Η φετιχιστική γλώσσα της κυρίας Προέδρου

Συμπεριληπτικότητα – Ανθεκτικότητα – Βιωσιμότητα: Νεοταξίτικες καραμέλες μιας παγκόσμιας ιδιολέκτου

Ο Γάλλος συγγραφέας και κριτικός λογοτεχνίας Σαιντ-Μπεβ (Charles-Augustin Sainte-Beuve, 1804-1869) έγραφε:

«Υπάρχουν λέξεις κυρίαρχοι. Λέξεις ισχυρότεραι από μονάρχας, τρομερώτεραι από στρατιάς. Λέξεις ζωνταναί ως άνθρωποι, επίφοβοι ως κατακτηταί, απόλυτοι ως τύραννοι, άσπλαγχνοι ως δήμιοι» (βλ. Δημ. Δημόπουλο, Η Νέα Τάξις, εκδ. Επτάλοφος, Αθήναι 1979, σελ. 123).

Είναι εντυπωσιακό αλλά και άκρως ανησυχητικό πόσο ορολογικά ευθυγραμμισμένοι (ο όρος παραπέμπει στην χιτλερικής εμπνεύσεως ευθυγράμμιση, την Gleichschaltung) είναι οι εγχώριοι αλλά και παγκόσμιοι βραχίονες της Νέας Τάξης Πραγμάτων, οι οποίοι αναμασούν τις ίδιες λέξεις-κλειδιά (buzzwords) που έπλασε τα τελευταία χρόνια το σύστημα, για να προσηλυτίσει τους ανυποψίαστους και ευκολόπιστους πολίτες: Ο κόσμος μας, διακηρύττουν οι Νεοταξίτες, πρέπει να είναι «συμπεριληπτικός, ανθεκτικός και βιώσιμος».

Όποιος, με τρεμάμενα χέρια, ανοίξει τον φουσκωμένο λογαριασμό της ΔΕΗ θα βρει ένα ένθετο φυλλάδιο στο οποίο θα διαβάσει την εξής φράση:

…