχε δημοσιευθεί η εξής χαρακτηριστική δήλωση ποινικού λαϊκισμού προερχόμενη από τα χείλη του Στυλιανού Παττακού:
«Αποτελεί εγκληματικήν αμέλειαν μία οιαδήποτε απροσεξία, η οποία θα ήτο δυνατόν να έχη ως συνέπειαν την πρόκλησιν πυρκαϊάς. Τα δάση αποτελούν τον πλούτον, την ζωήν της υπαίθρου. Έχουν ανάγκην επομένως προστασίας. Και οφείλομεν άπαντες να την προσφέρωμεν με την επιβαλλομένην αγάπην και στοργήν. Οι εμπρησταί, ως εκ τούτου, έστω και εξ αμελείας, καθίστανται υπαίτιοι βαρυτάτης εγκληματικής πράξεως. Οιαδήποτε ποινή δι’ αυτούς θα ήτο επιεικής. Διότι αι αμοιβαίαι συνέπειαι της εγκληματικής ενεργείας είναι ανυπολόγιστοι. Ας προσφέρωμεν την αγάπην και την φροντίδα μας εις τα δάση, τα οποία αποτελούν οικονομικόν πνεύμονα αλλά και πνεύμονα υγείας. Η προστασία της φύσεως αποτελεί καθήκον επιβεβλημένον δι’ όλους μας».
ΕΡΩΤΗΣΗ 23
Πώς μπορεί να συσχετισθούν οι πυρκαϊές με την εγκατάσταση ανεμογεννητριών και γιατί στο ζήτημα αυτό υποκρύπτεται μία ακόμη προφανής παραβίαση του Συντάγματος αλλά και η προδοτική στάση του Συμβουλίου της Επικρατείας;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Στο άρ. 117 παρ. 3 του Συντάγματος προβλέπεται ότι:
«Δημόσια ή ιδιωτικά δάση και δασικές εκτάσεις που καταστράφηκαν ή καταστρέφονται από πυρκαγιά ή που με άλλο τρόπο αποψιλώθηκαν ή αποψιλώνονται δεν αποβάλλουν για το λόγο αυτό το χαρακτήρα που είχαν πριν καταστραφούν, κηρύσσονται υποχρεωτικά αναδασωτέες και αποκλείεται να διατεθούν για άλλο προορισμό».
Παρά ταύτα, το Συμβούλιο της Επικρατείας, με την υπ’ αριθμ. 2499/2012 απόφασή του, έκρινε ότι σε ό,τι αφορά την εγκατάσταση ανεμογεννητριών μέσα σε καμένη-αναδασωτέα περιοχή (ειδικότερα μετά την πυρκαϊά στην περιοχή Μελίσι Βοιωτίας και σε περιοχή του όρους Ελικώνος) εφαρμοστέα ήταν η διάταξη του άρ. 24 παρ. 1 εδ. ε΄ του Συντάγματος, όπου προβλέπεται ότι:
«Απαγορεύεται η μεταβολή του προορισμού των δασών και των δασικών εκτάσεων, εκτός αν προέχει για την Εθνική Oικονομία η αγροτική εκμετάλλευση ή άλλη τους χρήση, που την επιβάλλει το δημόσιο συμφέρον».
Έτσι, όμως, το ΣτΕ επεχείρησε να μας φρενοβλαβοποιήσει, αφού η εφαρμογή της τελευταίας διατάξεως προϋποθέτει δάσος ή δασική έκταση και όχι αναδασωτέα έκταση που καταστράφηκε μετά από εκδήλωση πυρκαϊάς.
Συνεπώς, για να εξετασθεί το ενδεχόμενο αν μπορεί η εγκατάσταση ανεμογεννητριών να δικαιολογηθεί με βάση το δημόσιο συμφέρον, θα έπρεπε να είχε προηγουμένως λάβει χώρα η φυσική αναγέννηση της καμένης-αναδασωτέας έκτασης, πράγμα που δεν συνέβη.
Σημειωτέον ότι το παραθυράκι της εξαίρεσης για «κατασκευή και εκγατάσταση ηλεκτροπαραγωγής από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ΑΠΕ) καθώς και δικτύων σύνδεσής τους με το Σύστημα ή το Δίκτυο του άρ. 2 Ν. 2773/1999, η χάραξη των οποίων προβλέπει διέλευσή της από δάσος ή δασική έκταση» εισήχθη στον Ν. 998/1979 «Περί προστασίας [διάβαζε ορθότερα: Περί ΜΗ προστασίας] των δασών και των δασικών εκτάσεων» με το άρ. 2 Ν. 2941/2001.
Προ αυτής της εξαιρέσεως είχε εισαχθεί η εξαίρεση για την εγκατάσταση αγωγών φυσικού αερίου. Άρα, το πουλόβερ της δασικής προστασίας ξηλώθηκε με την γνωστή διαβολική μέθοδο «ολίγον κατ’ ολίγον»!
Το συγκλονιστικό είναι ότι στην έκδοση της απόφασης αυτής εισηγήτρια ήταν η κ. Αικατερίνη Σακελλαροπούλου, πρώην Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας (ορθότερα: ψευτο-Δημοκρατίας) και Πρόεδρος του δικαστηρίου ήταν ο κ. Κωνσταντίνος Μενουδάκος, μετέπειτα Πρόεδρος της ανεξάρτητης (ορθότερα: εξαρτημένης) Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα!
Παρήγορο, αλλά άνευ πρακτικού αντικρίσματος, το γεγονός ότι στην απόπειρα φρενοβλαβοποίησης με καθαγιασμό της αντισυνταγματικότητας αντιστάθηκε η μειοψηφία των 9 συμβούλων.
Το κρίσιμο αυτό σημείο της συζήτησης παρατίθεται ευθύς αμέσως σε αυτοτελές βίντεο που επιμελήθηκε το ιστολόγιο Hellas Time, το οποίο ευχαριστώ ολόθερμα.
ΕΡΩΤΗΣΗ 24
Ποιες απορίες θα μπορούσε να διατυπώσει ένας πολίτης για να ελέγξει τις πονηρές προθέσεις της εκάστοτε κυβέρνησης (και, ειδικά της παρούσας), η οποία ξέρει μόνο να παίρνει δρακόντεια μέτρα που περιορίζουν τις ελευθερίες μας, χωρίς όμως ποτέ αυτά να συμβάλλουν στην καταπολέμηση των πυρκαϊών;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Μία απορία είναι για ποιον λόγο η κυβέρνηση απαγορεύει την πρόσβαση στα δάση όταν προαναγγέλλεται καύσωνας και ισχυροί άνεμοι, αναγκάζοντάς μας να στερούμαστε την επαφή με την φύση και να κλεινόμαστε μέσα στα σπίτια μας πληρώνοντας ένα ακόμη ενοικίο στην ΔΕΗ;
Άλλη σημαντική απορία είναι γιατί ξεσπούν πυρκαϊές στα ίδια σημεία δίνοντας την εντύπωση ότι έχουν μαγνήτη πυρκαϊάς (βλ. π.χ. το ολοκαύτωμα της Δαδιάς σε δύο συνεχόμενα καλοκαίρια) και, αντιστοίχως, άλλα δάση να μένουν επί δεκαετίες άθικτα.
Απορία προκαλεί και το γεγονός ότι, σε αντίθεση με τα δάση της Γαλλίας και της Ισπανίας, τα δάση της Γερμανίας δεν κινδυνεύουν ποτέ από πυρκαϊές, ενώ και στην χώρα αυτή σημειώνονται πλέον σφοδροί καύσωνες.
ΕΡΩΤΗΣΗ 25
Από ποιο στοιχείο προκύπτει ότι (και) στο ζήτημα της διαχείρισης των πυρκαϊών ο προπαγανδιστικός μηχανισμός δρα προσχηματικά;
ΑΠΑΝΤΗΣΗ
Σε συνδυασμό με το προαναφερθέν φαινόμενο του ποινικού λαϊκισμού, διοργανώνεται τα τελευταία χρόνια μια επιθετική μεν, πλην όμως άκρως υποκριτική καμπάνια αγάπης για το δάσος. Χαρακτηριστικά είναι τα σλόγκαν «Αγαπάτε το δάσος» ή «Δεν ανάβουμε φωτιά για κανέναν λόγο. Η φωτιά έχει δύναμη, μην την υποτιμάς». Παλαιότερα ήταν συνήθης πρακτική η επικήρυξη των εμπρηστών.
Παράλληλα, μετά από μια μεγάλη πυρκαγϊά που έχει κατακάψει χιλιάδες στρέμματα, τα τηλεοπτικά κανάλια μάς πληροφορούν ότι έχουν πραγματοποιηθεί δεκάδες συλλήψεις, αλλά αργότερα μαθαίνουμε ότι οι συλληφθέντες αφέθηκαν ελεύθεροι.














Θα ήθελα να πω ότι μεταξύ των μελών του Συμβουλίου της Επικρατείας που μειοψήφησαν στην 2499/ 2012 απόφαση της Ολομελείας του ΣτΕ είναι η εξαίρετη κ. Μαρία Καραμανώφ, Αντιπρόεδρος του Συμβουλίου της Επικρατείας ε.τ. και πρόεδρος του Επιμελητηρίου Περιβάλλοντος και Βιωσιμότητος, η οποία με αποφάσεις της διακρίθηκε και σε άλλα βαρύνουσας σημασίας ζητήματα, όπως τη διαχείριση των υδάτων, την έκδοση διαβατηρίων με παλαιό δελτίο αστυνομικής ταυτότητας, το δικαίωμα αποζημίωσης προσώπου που υπέστη παρενέργειες από εμβολιασμό κλπ. Για την εν λόγω δε σκανδαλωδώς αίολη νομικώς απόφαση υπ' αριθμ. 2499/ 2012 με σχετικό δελτίο τύπου, ως Πρόεδρος του Επιμελητηρίου Περιβάλλοντος επισημαίνει ότι η απόφαση ήταν η κερκόπορτα στην άλωση των δασών και βουνών της Ελλάδας. Αναφέρει χαρακτηριστικά η κ. Καραμανώφ: " Με την απόφαση αυτή έγινε μια ριζική τομή στο άβατο των αναδασωτέων. Από κει και πέρα, όταν ένα δάσος καεί, όπως συμβαίνει όλο και συχνότερα εξαιτίας των πάγιων και αδιόρθωτων αδυναμιών του κρατικού μηχανισμού, ο κάθε επίδοξος επενδυτής δεν χρειάζεται πλέον να περιμένει την ολοκλήρωση της αναδάσωσης. Η εκμετάλλευση των αναδασωτέων μπορεί να ξεκινήσει την επομένη κιόλας της φωτιάς και μάλιστα με μεγαλύτερη ένταση απ’ ό,τι αν επρόκειτο για δάση, αφού η διατύπωση «έργο το οποίο αποβλέπει την εξυπηρέτηση ανάγκης με ιδιαίτερη κοινωνική, εθνική ή οικονομική σημασία» αφήνει περιθώρια για πολλές ερμηνείες.
Το μέλλον, λοιπόν, για τα δάση της χώρας διαγράφεται ζοφερότερο από ποτέ. Τα δάση μας δεν κινδυνεύουν πλέον μόνο από τις πυρκαγιές, τυχαίες ή μη, ούτε από την ανικανότητα του κράτους για την πρόληψη και καταστολή τους. Πλήττονται περισσότερο και δη ανεπανόρθωτα από τις δικές μας συνειδητές και καθόλου τυχαίες νομικές επιλογές."
Σας ευχαριστούμε κ. Βαθιώτη που μας θυμίσατε τους "εφιάλτες" της νομικής επιστήμης και του περιβάλλοντος.