Ενημερώνει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης

Στην πρόσφατη συζήτηση (6/8/2026) που είχα με τον δημοσιογράφο Δημήτρη Δραγάτη («Ελεύθερη Πένα») θίξαμε κάποια σημαντικά ζητήματα που περιστρέφονται γύρω από τον ετήσιο εφιάλτη των πυρκαϊών.

Με την βοήθεια παλαιών εφημερίδων, περιοδικών και βιβλίων οδηγούμαστε στην διαπίστωση ότι οι πυρκαϊές πολύ δύσκολα μπορούν να αποδοθούν στην λεγόμενη «κλιματική αλλαγή».

Την δεκαετία του 1970 πάλι καίγονταν τα δάση μας, αλλά τότε τα ΜΜΕ προπαγάνδιζαν τον κίνδυνο της εισόδου στην «εποχή των παγετώνων».

Επίσης, μέσα από το ίδιο αρχείο μπορεί να στοιχειοθετηθεί ευχερώς η κατηγορία του κατ’ εξακολούθησιν εμπρησμού διά παραλείψεως σε βάρος των αρμόδιων μελών της εκάστοτε κυβέρνησης, που κάθε χειμώνα μένει με σταυρωμένα τα χέρια, μολονότι γνωρίζει ότι και το επόμενο καλοκαίρι η «πύρινη λαίλαπα» θα σαρώσει τα δάση μας.

Είναι σοκαριστικό το εύρημα ότι το προπαγανδιστικό τέχνασμα του (ψηφοθηρικού και στην ουσία παντελώς αναποτελεσματικού) ποινικού λαϊκισμού διά της αυστηροποιήσεως της ποινικής αντιμετώπισης του εγκλήματος του εμπρησμού εφαρμοζόταν με την μέθοδο του καρμπόν όχι μόνο το 1974, έξι μέρες προτού επιστρέψει ο «εθνάρχης» από το Παρίσι στην Ελλάδα, αλλά και το 1970, όταν ο Στυλιανός Παττακός δήλωνε ότι «οι εμπρησταί, έστω και εξ αμελείας, καθίστανται υπαίτιοι βαρυτάτης εγκληματικής πράξεως» και γι’ αυτό «οιαδήποτε ποινή δι’ αυτούς θα ήτο επιεικής».

Μία από τις σημαντικότερες στιγμές της συζήτησης ήταν εκείνη όπου φωτίσθηκε το σκάνδαλο της νομοθετικής ρύθμισης για το πράσινο φως στην εγκατάσταση ανεμογεννητριών μέσα σε καμένες-αναδασωτέες εκτάσεις και του καθαγιασμού της από το προδοτικό, δασοκτόνο, αντιλαϊκό και εν τέλει μισελληνικό Συμβούλιο της Επικρατείας.

Τα δύο πρόσωπα που έπαιξαν πρωταγωνιστικό ρόλο στην έκδοση της υπ’ αριθμ. 2499/2012 αποφάσεως του ΣτΕ αναφορικά με την κατασκευή και εγκατάσταση έργων ηλεκτροπαραγωγής από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας σε αναδασωτέες εκτάσεις με πρόσχηα την ικανοποίηση του δημοσίου συμφέροντος (το ένα μέλος του ΣτΕ συνέπραξε στην έκδοση της φρικαλέας απόφασης υπό την ιδιότητα του Προέδρου και το άλλο υπό την ιδιότητα της εισηγήτριας) θα προκαλέσουν σίγουρα αίσθηση και θα βοηθήσουν τους καλοπροαίρετους ακροατές να συνειδητοποιήσουν πόσο σημαδεμένη είναι η πολιτική «τράπουλα» στην Ελλάδα.

Από την συζήτηση δεν θα μπορούσε να λείπει η αναφορά στο κλασικό προπαγανδιστικό τέχνασμα που εφαρμόζεται συστηματικά από τους συστημικούς συνωμότες, δηλ. στην απαξιωτική κατασπίλωση όσων τολμούν να αναζητούν την αλήθεια που κρύβεται πίσω από τις ετήσιες πυρκαϊές θέτοντας, μεταξύ άλλων, και το ερώτημα «ποιος ωφελείται» (cui bono) από την εξολόθρευση των δασών μας.

Ένας τέτοιος (δήθεν) «συνωμοσιολογικός» ισχυρισμός είναι και εκείνος που συνδέει τις ετήσιες πυρκαϊές που ξεσπούν όχι μόνο επί ελληνικού αλλά και επί αλλοδαπού εδάφους με ένα κάθε άλλο παρά απίθανο σχέδιο οικουμενικής αποδάσωσης, προκειμένου το εωσφορικό καθεστώς της Παγκόσμιας Δικτατορίας να γνωρίζει ανά πάσα στιγμή που βρίσκονται και τι κάνουν οι πολίτες, να τους στερήσει την δυνατότητα εύρεσης καταφυγίου μέσα στα δάση αλλά και να ενισχύσει το αφήγημα της «ανθρωπογενούς κλιματικής αλλαγής», προκειμένου να καταστούν πιο εύπεπτα τα δρακόντεια, ελευθεροκτόνα μέτρα που θα σκαρφιστεί η υπερεθνική ελίτ για την καταπολέμηση της υπερθέρμανσης του πλανήτη (βλ. π.χ. την απαγόρευση κυκλοφορίας αυτοκινήτων, τα κλιματικά λοκντάουν και τον εγκλεισμό σε πόλεις των 15 λεπτών).

Ακολουθούν 25 ερωταπαντήσεις που αντλήθηκαν από το περιεχόμενο της πρόσφατης συζήτησης με τον κ. Δραγάτη, τον οποίο ευχαριστώ ολόθερμα για την ευκαιρία που έδωσε να βγάλω στο φως κάποιες κρίσιμες πληροφορίες αλλά και ενδιαφέροντα ιστορικά τεκμήρια.

ΕΡΩΤΗΣΗ 1

Πώς εξηγείται η στοχοποίηση ως «συνωμοσιολόγων» των πολιτών εκείνων που αναζητούν απάντηση στο ερώτημα «ποιος ωφελείται;» (cui bono?) από την εξεταζόμενη ύποπτη δράση, εν προκειμένω των πυρκαϊών;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Στην σημερινή εποχή της ψευτοδημοκρατίας, δηλ. της υβριδικής δικτατορίας, το καθεστώς κατασπιλώνει απαξιωτικά κάθε αμφισβητία και σκεπτικιστή, προκειμένου να φιμώνει προληπτικά την αντίθετη άποψη.

ΕΡΩΤΗΣΗ 2

Γιατί αποκαλείται υβριδική η σημερινή δικτατορία;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Διότι αυτή η δικτατορία δεν διεξάγεται με τανκς και στρατιωτικές στολές αλλά με το σιωπηλό όπλο της προπαγάνδας.

ΕΡΩΤΗΣΗ 3

Πότε άρχισε να χρησιμοποιείται το προπαγανδιστικό τέχνασμα του στιγματισμού των πολιτών ως «συνωμοσιολόγων»;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Κατά μία ευρέως διαδεδομένη εκδοχή, τον όρο «θεωρία συνωμοσίας» εμπνεύσθηκε πρώτη η CIA, για να καταπολεμήσει τους αμφισβητίες του επίσημου αφηγήματος στην υπόθεση της δολοφονίας του 35ου Προέδρου των ΗΠΑ Τζον Φιτζέραλντ Κένεντι.

ΕΡΩΤΗΣΗ 4

Πόσα εκατομμύρια στρέμματα χάθηκαν από πυρκαγιές την δεκαετία 1970-1980 και πόσα μεταξύ 1980 και 1989;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

1970-1980: Κάηκαν 2 εκατομμύρια στρέμματα.

1980-1989: Κάηκαν 5 εκατομμύρια στρέμματα.

Ας αναλογιστούμε τώρα πόσα εκατομμύρια στρέμματα έχουν γίνει στάχτη επί πρωθυπουργίας Κυριάκου Μητσοτάκη!

ΕΡΩΤΗΣΗ 5

Ποιος χαρακτηριστικός τίτλος υπήρχε σε εφημερίδα της 18ης Ιουλίου 1974 από τον οποίο προκύπτει ότι επί 52 χρόνια δεν έχει αλλάξει απολύτως τίποτε στο πεδίο των πυρκαϊών;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Ο τίτλος ήταν ο εξής:

«Για 4η μέρα μαίνονται οι πυρκαϊές. Εμπρησταί αφάνισαν τα 3/4 των δασών στην Αττική; Δραματική διάσωσις παγιδευθέντων. 200.000 στρέμματα στάχτη».

Αντλήθηκε από το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας «Ακρόπολις» που είχε κυκλοφορήσει στις 18 Ιουλίου 1974.

ΕΡΩΤΗΣΗ 6

Τι υποστήριζε ο Μάριος Πλωρίτης σε επιφυλλίδα που είχε δημοσιεύσει το 1990 (τίτλος: «Φωτιά και Δόλος») στην εφημερίδα «Το Βήμα»;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Ο Πλωρίτης υποστήριζε απολύτως δικαιολογημένα ότι οι κυβερνήσεις που αρνούνται να λάβουν τα κατάλληλα μέτρα για την καταπολέμηση των πυρκαγιών βαρύνονται με δόλο και όχι με αμέλεια. Ειδικότερα έγραφε:

«Αμέλεια υπάρχει όταν, χωρίς ιδιοτελή πρόθεση, παραλείπεις να κάνεις κάτι, να φροντίσεις για κάτι που έπρεπε, όπως έπρεπε. Αλλά στην περίπτωση της δασοφονίας οι πάντες –πολιτεία και πολίτες– ξέρουμε τα πάντα: και τη σημασία του δάσους για τη ζωή μας, και τις ζημιές απ’ την καταστροφή του, και τις αιτίες των πυρκαγιών, και τα μέσα για την πρόληψη και την καταστολή του. Κι όμως, δεν κάνουμε τίποτα για να τις αποτρέψουμε, ενώ κάνουμε τα πάντα για να τις συδαυλίσουμε. Δεν είμαστε λοιπόν ένοχοι αμέλειας, αλλά δόλου. Συστηματικού και κατ’ εξακολούθησιν. Γιατί είναι δόλος, όταν το σαρδανάπαλο κράτος διαθέτει για τα δάση μονάχα το 0,4 του προϋπολογισμού του…».

ΕΡΩΤΗΣΗ 7

Θα μπορούσαν οι επαναλαμβανόμενες πυρκαϊές κάθε καλοκαίρι να τροφοδοτήσουν την εύλογη υπόνοια ότι πίσω από αυτές κρύβεται κάποιο ευρύτερο σχέδιο πέρα από εκείνο που αφορά την εγκατάσταση ανεμογεννητριών;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Όποιος επιθυμεί να σκεφτεί «συνωμοσιολογικά», μπορεί να υποθέσει ότι η παγκόσμια εξολόθρευση των δασών εξυπηρετεί ένα οργουελικό σχέδιο απόλυτης επιτήρησης των πολιτών με τα μέσα της τεχνολογίας, ώστε το σύγχρονο καθεστώς της παγκόσμιας δικτατορίας να μπορεί να γνωρίζει ανά πάσα ώρα και στιγμή πού βρισκόμαστε και τι κάνουμε.

Επίσης, ενώ προπαγανδίζεται το αφήγημα της αύξησης της θερμοκρασίας που υποτίθεται ότι οδηγεί στο ξέσπασμα πυρκαϊών, θα μπορούσε να ισχύει το ακριβώς ανάποδο: Εξολοθρεύοντας τα δάση, προκαλείται αύξηση της θερμοκρασίας κι έτσι διευκολύνεται η λήψη ελευθεροκτόνων μέτρων καταπολέμησης της με αυτόν τον τρόπο προκαλούμενης «κλιματικής αλλαγής» (βλ. π.χ. την απαγόρευση κυκλοφορίας αυτοκινήτων, τα κλιματικά λοκντάουν και τον εγκλεισμό σε πόλεις των 15 λεπτών).

ΕΡΩΤΗΣΗ 8

Στην εικοσαετία 1962-1982 ποιος ήταν ο κυρίαρχος φόβος σε σχέση με το κλίμα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Ο φόβος αυτός ήταν ο ακριβώς ανάποδος σε σχέση με τον σημερινό φόβο της υπερθέρμανσης του πλανήτη. Τότε κυρίαρχο ήταν το αφήγημα της «εποχής των παγετώνων».

ΕΡΩΤΗΣΗ 9

Σε ποιο ελληνικό περιοδικό υπήρχε δημοσίευμα στο οποίο αποτυπωνόταν ο φόβος για την έλευση της «εποχής των παγετώνων» και ποια ήταν η γνώμη του ειδικού που είχε παραχωρήσει σχετική συνέντευξη;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Πρόκειται για το περιοδικό «Ταχυδρόμος» της 27ης Οκτωβρίου 1972 (σελ. 36), όπου είχε δημοσιευθεί μια συνέντευξη του Βρετανού μετεωρολόγου Ρέτζιναλντ Κόκροφτ Σάτκλιφ (Reginald Cockcroft Sutcliffe) προς τον δημοσιογράφο Στέφανο Αρτσέτι (Stefano Archetti), με αφορμή την διάχυτη τότε ανησυχία ότι «ο πλανήτης εισέρχεται σε καινούργια εποχή παγετώνων»!

Ο Σάτκλιφ είχε καταλήξει σε ένα συμπέρασμα που καλό είναι να το έχουμε στο μυαλό μας όποτε προπαγανδίζεται αυταρχικά και λυσσαλέα το αφήγημα της ανθρωπογενούς κλιματικής αλλαγής και κηλιδώνονται ως «συνωμοσιολόγοι» οι αμφισβητίες του:

«Από την ιστορία του πλανήτη μας προκύπτει ότι διακυμάνσεις του κλίματος υπήρξαν σε όλες τις εποχές»!

ΕΡΩΤΗΣΗ 10

Ποιο βιβλίο από εκείνα που κυκλοφόρησαν στην Ελλάδα το 2015 μπορεί να μας βοηθήσει να αντιληφθούμε ότι το αφήγημα της «κλιματικής αλλαγής» λόγω υπερθέρμανσης του πλανήτη αποτελεί μία ακόμη περίπτωση τρομολαγνικής προπαγάνδας και λιγότερο ένα ρεαλιστικό σενάριο;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Πρόκειται για το βιβλίο του Χάραλντ Άμπλερ (Harald Ambler) με τίτλο «Μην πουλήσετε το παλτό σας. Απρόσμενες αλήθειες για την κλιματική αλλαγή» (μτφ.: Χ. Καψάλης, Εκδ. Οργανισμός Λιβάνη, Αθήνα 2015).

Σε αυτό, ο συγγραφέας αναφέρει το χαρακτηριστικό παράδειγμα με το λιώσιμο των πάγων στην λεκάνη της Αρκτικής, το οποίο προπαγανδίζεται εδώ και χρόνια από τα ΜΜΕ ως μία από τις ισχυρότερες ενδείξεις κλιματικής αλλαγής. Ταυτοχρόνως, όμως, αποσιωπάται πλήρως το γεγονός ότι το καταγραφόμενο ρεκόρ τήξης των πάγων συνοδεύεται από ρεκόρ συσσώρευσης πάγων στην Ανταρκτική.

Η άρνηση εκτίμησης της σύνθετης συνολικής εικόνας εξηγεί γιατί «οι άνθρωποι έχουν καταλήξει να φοβούνται και πάλι τη φύση με τρόπο που δεν είχε παρατηρηθεί ενδεχομένως εδώ και αιώνες».

Πέραν τούτου, μετά από την προπαγάνδα που υφίσταται ο μέσος πολίτης, έχει σχηματίσει την εντύπωση ότι οι αυξημένες θερμοκρασίες οφείλονται στα αυξημένα επίπεδα διοξειδίου του άνθρακα, ενώ συμβαίνει το ανάποδο: το διοξείδιο του άνθρακα είναι αυτό που ακολουθεί τις μεταβολές της θερμοκρασίας σε όλη την πορεία του γεωλογικού αρχείου!

ΕΡΩΤΗΣΗ 11

Γιατί ο πλανήτης μας θα έπρεπε να ονομάζεται «Ωκεανός» και όχι «Γη», και πώς συνδέεται αυτό με την στρεβλή εντύπωση ότι η «κλιματική αλλαγή» αποτελεί ένα επικίνδυνο φαινόμενο;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Το 71% της επιφάνειας του πλανήτη μας είναι καλυμμένο από νερό. Γι’ αυτό θα έπρεπε η Γη να ονομάζεται «Ωκεανός». Αν συνειδητοποιήσουμε ότι ο πλανήτης μας αποτελείται από ποτάμια συστήματα, παγετώνες, λίμνες και εν γένει από νερό, θα πρέπει να συνειδηοτοποιήσουμε ότι ο κόσμος μας είναι η «επιτομή της αλλαγής». Ως εκ τούτου, οι ραδιούργοι διαχειριστές των παγκόσμιων προβλημάτων του πλανήτη βάφτισαν εξαίρεση αυτό που είναι ο κανόνας!

ΕΡΩΤΗΣΗ 12

Από ποια ιστορικά στοιχεία που σχετίζονται με πλημμύρες και πυρκαϊές, και τα οποία παραθέτει ο Άμπλερ στο ανωτέρω βιβλίο του, προκύπτει ότι τα ΜΜΕ επιδίδονται συχνά στην κινδυνολογία και την τρομολαγνεία απέναντι στις οποίες θα πρέπει να είμαστε άριστα θωρακισμένοι;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Ο Άμπλερ μνημονεύει τις καταστρεπτικές πλημμύρες του 1927, το εύρος των οποίων, όμως, δεν μπορούσε να είναι σε μας αντιληπτό ελλείψει βιντεοκάμερας. Επίσης, μας θυμίζει ότι το 1974-1975 η Αυστραλία έχασε το 15% του δασικού πλούτου της, διότι 1.170.000 στρέμματα γης είχαν γίνει στάχτη.

EΡΩΤΗΣΗ 13

Τι εξυπηρετεί η καλοκαιρινή τρομολαγνεία των ΜΜΕ με την πολύωρη μετάδοση εικόνων από το καταστρεπτικό έργο της λεγόμενης «πύρινης λαίλαπας»;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Η πολύωρη μετάδοση των πυρκαϊών από τα πύρινα μέτωπα αφ’ ενός χύνει άφθονο δηλητήριο στις ψυχές μας, αφ’ ετέρου καθιστά ευκολότερη την χειραγώγηση των πολιτών, οι οποίοι θα είναι πρόθυμοι να εφαρμόσουν τα ελευθεροκτόνα, δρακόντεια μέτρα που θα σκαρφιστούν οι Νεοταξίτες.

Παράλληλα, οι πολίτες, παρακολουθώντας το καλοκαιρινό θρίλερ των πυρκαϊών, αισθάνονται ανήμποροι να ελέγξουν τα πεπραγμένα της κυβέρνησης, η οποία χρησιμοποιεί τα καλολαδωμένα γρανάζια των ΜΜΕ, προκειμένου να μας συρρικνώνει εγκεφαλικά, μεταχειρίζοντάς μας σαν βρέφη που πρέπει να αποσύρονται τρομαγμένα πίσω από τα κάγκελα της νηπιακής τους κούνιας.

Το Εθνικό Συμβούλιο Ραδιοτηλεόρασης θα έπρεπε να έχει επέμβει προ πολλού, αλλά δυστυχώς είναι άφαντο!

ΕΡΩΤΗΣΗ 14

Σε ποιο γερμανικό βιβλίο υπάρχει συγκριτική αναφορά στην πυρκαϊά της Καλιφόρνιας του 2017 και στην πυρκαϊά που εκδηλώθηκε το 2018 στο Μάτι, και τι ισχυρίζεται ο συγγραφέας;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Πρόκειται για το βιβλίο του Γερμανού συγγραφέως Γιόχαιμ Ζόνταγκ (Joachim Sonntag) με τίτλο «2025, Μέρος 2ο: Το τελικό παιχνίδι. Ο εφιάλτης για τα παιδιά μας». Σε αυτό, ο συγγραφέας επισημαίνει ότι από τις φωτιές στο Μάτι και στην Καλιφόρνια έλιωσαν αυτοκίνητα και κονιορτοποιήθηκαν σπίτια, ενώ άλλα σπίτια ή αυτοκίνητα που βρίσκονταν σε πολύ κοντινή απόσταση από τα σημεία στα οποία πέρασε η φωτιά έμειναν παντελώς άθικτα.

Το περίεργο αυτό φαινόμενο εικάζεται ότι οφείλεται σε πύρινη ακτινοβολία που προήλθε από βολές αεροσκαφών, εξοπλισμένων με ειδικά συστήματα λέιζερ (ενεργειακή επίθεση).

ΕΡΩΤΗΣΗ 15

Τι απεικονίζεται σε φωτογραφία που έστειλε στον γράφοντα μία γυναίκα-κάτοικος Νέου Βουτζά Αττικής και η οποία μπορεί να συνδυασθεί περίφημα με όσα είναι γραμμένα στο γερμανικό βιβλίο;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Στην φωτογραφία αυτή απεικονίζεται μία τρυπούλα στον πάτο μιας σκάφης γεμάτης με 50 κιλά χώμα και καλυμμένης με δύο γλάστρες, στην οποία η πυρόπληκτη κάτοικος ανακάλυψε την ύπαρξη μιας τρύπας. Η δημιουργία αυτής της τρύπας μπορεί να εξηγηθεί ευχερώς μόνο αν γίνει δεκτό ότι για την πρόκληση της πυρκαϊάς χρησιμοποιήθηκε λέιζερ.

ΕΡΩΤΗΣΗ 16

Γιατί οι σημερινοί πολίτες δεν ενδιαφέρονται να είναι αφυπνισμένοι, αλλά δέχονται πρόθυμα όσα τους σερβίρει το κυρίαρχο ρεύμα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Μια μεγάλη μερίδα πολιτών, αν όχι η συμπαγής πλειοψηφία, πασχίζει να εξασφαλίσει τα προς το ζην, δίνοντας μια άνιση καθημερινή μάχη κατά της ολοένα και διογκούμενης ακρίβειας. Όντας, λοιπόν, εξουθενωμένος ο πολίτης από την προσπάθειά του να καλύψει τις βασικές του ανάγκες, δεν έχει δυνάμεις να ανεβεί επίπεδο και να ανταποκριθεί στα καθήκοντά του που είναι σύμφυτα με την ιδιότητα του ενεργού πολίτη. Παράλληλα μένει καθηλωμένος μπροστά σε μία ή περισσότερες οθόνες επιτρέποντας να τον ενημερώνει ο συστημικός προπαγανδιστικός μηχανισμός των ΜΜΕ.

ΕΡΩΤΗΣΗ 17

Υπάρχουν κάποιοι πολίτες που έχουν την τάση να διαδίδουν ατεκμηρίωτες υπερβολές καθώς προσπαθούν να ερμηνεύσουν την πραγματικότητα; Ποιος κίνδυνος παράγεται από αυτήν την μερίδα των πολιτών που αξιοποιείται από το σύστημα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Πράγματι, υπάρχουν τέτοιοι πολίτες, τους οποίους θα μπορούσαμε να αποκαλέσουμε «υπεραφυπνισμένους». Ο κίνδυνος είναι να χρησιμοποιούνται ως αρνητικό παράδειγμα από το σύστημα και να συμπαρασύρουν στο πεδίο των «γραφικών» όλους εκείνους τους πολίτες που προσπαθούν να ερευνούν την αλήθεια με μετριοπάθεια επικαλούμενοι τεκμηριωμένα στοιχεία.

ΕΡΩΤΗΣΗ 18

Γιατί είναι σημαντικό να κάνουμε αναδρομές σε εφημερίδες, περιοδικά και βιβλία του μακρινού παρελθόντος και να επικαλούμαστε τις πηγές μας όταν διατυπώνουμε δημοσίως μια αντισυστημική άποψη;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Η αναδρομή στο παρελθόν είναι πολύ σημαντική, διότι μόνο με αυτόν τον τρόπο μπορούμε να ακολουθήσουμε τον μίτο της Αριάδνης που θα μας ξεκλειδώσει πολλά δεινά των σημερινών ημερών και θα μας βοηθήσει να προβλέψουμε το μέλλον. Για να κατανοήσουμε πώς θα φθάσαμε έως εδώ, είναι απαραίτητο να μελετήσουμε την προϊστορία του εφιαλτικού-εωσφορικού παρόντος. Δεν ειναι τυχαία η φράση του Όργουελ ότι όποιος ελέγχει το παρελθόν ελέγχει και το μέλλον.

ΕΡΩΤΗΣΗ 19

Εκτός από το κλασικό στιγματιστικό τρίπτυχο του «συνωμοσιολόγου», του «ψεκασμένου» και του «αρνητή», ποιον άλλο προσβλητικό χαρακτηρισμό χρησιμοποιούν πολύ συχνά οι συνωμότες για να ψυχιατρικοποιήσουν τον εκάστοτε αμφισβητία του «κυρίαρχου ρεύματος»;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Για να ψυχιατρικοποιήσουν τον αντίπαλό τους, ακυρώνοντάς έτσι την προσωπικότητά του, οι συνωμότες χρησιμοποιούν πολύ συχνά και τον όρο «παρανοϊκός», ο οποίος είθισται να συνδυάζεται με την ρετσινιά (ή ορθότερα το «παράσημο») του «συνωμοσιολόγου». Πάμπολλες αναφορές στους «παρανοϊκούς συνωμοσιολόγους» θα βρει κάθε ενδιαφερόμενος στο βιβλίο του Πιερ-Αντρέ Ταγκιέφ (Pierre-Andre Taguieff), Συνωμοσιολογική σκέψη και «θεωρίες της συνωμοσίας» (μτφ.: Αναστασία Ηλιαδέλη, εκδ. Επίκεντρο, Αθήνα 2015).

ΕΡΩΤΗΣΗ 20

Πώς μπορεί να θωρακιστεί ο πολίτης απέναντι σε τέτοιες απόπειρες ψυχιατρικοποίησης;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Ο καλύτερος τρόπος άμυνας του πολίτη που στιγματίζεται από τους συνωμότες ως «παρανοϊκός συνωμοσιολόγος» είναι να τοποθετείται δημοσίως πάντοτε με τεκμηριωμένο τρόπο, επικαλούμενος ιστορικά τεκμήρια. Σημαντική είναι και η ανάδειξη των αντιφάσεων ή των λογικών κενών στις οποίες περιπίπτει ο προπαγανδιστικός μηχανισμός, όταν επιχειρεί να προωθήσει λυσσαλέα τα αφηγήματα του «κυρίαρχου ρεύματος».

Ένα αντιπροσωπευτικό παράδειγμα τέτοιας τεκμηριωμένης τοποθέτησης με ταυτόχρονη ανάδειξη ενός λογικού κενού είναι το δημοσίευμα της εφημερίδας «Ακρόπολις» της 24ης Αυγούστου 1958 με τίτλο «Ο ήλιος είναι υπεύθυνος διά τα κυνικά μας καύματα».

Στην λεζάντα των δημοσιευμένων φωτογραφιών υπάρχει το εξής κείμενο:

«Η ζέστη που μας ταλαιπωρεί προέρχεται από τον ήλιο, βέβαια. Αλλά πέραν τούτου και διά τας άλλας καιρικάς ανωμαλίας που παρατηρούνται αυτάς τας ημέρας, ακόμη και σιά τους σεισμούς της Περσίας, υπεύθυνος θεωρείται ο πυριφλεγής αυτός “πάτερ φαμίλιας” της πλανητικής μας οικογενείας. Γάλλοι αστρονόμοι βεβαιούν ότι κάθε 90 έτη ο ήλιος περνά από ωρισμένον “παροξυσμόν”, που εκδηλώνεται με εκρήξεις, αύξησιν των κηλίδων, φωτοσφαιρικάς εκλάμψεις και άλλα φαινόμενα. Ακριβώς δε εφέτος συμπίπτει το 1958 ναι είνε έτος “παροξυσμού” του ηλίου. Συνεπώς, πρέπει να είμεθα προετοιμασμένοι και διά νέα… καιρικά δεινά».

Αλλά και σε συνέντευξή που είχε παραχωρήσει στις 12/11/2023 (σελ. 48-50) στην εφημερίδα «Πρώτο Θέμα» ο καθηγητής Αστροφυσικής και Αστρονομίας Στράτος Θεοδοσίου, είχε επιστήσει την προσοχή του κόσμου στην ηλιακή δραστηριότητα (ηλιακή ακτινοβολία, ηλιακές κηλίδες κ.λπ.) ως μια κεντρικής σημασίας παράμετρο που εξηγεί την λεγόμενη «κλιματική αλλαγή».

ΕΡΩΤΗΣΗ 21

Ποιο φαινόμενο μαστίζει την αντεγκληματική πολιτική που ακολουθεί η εκάστοτε κυβέρνηση για την καταπολέμηση των πυρκαϊών;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Είναι το φαινόμενο του λεγόμενου «ποινικού λαϊκισμού»: Προκειμένου η κυβέρνηση, κατόπιν εορτής, να κατευνάσει την οργή των πολιτών η οποία παράγεται από την παρακολούθηση των πολύωρων ρεπορτάζ για την δράση της «πύρινης λαίλαπας», εξαγγέλλει και υλοποιεί την αυστηροποίηση του κυρωτικού πλαίσιου τόσο του εξ αμελείας όσο και του εκ προθέσεως εμπρησμού δασών, αλλά και των προϋποθέσεων έκτισης της ποινής. Ωστόσο, η αυστηροποίηση αυτή δεν εισφέρει απολύτως τίποτε στην καταπολέμηση των πυρκαϊών, ο αριθμός των οποίων όχι μόνο δεν μειώνεται αλλ’ αντιθέτως αυξάνεται.

ΕΡΩΤΗΣΗ 22

Υπάρχουν ιστορικά τεκμήρια που πιστοποιούν την θέση ότι ο «ποινικός λαϊκισμός» αποτελεί μια διαχρονική παθογένεια, η οποία εντοπίζεται ακόμη και στην ελληνική νομοθεσία του 20ού αιώνα;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Υπάρχουν, τουλάχιστον, δύο ιστορικά τεκμήρια, τα οποία εισφέρθηκαν στην εδώ παρουσιαζόμενη συζήτηση. Το πρώτο αντλήθηκε από το πρωτοσέλιδο της εφημερίδας «Τα Νέα», το οποίο είχε κυκλοφορήσει στις 13 Ιουλίου 1977. Σύμφωνα με το σχετικό ρεπορτάζ:

«οι εμπρηστές θα πηγαίνουν στη φυλακή. Η ποινή τους δεν θα μετατρέπεται ούτε θα αναστέλλεται και η έφεση δεν θα έχει ανασταλτικό αποτέλεσμα. Ο εμπρησμός θα τιμωρείται με κάθειρξη τουλάχιστον 10 ετών, εάν η πράξις ετελέσθη εξ ιδιοτελείας ή κακοβουλίας ή η εμπρησθείσα έκτασις είναι ιδιαιτέρως μεγάλη».

Το δεύτερο ιστορικό τεκμήριο «ποινικού λαϊκισμού» αντλήθηκε από το 2ο Τεύχος του Α΄ Έτους του περιοδικού «Η νήσος των Φαιάκων» (διμηνιαία έκδοσις της Νομαρχίας Κερκύρας), το οποίο είχε κυκλοφορήσει τον Αύγουστο-Σεπτέμβριο 1970 (σελ. 10). Εκεί είχε δημοσιευθεί η εξής χαρακτηριστική δήλωση ποινικού λαϊκισμού προερχόμενη από τα χείλη του Στυλιανού Παττακού:

«Αποτελεί εγκληματικήν αμέλειαν μία οιαδήποτε απροσεξία, η οποία θα ήτο δυνατόν να έχη ως συνέπειαν την πρόκλησιν πυρκαϊάς. Τα δάση αποτελούν τον πλούτον, την ζωήν της υπαίθρου. Έχουν ανάγκην επομένως προστασίας. Και οφείλομεν άπαντες να την προσφέρωμεν με την επιβαλλομένην αγάπην και στοργήν. Οι εμπρησταί, ως εκ τούτου, έστω και εξ αμελείας, καθίστανται υπαίτιοι βαρυτάτης εγκληματικής πράξεως. Οιαδήποτε ποινή δι’ αυτούς θα ήτο επιεικής. Διότι αι αμοιβαίαι συνέπειαι της εγκληματικής ενεργείας είναι ανυπολόγιστοι. Ας προσφέρωμεν την αγάπην και την φροντίδα μας εις τα δάση, τα οποία αποτελούν οικονομικόν πνεύμονα αλλά και πνεύμονα υγείας. Η προστασία της φύσεως αποτελεί καθήκον επιβεβλημένον δι’ όλους μας».

ΕΡΩΤΗΣΗ 23

Πώς μπορεί να συσχετισθούν οι πυρκαϊές με την εγκατάσταση ανεμογεννητριών και γιατί στο ζήτημα αυτό υποκρύπτεται μία ακόμη προφανής παραβίαση του Συντάγματος αλλά και η προδοτική στάση του Συμβουλίου της Επικρατείας;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Στο άρ. 117 παρ. 3 του Συντάγματος προβλέπεται ότι:

«Δημόσια ή ιδιωτικά δάση και δασικές εκτάσεις που καταστράφηκαν ή καταστρέφονται από πυρκαγιά ή που με άλλο τρόπο αποψιλώθηκαν ή αποψιλώνονται δεν αποβάλλουν για το λόγο αυτό το χαρακτήρα που είχαν πριν καταστραφούν, κηρύσσονται υποχρεωτικά αναδασωτέες και αποκλείεται να διατεθούν για άλλο προορισμό».

Παρά ταύτα, το Συμβούλιο της Επικρατείας, με την υπ’ αριθμ. 2499/2012 απόφασή του, έκρινε ότι σε ό,τι αφορά την εγκατάσταση ανεμογεννητριών μέσα σε καμένη-αναδασωτέα περιοχή (ειδικότερα μετά την πυρκαϊά στην περιοχή Μελίσι Βοιωτίας και σε περιοχή του όρους Ελικώνος) εφαρμοστέα ήταν η διάταξη του άρ. 24 παρ. 1 εδ. ε΄ του Συντάγματος, όπου προβλέπεται ότι:

«Απαγορεύεται η μεταβολή του προορισμού των δασών και των δασικών εκτάσεων, εκτός αν προέχει για την Εθνική Oικονομία η αγροτική εκμετάλλευση ή άλλη τους χρήση, που την επιβάλλει το δημόσιο συμφέρον».

Έτσι, όμως, το ΣτΕ επεχείρησε να μας φρενοβλαβοποιήσει, αφού η εφαρμογή της τελευταίας διατάξεως προϋποθέτει δάσος ή δασική έκταση και όχι αναδασωτέα έκταση που καταστράφηκε μετά από εκδήλωση πυρκαϊάς.

Συνεπώς, για να εξετασθεί το ενδεχόμενο αν μπορεί η εγκατάσταση ανεμογεννητριών να δικαιολογηθεί με βάση το δημόσιο συμφέρον, θα έπρεπε να είχε προηγουμένως λάβει χώρα η φυσική αναγέννηση της καμένης-αναδασωτέας έκτασης, πράγμα που δεν συνέβη.

Σημειωτέον ότι το παραθυράκι της εξαίρεσης για «κατασκευή και εκγατάσταση ηλεκτροπαραγωγής από ανανεώσιμες πηγές ενέργειας (ΑΠΕ) καθώς και δικτύων σύνδεσής τους με το Σύστημα ή το Δίκτυο του άρ. 2 Ν. 2773/1999, η χάραξη των οποίων προβλέπει διέλευσή της από δάσος ή δασική έκταση» εισήχθη στον Ν. 998/1979 «Περί προστασίας [διάβαζε ορθότερα: Περί ΜΗ προστασίας] των δασών και των δασικών εκτάσεων» με το άρ. 2 Ν. 2941/2001.

Προ αυτής της εξαιρέσεως είχε εισαχθεί η εξαίρεση για την εγκατάσταση αγωγών φυσικού αερίου. Άρα, το πουλόβερ της δασικής προστασίας ξηλώθηκε με την γνωστή διαβολική μέθοδο «ολίγον κατ’ ολίγον»!

Το συγκλονιστικό είναι ότι στην έκδοση της απόφασης αυτής εισηγήτρια ήταν η κ. Αικατερίνη Σακελλαροπούλου, πρώην Πρόεδρος της Ελληνικής Δημοκρατίας (ορθότερα: ψευτο-Δημοκρατίας) και Πρόεδρος του δικαστηρίου ήταν ο κ. Κωνσταντίνος Μενουδάκος, μετέπειτα Πρόεδρος της ανεξάρτητης (ορθότερα: εξαρτημένης) Αρχής Προστασίας Δεδομένων Προσωπικού Χαρακτήρα!

Παρήγορο, αλλά άνευ πρακτικού αντικρίσματος, το γεγονός ότι στην απόπειρα φρενοβλαβοποίησης με καθαγιασμό της αντισυνταγματικότητας αντιστάθηκε η μειοψηφία των 9 συμβούλων.

Το κρίσιμο αυτό σημείο της συζήτησης παρατίθεται ευθύς αμέσως σε αυτοτελές βίντεο που επιμελήθηκε το ιστολόγιο Hellas Time, το οποίο ευχαριστώ ολόθερμα.

ΕΡΩΤΗΣΗ 24

Ποιες απορίες θα μπορούσε να διατυπώσει ένας πολίτης για να ελέγξει τις πονηρές προθέσεις της εκάστοτε κυβέρνησης (και, ειδικά της παρούσας), η οποία ξέρει μόνο να παίρνει δρακόντεια μέτρα που περιορίζουν τις ελευθερίες μας, χωρίς όμως ποτέ αυτά να συμβάλλουν στην καταπολέμηση των πυρκαϊών;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Μία απορία είναι για ποιον λόγο η κυβέρνηση απαγορεύει την πρόσβαση στα δάση όταν προαναγγέλλεται καύσωνας και ισχυροί άνεμοι, αναγκάζοντάς μας να στερούμαστε την επαφή με την φύση και να κλεινόμαστε μέσα στα σπίτια μας πληρώνοντας ένα ακόμη ενοικίο στην ΔΕΗ;

Άλλη σημαντική απορία είναι γιατί ξεσπούν πυρκαϊές στα ίδια σημεία δίνοντας την εντύπωση ότι έχουν μαγνήτη πυρκαϊάς (βλ. π.χ. το ολοκαύτωμα της Δαδιάς σε δύο συνεχόμενα καλοκαίρια) και, αντιστοίχως, άλλα δάση να μένουν επί δεκαετίες άθικτα.

Απορία προκαλεί και το γεγονός ότι, σε αντίθεση με τα δάση της Γαλλίας και της Ισπανίας, τα δάση της Γερμανίας δεν κινδυνεύουν ποτέ από πυρκαϊές, ενώ και στην χώρα αυτή σημειώνονται πλέον σφοδροί καύσωνες.

ΕΡΩΤΗΣΗ 25

Από ποιο στοιχείο προκύπτει ότι (και) στο ζήτημα της διαχείρισης των πυρκαϊών ο προπαγανδιστικός μηχανισμός δρα προσχηματικά;

ΑΠΑΝΤΗΣΗ

Σε συνδυασμό με το προαναφερθέν φαινόμενο του ποινικού λαϊκισμού, διοργανώνεται τα τελευταία χρόνια μια επιθετική μεν, πλην όμως άκρως υποκριτική καμπάνια αγάπης για το δάσος. Χαρακτηριστικά είναι τα σλόγκαν «Αγαπάτε το δάσος» ή «Δεν ανάβουμε φωτιά για κανέναν λόγο. Η φωτιά έχει δύναμη, μην την υποτιμάς». Παλαιότερα ήταν συνήθης πρακτική η επικήρυξη των εμπρηστών.

Παράλληλα, μετά από μια μεγάλη πυρκαγϊά που έχει κατακάψει χιλιάδες στρέμματα, τα τηλεοπτικά κανάλια μάς πληροφορούν ότι έχουν πραγματοποιηθεί δεκάδες συλλήψεις, αλλά αργότερα μαθαίνουμε ότι οι συλληφθέντες αφέθηκαν ελεύθεροι.

«ΣΤΟ ΚΑΤΩ ΚΑΤΩ και η ιαχή “λεύτερα βουνά χωρίς αιολικά” αμιγώς αριστερή ήταν, πριν την ενστερνιστούν οι συνωμοσιολόγοι και οι ΨΕΚ».

Τάδε γέγραφε άλλο ένα προπαγανδιστικό ροτβάιλερ της εφημερίδας «ΤΑ ΝΕΑ» (3.8.2026, σελ. 56), ο Ηλίας Κανέλλης, που κηλιδώνει ως «συνωμοσιολόγους» και «ΨΕΚ» όποιους συσχετίζουν τις «μεγαπυρκαγιές» με την «πράσινη τεχνολογία».

Θα τολμούσε ποτέ κανείς στο παρελθόν, όταν πάλι καιγόταν η Αττική επί Κωνσταντίνου Καραμανλή και Ανδρέα Παπανδρέου, να χαρακτηρίσει ως «ψεκασμένους / συνωμοσιολόγους» όποιους πίσω από τις φωτιές έβλεπαν δράση οικοπεδοφάγων;

Μετά τις μεγάλες φωτιές του 20ού αιώνα σε Πεντέλη, Εκάλη κ.λπ., βλέπαμε να ξεφυτρώνουν κάθε φορά δεκάδες πολυτελείς κατοικίες μέσα στο δάσος.

Σήμερα, αντί για σπίτια, ξεφυτρώνουν ανεμογεννήτριες, φωτοβολταϊκά και data centers. Αλλά η προπαγανδιστική δικτατορία βελτιώθηκε στο επικοινωνιακό επίπεδο:

Εφηύρε και παγίωσε την ρετσινιά του «συνωμοσιολόγου», του «ψεκασμένου» και του «αρνητή», για να φιμώνει όποιον θυμώνει!

Και οι τρεις χαρακτηρισμοί συνδυάζονται συχνά με τους επιθετικούς προσδιορισμούς παρανοϊκός1 ή γραφικός. Όποιος, λοιπόν, αποκτά αυτές τις ιδιότητες και επιμένει να εκφράζει αντίθετη προς το σύστημα άποψη, του πρέπει είτε ζουρλομανδύας είτε χειροπέδες, στο μέτρο που κρίνεται επικίνδυνος για την λειτουργία της (ψευτο)δημοκρατίας («εχθρός του λαού», κατά το ομότιτλο θεατρικό έργο του Ερρίκου Ίψεν2).

Φυσικά, το τέχνασμα της απαξιωτικής κατασπίλωσης του αντιπάλου με χρήση προσβλητικών-μειωτικών ετικετών (labelling), προκειμένου να καμφθεί το ηθικό του στοχοποιημένου προσώπου, είναι γνωστό ήδη από το σχολείο, όπου κάποιος συνήθης ταραξίας, είτε ατομικά είτε ομαδικά, πληγώνει έναν συμμαθητή του που αποφεύγει να κάνει παρέα μαζί του, αποκαλώντας τον π.χ. «σπασίκλα», «φυτό», «μονόχνωτο» κ.λπ.

Το ασύλληπτο κατάντημα των συνωμοτών, που αυτοπροστατεύονται θίγοντας τους κατηγόρους τους ως «συνωμοσιολόγους», είναι ότι έφθασαν σε σημείο να ρίχνουν στον κουβά των «θεωριών συνωμοσίας» μέχρι και το κεντρικό ερώτημα που χρησιμοποιεί ως πυξίδα της η αστυνομία για να εξιχνιάσει ιδίως στυγερά εγκλήματα, δηλ. το «ποιος ωφελείται;» (cui bono?)3.

Αυτή είναι η πολύφερνη, προσχηματική δημοκρατία4 (συνήθης είναι και ο όρος «μεταδημοκρατία»5) του 21ου (απατ)αιώνα:

Όποιος δεν συντάσσεται με τα αφηγήματα του κυρίαρχου ρεύματος και αναζητά μαριονετίστες πίσω από προδοτικές μαριονέτες, αυτομάτως ψυχιατρικοποιείται από τους συστημικούς δημοσιογράφους (αλλά και τους γυρολόγους τηλε-ειδικούς), που συμπεριφέρονται σαν να έχουν το αποκλειστικό προνόμιο να διαχειρίζονται και να διαφυλάσσουν την αλήθεια της ελίτ – πόσο αλήτ!

Κυρίες και κύριοι, ας το συνειδητοποιήσουμε για τα καλά, αλλά χωρίς ποτέ να συμβιβαστούμε: έχουμε καμουφλαρισμένη (έξυπνη) δικτατορία!

Οι σημερινοί δικτάτορες δεν φορούν στρατιωτικές στολές και μπότες, αλλά χρησιμοποιούν το λεγόμενο «σιωπηλό όπλο» της προπαγάνδας, μέσω του οποίου επιχειρούν να χειραγωγήσουν ύπουλα τους ανυποψίαστους μαζανθρώπους.

Είναι δε απίστευτο ότι ακόμη και ο όρος «σιωπηλό όπλο» έχει συνδεθεί με το στρατόπεδο των «συνωμοσιολόγων», στο οποίο κατατάσσουν ενίοτε και τον γράφοντα. Ωστόσο, στο βιβλίο του Milton William Cooper που φέρει τον τίτλο “Behold a Pale Horse”6, και ειδικότερα στο Πρώτο Κεφάλαιο αυτού, αναλύεται ο «ήσυχος πόλεμος» ο οποίος διεξάγεται από τις ελίτ εναντίον των λαών με τα λεγόμενα «σιωπηλά όπλα» (Silent Weapons for Quiet Wars). Μάλιστα, αυτός ο νέου τύπος, υβριδικός πόλεμος ταυτίζεται από τον συγγραφέα με τον Γ΄ Παγκόσμιο Πόλεμο!

Δεν είναι τυχαίο ότι όλη η πορεία του πολυμήχανου Οδυσσέως «φανερώνει πίστη στις αρετές του δόλου παρά στη βίαν»7. Και είναι πλέον σίγουρο ότι οι ελίτ μιμούνται το μυαλό και την δράση του Οδυσσέως! Γι’ αυτό και από την πλευρά των λαών απαιτείται διαρκής μελέτη των ραδιούργων τεχνασμάτων-παγίδων που χρησιμοποιούν αυτές οι ελίτ, προκειμένου να πολιορκήσουν και εν τέλει να αλώσουν το μυαλό μας!

Ας κατασκευάσουμε, λοιπόν, τώρα ένα αντι-προπαγανδιστικό σλόγκαν, ώστε να δείξουμε στους κατ’ επάγγελμα και καθ’ έξιν προπαγανδιστές μας πόσο πολύ τους έχουμε πάρει χαμπάρι:

Ο προπαγανδιστικός οπλισμός της ψυχιατρικοποίησης και της φρενοβλαβοποίησης «σκοτώνει»!

ΣΗΜΕΙΩΣΗ:

Το ανωτέρω κείμενο, το οποίο πρέπει να αναγνωσθεί σε συνδυασμό με το προηγούμενο, 65ο μάθημα εφαρμοσμένης προπαγάνδας8, αποτελεί εμπλουτισμένη μορφή της ανάρτησης του γράφοντος στον προσωπικό του λογαριασμό στο facebook.

Η ανάρτηση αυτή κέντρισε το ενδιαφέρον του δημοσιογράφου κ. Δημήτρη Δραγάτη, ο οποίος το μετέτρεψε σε βίντεο και το ανήρτησε στο κανάλι του «Ελεύθερη Πένα». Τον ευχαριστώ θερμά γι’ αυτό!

2

Επ’ αυτού βλ. Βαθιώτη, Από την τρομοκρατία στην πανδημία. Υποχρεωτικές ιατρικές πράξεις στον πόλεμο κατά του αόρατου εχθρού, Τρίτη επικαιροποιημένη έκδοση, εκδ. Αλφειός, Αθήνα 2023, σελ. 527 επ.

4

Βλ. το ομώνυμο βιβλίο του Blühdorn, Simulative Demokratie. Neue Politik nach der postdemokratischen Wende, 2013.

5

Βλ. το ομώνυμο βιβλίο του Κόλιν Κράουτς, Μεταδημοκρατία, μτφ.: Αλ. Κιουπκιολής, εκδ. Εκκρεμές, Αθήνα 2006.

7

Επ’ αυτού βλ. Ελένη Ι. Λιόλιου, Ο δόλος στον Αισχύλο. Από το δόλωμα στην πειθώ, εκδ. Ηρόδοτος, Αθήνα 2025, σελ. 28.

Γράφει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Όπως πολλές φορές έχουμε επισημάνει στα κείμενα αυτού του ιστολογίου, μέσω των οποίων επιχειρείται η διαφώτιση των πολιτών για τον πνευματικό πόλεμο που διεξάγει η ελίτ ενάντια στους «είλωτες» χρησιμοποιώντας το σιωπηλό όπλο της προπαγάνδας, μία κλασική τεχνική που εφαρμόζεται προκειμένου να προκαλείται η τύφλωσή μας ως προς την πραγματικότητα και έτσι να καθίσταται ευχερής η επιβολή των νοσηρών αφηγημάτων των βιοεξουσιαστών μας είναι η λεγόμενη φρενοβλαβοποίηση (gaslighting)1.

Ενώ, δηλαδή, είναι προφανές ότι ισχύει Α, έρχονται οι προπαγανδιστές και προσπαθούν να μας πείσουν για το ανάποδο, δηλ. ότι η πραγματικότητα είναι -Α. Για να επιτευχθεί αυτή η δαιμονική αντιστροφή, ο συστημικός μηχανισμός επιστρατεύει όλες τις επιδραστικές προσωπικότητες που έχουν πιάσει στασίδι στα Μέσα Μαζικής Εξαπάτησης, οι οποίες γραπτώς τε και προφορικώς παπαγαλίζουν τα σκονάκια που τους έχουν διανείμει οι καθοδηγητές τους, πουλώντας τρέλα, ούτως ώστε να μας αποτρελάνουν, εμφανίζοντας παντελώς ανάποδη την πραγματικότητα.

Τέτοιος είναι, μεταξύ άλλων, ο ρόλος πολλών δημοσιογράφων, οι οποίοι αρθρογραφούν συστηματικά σε συστημικές εφημερίδες, ανεξαρτήτως κομματικής τους ταυτότητας. Άλλωστε, σήμερα πλέον, δεν έχει σημασία ποια κόμματα έχουμε απέναντί μας, αλλά ποια ατζέντα προωθείται προπαγανδιστικά. Και, δυστυχώς, η κυρίαρχη ατζέντα είναι η ανθελληνική, αντιλαϊκή και νεοταξίτικη, μέσω της οποίας γίνεται μια κολοσσιαία προσπάθεια να μας πείσουν ότι είναι για το καλό μας, ενώ αναμφισβήτητα είναι για το κακό μας π.χ.:

• η ανάθεση της διαχείρισης της πολιτιστικής κληρονομιάς μας σε ανώνυμη εταιρεία

• ο μαζικός εμβολιασμός μας με πειραματικά σκευάσματα κατά του κορωνοϊού αλλά και

• η υποχρεωτική αριθμοποίησή με ηλεκτρονικές ταυτότητες που θα έχουν αποθηκευμένο τον Προσωπικό Αριθμό.

Στο ίδιο πλαίσιο της φρενοβλαβοποίησης μπορεί να ενταχθεί και η προσπάθεια του κυρίαρχου ρεύματος να μας πείσει ότι σώνει και καλά η κλιματική αλλαγή ή κρίση είναι ανθρωπογενής και ότι εξαιτίας της καίγονται κάθε χρόνια εκατομμύρια στρέμματα σε όλο τον κόσμο.

Φυσικά, όποιος τολμά να αμφισβητεί τα αφηγήματα με τα οποία κάθε φορά μας ταΐζει δίκην σανού το σύστημα μέσα από την προπαγάνδα που ασκούν τα καλολαδωμένα δημοσιογραφικά γρανάζια του, αυτομάτως κατατάσσεται στο στρατόπεδο των αποδιοπομπαίων «συνωμοσιολόγων», «αρνητών» και «ψεκασμένων» πολιτών.

Σε τι ωραία «δημοκρατία» μας έλαχε να ζούμε!

Δύο χαρακτηριστικές περιπτώσεις προπαγανδιστών δημοσιογράφων που αρθρογραφούν συστηματικά (και συστημικά), βάζοντας συνεχώς πλάτη στην κεντρική γραμμή της προσκυνημένης στην Νέα Τάξη Πραγμάτων, μητσοτακικής κυβέρνησης, η οποία προσπαθεί με νύχια και με δόντια να μας «εμβολιάσει» πνευματικά με τις κυρίαρχες-μοντέρνες (νεοφιλελεύθερες) ιδέες της και, επιπλέον, να μας πείσει ότι τα τεχνολογικά προϊόντα που λανσάρει επιδρούν ευεργετικά για τον πολίτη, είναι οι κ.κ. Γιώργος Χρ. Παπαχρήστος και Παύλος Τσίμας.

ΤΟ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΙΣΤΙΚΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΟΥ ΓΙΩΡΓΟΥ ΠΑΠΑΧΡΗΣΤΟΥ

Για να στηρίξει την πασοκογενή υπουργό πολιτισμού Λίνα Μενδώνη (στον ανάποδο κόσμο: υπουργός καταστροφής του πολιτισμού), θαυμάστε πόσους απαξιωτικούς χαρακτηρισμούς έχει σωρεύσει ο κ. Παπαχρήστος σε μία παράγραφο, πυροβολώντας τους αμφισβητίες της νέας νομοθετικής έμπνευσης της ΝΕΑΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑΣ:

Κατά τον κ. Παπαχρήστο, όποιος ανησυχεί για το ξεπούλημα της ελληνικής πολιτιστικής κληρονομιάς, καθώς, μέσα στο κατακαλόκαιρο, μεθοδεύτηκε η ανάθεση της διαχείρισης (διάβαζε: εμπορευματοποίησης) αυτής της κληρονομιάς σε ανώνυμη εταιρεία, ανήκει σε έναν συρφετό:

• φασίζουσας συνδικαλιστικής αλαζονείας και εχθροπάθειας

• διαγνωσμένης αγραμματοσύνης

• ακραίου λαϊκισμού

• τυφλού αντιπολιτευτικού μένους κατά της Μενδώνη

• ψεκασμένης άρνησης της πραγματικότητας!

Ο δεύτερος όρος, δηλ. η «διαγνωσμένη αγραμματοσύνη» αποτελεί έναν απαράδεκτο, σφόδρα αντιδημοκρατικό στιγματισμό των πολιτών εκείνων που έχουν κάθε δικαίωμα να θεωρούν ότι η εμπλοκή μιας ανώνυμης εταιρείας στην διαχείριση της πολιτιστικής μας κληρονομιάς δεν μπορεί παρά να αναδίδει δυσοσμία εθνικής προδοσίας.

Αλήθεια, ποιος έχει την εξουσία να διαγιγνώσκει την «αγραμματοσύνη» των πολιτών; Μήπως ο ίδιος ο κ. Παπαχρήστος;

Το θράσος του εν λόγω συστημικού δημοσιογράφου ξεπερνά ακόμη και την πιο νοσηρή φαντασία, αφού, παρά την εύλογη ανησυχία των πολιτών ότι η επίμαχη έμπνευση της ΝΕΑΣ ΔΙΚΤΑΤΟΡΙΑΣ δεν μπορεί, προφανώς, να είναι για το καλό της πατρίδος, τολμά και λοιδορεί τους αμφισβητίες των (δήθεν) αγαθών-πατριωτικών κυβερνητικών προθέσεων, κάνοντας λόγο για «ψεκασμένη άρνηση της πραγματικότητας», ενώ είναι ο ίδιος εκείνος που αρνείται την πραγματικότητα, συμπεριφερόμενος ως κραυγαλέος φρενοβλαβοποιητής (gaslighter)!

ΤΟ ΠΡΟΠΑΓΑΝΔΙΣΤΙΚΟ ΠΑΡΑΔΕΙΓΜΑ ΤΟΥ ΠΑΥΛΟΥ ΤΣΙΜΑ

Το δεύτερο προπαγανδιστικό παράδειγμα ανερυθρίαστης φρενοβλαβοποίησης αλιεύθηκε μέσα από το κείμενο που έγραψε ο Παύλος Τσίμας, τιτλοφορώντας το «Πολιτική με χθεσινή ατζέντα»2.

Ο συγκεκριμένος δημοσιογράφος, ο οποίος από καθοδηγητικό στέλεχος της ΚΝΕ έχει μεταλλαχθεί σε απολογητή του μητσοτακικού νεοφιλελευθερισμού, θεωρεί δεδομένο ότι η κλιματική κρίση είναι ανθρωπογενής, χωρίς, ωστόσο, να εισφέρει την παραμικρή τεκμηρίωση.

Αντιθέτως, ως γνήσιος και άριστα εκπαιδευμένος προπαγανδιστής, σπεύδει να βάλει την ταμπέλα του «παλιάτσου της Ακροδεξιάς» (χωρίς προηγουμένως να έχει ορίσει τι σημαίνει γι’ αυτόν «Ακροδεξιά») σε όποιον τολμά να αμφισβητεί το κλιματικό θέσφατο αλλά και την προδήλως καταστρεπτική για τον πολιτισμό μας woke ατζέντα.

Ιδού η κρίσιμη παράφραφος:

«πολιτικά κερδισμένοι βγαίνουν οι παλιάτσοι της Ακροδεξιάς – εκείνοι δηλαδή που συνήθως αρνούνται την ίδια την ύπαρξη της κλιματικής κρίσης, χλευάζουν τις “πράσινες” πολιτικές ως woke πολυτέλειες για τις βολεμένες ελίτ και ανθούν σπέρνοντας θεωρίες συνωμοσίας».

Λίγες αράδες παρακάτω, ο κ. Τσίμας επεκτείνει την φρενοβλαβοποιητική του απόπειρα, επιχειρώντας να μας πείσει ότι τα πειραματικά εμβόλια κατά του κορωνοϊού έσωσαν ζωές και, επομένως, ότι όποιος ενοχοποιεί τα εμβόλια είναι «συνωμοσιολόγος»:

«από τη μεγάλη κρίση της πανδημίας δεν προέκυψε μια πολιτική μεταρρύθμισης των δομών πρόνοιας και επαναθεμελίωσης του κοινωνικού κράτους, αλλά η διάδοση θεωριών συνωμοσίας, η ενοχοποίηση των εμβολίων και ο εγκληματικός περιορισμός των εμβολιαστικών προγραμμάτων, όπως τώρα στις ΗΠΑ».

Πρόκειται, ασφαλώς για το άκρον άωτον της φερνοβλαβοποίησης, αφού ο συστημικός αρθρογράφος επιμένει να κλείνει τα μάτια του και τα αφτιά του μπροστά στους διαρκώς αυξανόμενους ξαφνικούς θανάτους αλλά και τον αδιάκοπο πολλαπλασιασμό των φρικτών παρενεργειών των πειραματικών εμβολίων, ιδίως αναφορικά με τους «καρκίνους-τούρμπο» που θερίζουν κόσμο και κοσμάκη.

Αξίζει κανείς να διαβάσει λέξη προς λέξη το άρθρο του κ. Τσίμα, προκειμένου να μετρήσει πόσες φορές χρησιμοποιεί τον όρο «θεωρίες συνωμοσίας».

Για να κρατήσουμε το μυαλό μας στην θέση του θωρακίζοντάς το απέναντι στις συνεχείς φρενοβλαβοποιητικές επιθέσεις που εξαπολύουν οι προπαγανδιστές δημοσιογράφοι του νεοταξίτικου συστήματος, δεν πρέπει να ξεχνάμε ποτέ τον ακόλουθο χρυσό κανόνα:

Η ρετσινιά του «συνωμοσιολόγου» είναι η προληπτική άμυνα των συνωμοτών έναντι των αφυπνισμένων κατηγόρων του, οι οποίοι πρέπει να κηλιδωθούν, προκειμένου να μείνουν στο σκοτεινό απυρόβλητο οι συνωμότες!

Στα εγχειρίδια της προπαγάνδας, το φαινόμενο αυτό (στο οποίο υποκρύπτεται η σατανική ανάποδη λογική) συνοψίζεται με τον αγγλικό όρο accusing the accuser!

Η ΤΥΡΑΝΝΙΑ ΤΩΝ ΜΜΕ

Τα δύο προαναφερθέντα παραδείγματα φρενοβλαβοποίησης είναι δημοσιευμένα στην εφημερίδα «Τα Νέα» που κυκλοφόρησε το Σαββατοκύριακο 1-2 Αυγούστου 2026 (το μεν κείμενο του κ. Παπαχρήστου είναι δημοσιευμένο στην σελ. 4, του δε κ. Τσίμα στην σελ. 8).

Πρόκειται για δύο αντιπροσωπευτικά δείγματα αντιδημοκρατικής και, κατά τούτο, εχθρικής προς τον πολίτη δημοσιογραφίας που ασκείται μέσα από την συγκεκριμένη εφημερίδα.

Και για τα κείμενα αυτά ισχύει ό,τι επισημάνθηκε με αφορμή το άλλο προπαγανδιστικό κείμενο που εγράφη από τον δημοσιογράφο των ΝΕΩΝ κ. Κώστα Γιαννακίδη για τους «αρνητές» των νέων ταυτοτήτων.

Δηλαδή:3

Κάποτε οι δημοσιογράφοι επιτελούσαν το ύψιστο λειτούργημα να ελέγχουν την εξουσία και, αντιστοίχως, να διαφωτίζουν τον λαό – γι’ αυτό, άλλωστε, τα ΜΜΕ αποκαλούνταν «τέταρτη εξουσία».

Στην τρίτη δεκαετία του 21ου (απατ)αιώνα, όμως, τα ΜΜΕ και, ειδικότερα, ο Τύπος, μεταλλάχθηκαν σε συναυτουργούς της εξουσίας και προπαγανδιστικά δεκανίκια των κυβερνώντων, συμπράττοντας στην τύφλωση του λαού και στην αυταρχική φίμωση των διαφωνούντων.

Με άλλα λόγια, στον ανάποδο κόσμο μας, οι πάλαι ποτέ «φιλολαϊκοί διαφωτιστές» μετετράπησαν σε «αντιλαϊκούς σκοταδιστές».

Ορθώς, λοιπόν, ο Ισπανός δημοσιογράφος και ομότιμος καθηγητής θεωρίας της επικοινωνίας Ιγνάθιο Ραμονέ σε ένα από τα βιβλία του έδωσε τον τίτλο «Η τυραννία των ΜΜΕ».

ΕΙΣΑΓΩΓΗ

Το ευαγγέλιο της σημερινής Κυριακής, 2ας Αυγούστου 2026 (Θ΄ Ματθαίου), περιέχει άκρως διδακτικά μηνύματα, που μας βοηθούν να κατανοήσουμε με ποια όπλα πολεμούν τους λαούς οι εωσφορικές κυβερνήσεις, αλλά και ποια είναι τα αντίδοτα που μπορούν να μας θωρακίσουν αποτελεσματικά απέναντι στις αντίχριστες δυνάμεις του σκότους.

Καθώς τα σημεία των καιρών περί της εγκαθιδρύσεως της Παγκόσμιας Δικτατορίας του Αντιχρίστου πυκνώνουν ολοένα και περισσότερο, αξίζει να μελετήσουμε την σημερινή περικοπή και να προσπαθήσουμε να εξαγάγουμε χρήσιμα συμπεράσματα.

Πρωτίστως, πρέπει να έχουμε κατά νουν ότι όσοι αντίχριστοι κυβέρνησαν τους λαούς μέχρι σήμερα («καὶ νῦν ἀντίχριστοι πολλοὶ γεγόνασιν»1) οικειοποιήθηκαν την λογική του ανάποδου κόσμου, μιμούμενοι ταυτοχρόνως τον Χριστό:

Όσα δίδαξε Εκείνος με το παράδειγμά Του, οι αντίχριστοι τα εφαρμόζουν από την ανάποδη.

Ειδικότερα, ενώ ο Χριστός θέλει να μας απαλλάξει από τους φόβους μας, οι αντίχριστοι θέλουν να μας έχουν εγκλωβισμένους μέσα στους φόβους μας, ώστε να μετατρεπόμαστε σε υποχείριά τους.

Επίσης, όπως ο Χριστός κυριαρχεί επί των στοιχείων της Φύσεως, έχοντας ως Θεάνθρωπος την εξουσία να τα κατευνάζει, αντίστοιχη κυριαρχία επιδιώκουν και οι αντίχριστοι βιοεξουσιαστές μας, με την διαφορά ότι δεν θέλουν να επιδρούν επί της Φύσεως κατευναστικά αλλά διαταρακτικά, στρέφοντάς την εναντίον των ανθρώπων.

Φυσικά, όντας απλοί άνθρωποι προσπαθούν να αντιγράψουν τον Χριστό, αναπληρώνοντας το έλλειμμά τους μέσω της τεχνολογίας.

Η ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΗ ΠΕΡΙΚΟΠΗ: ΚΑΤΑ ΜΑΤΘΑΙΟΝ 14, 22-34

ΠΡΩΤΟΤΥΠΟ ΚΕΙΜΕΝΟ

Καὶ εὐθέως ἠνάγκασεν ὁ ᾿Ιησοῦς τοὺς μαθητὰς αὐτοῦ ἐμβῆναι εἰς τὸ πλοῖον καὶ προάγειν αὐτὸν εἰς τὸ πέραν, ἕως οὗ ἀπολύσῃ τοὺς ὄχλους. Καὶ ἀπολύσας τοὺς ὄχλους ἀνέβη εἰς τὸ ὄρος κατ’ ἰδίαν προσεύξασθαι. Ὀψίας δὲ γενομένης μόνος ἦν ἐκεῖ. Τὸ δὲ πλοῖον ἤδη μέσον τῆς θαλάσσης ἦν, βασανιζόμενον ὑπὸ τῶν κυμάτων· ἦν γὰρ ἐναντίος ὁ ἄνεμος. Τετάρτῃ δὲ φυλακῇ τῆς νυκτὸς ἀπῆλθε πρὸς αὐτοὺς ὁ Ἰησοῦς περιπατῶν ἐπὶ τῆς θαλάσσης. Καὶ ἰδόντες αὐτὸν οἱ μαθηταὶ ἐπὶ τὴν θάλασσαν περιπατοῦντα ἐταράχθησαν λέγοντες ὅτι φάντασμά ἐστι, καὶ ἀπὸ τοῦ φόβου ἔκραξαν. Εὐθέως δὲ ἐλάλησεν αὐτοῖς ὁ Ἰησοῦς λέγων· Θαρσεῖτε, ἐγώ εἰμι· μὴ φοβεῖσθε. Ἀποκριθεὶς δὲ αὐτῷ ὁ Πέτρος εἶπε· Κύριε, εἰ σὺ εἶ, κέλευσόν με πρὸς σὲ ἐλθεῖν ἐπὶ τὰ ὕδατα· Ὁ δὲ εἶπεν, Ἐλθέ. Καὶ καταβὰς ἀπὸ τοῦ πλοίου ὁ Πέτρος περιεπάτησεν ἐπὶ τὰ ὕδατα ἐλθεῖν πρὸς τὸν Ἰησοῦν. Βλέπων δὲ τὸν ἄνεμον ἰσχυρὸν ἐφοβήθη, καὶ ἀρξάμενος καταποντίζεσθαι ἔκραξε λέγων· Κύριε, σῶσόν με. Εὐθέως δὲ ὁ Ἰησοῦς ἐκτείνας τὴν χεῖρα ἐπελάβετο αὐτοῦ καὶ λέγει αὐτῷ· Ὀλιγόπιστε! εἰς τί ἐδίστασας; Καὶ ἐμβάντων αὐτῶν εἰς τὸ πλοῖον ἐκόπασεν ὁ ἄνεμος. Οἱ δὲ ἐν τῷ πλοίῳ ἐλθόντες προσεκύνησαν αὐτῷ λέγοντες· Ἀληθῶς Θεοῦ υἱὸς εἶ. Καὶ διαπεράσαντες ἦλθον εἰς τὴν γῆν Γεννησαρέτ.

ΜΕΤΑΦΡΑΣΗ

Και αμέσως ανάγκασε τους μαθητές να μπουν στο πλοίο και να πάνε πριν από αυτόν στην όχθη αντίπερα, ωσότου να απολύσει τα πλήθη. Και αφού απόλυσε τα πλήθη, ανέβηκε στο όρος ιδιαιτέρως για να προσευχηθεί. Και όταν βράδιασε, ήταν μόνος εκεί. Και το πλοίο ήδη απείχε πολλά χιλιόμετρα από την ξηρά καί βασανιζόταν από κύματα, γιατί ο άνεμος ήταν αντίθετος. Κατά τα ξημερώματα, λοιπόν, ήρθε προς αυτούς περπατώντας πάνω στη λίμνη. Και οι μαθητές, επειδή τον είδαν να περπατάει πάνω στη λίμνη, ταράχτηκαν λέγοντας ότι είναι φάντασμα, και έκραξαν από τον φόβο. Ευθύς όμως τους μίλησε ο Ιησούς λέγοντας: «Έχετε θάρρος, εγώ είμαι, μη φοβάστε». Του αποκρίθηκε τότε ο Πέτρος και είπε: «Κύριε, αν είσαι εσύ, διάταξέ με να έρθω προς εσένα πάνω στα νερά». Εκείνος είπε: «Έλα». Και αφού ο Πέτρος κατέβηκε από το πλοίο, περπάτησε πάνω στα νερά και ήρθε προς τον Ιησού. Βλέποντας όμως τον άνεμο ισχυρό, φοβήθηκε και, επειδή άρχισε να καταποντίζεται, φώναξε λέγοντας: «Κύριε, σώσε με». Αμέσως τότε ο Ιησούς, αφού έκτεινε το χέρι, τον έπιασε και του λέει: «Ολιγόπιστε, γιατί δίστασες;». Και μόλις αυτοί ανέβηκαν στο πλοίο, κόπασε ο άνεμος. Εκείνοι μέσα στο πλοίο τον προσκύνησαν λέγοντας: «Αληθινά είσαι Υιός Θεού». Και αφού διαπέρασαν τη λίμνη, ήρθαν στην ξηρά, στη Γεννησαρέτ2.

Η ΕΝΝΟΙΑ ΤΟΥ ΟΧΛΟΥ

Κατ’ αρχάς δεν πρέπει να περάσει απαρατήρητο το γεγονός ότι, στην συγκεκριμένη ευαγγελική περικοπή, όπως και σε άλλες πολλές, τα πλήθη που συγκεντρώνονται κοντά στον Χριστό και στους μαθητές Του αποκαλούνται όχλος. Με την λέξη αυτή συνυποδηλώνεται ότι ο κόσμος που συρρέει σε ένα συγκεκριμένο μέρος έχει τα χαρακτηριστικά γνωρίσματα της μάζας, η οποία αναπτύσσει μία ιδιαίτερη δυναμική που ευνοεί την (συνήθως ταχεία) λήψη απόφασης για συλλογική δράση.

Όπως επισημαίνει ο Γάλλος ιατρός και συγγραφέας Σαρλ-Μαρί Γκυστάβ Λε Μπον (Gustave Le Bon):3

«το άτομο ως μάζα αποκτά, από μόνο το δεδομένο του πλήθους, ένα αίσθημα ισχύος ακαταμάχητο, που του επιτρέπει να ενδίδει σε ένστικτα τα οποία, μόνο του, θα είχε κατ’ ανάγκη χαλιναγωγήσει. Τόσο περισσότερο πρόθυμα θα ενδίδει σε αυτά που, καθώς η μάζα είναι ανώνυμη, και κατά συνέπεια ανεύθυνη, το αίσθημα της υπευθυνότητας, που συγκρατεί πάντα τα άτομα, θα εξαφανιστεί τελείως».

Επίσης, «μέσα σε μια μάζα, κάθε συναίσθημα, κάθε πράξη είναι μεταδοτική, και μεταδοτική σε τέτοιο βαθμό, που το άτομο θυσιάζει πολύ εύκολα το προσωπικό του συμφέρον στο συλλογικό συμφέρον», ενώ πολύ σημαντική είναι και η διαπίστωση ότι η μάζα έχει «ροπή στην [αμοιβαία] υποβολή».

Χαρακτηριστική είναι και η ακόλουθη θέση του Λε Μπον, η οποία μας βοηθεί να κατανοήσουμε την διαχρονική πάλη που υφέρπει ανάμεσα στον όχλο και την αυτοπροσδιοριζόμενη ως «μικρή πνευματική αριστοκρατία», με άλλα λόγια: την περιώνυμη ελίτ, που προσπαθεί να τιθασεύσει τον όχλο, από τον οποίο, όμως, ζητά την ψήφο του, προκειμένου να συνεχίσει να τον κυβερνά «για το καλό του», υποτίθεται δημοκρατικά:4

«Η ιστορία διδάσκει ότι τη στιγμή που οι ηθικές δυνόμεις, ο οπλισμός μιας κοινωνίας, έχασαν τη δύναμή τους, η τελική δάλυσn επιτελέστηκε από αυτούς τους ασυνείδητους και κτηνώδεις όχλους που δικαίως χαρακτnρίστηκαν βάρβοροι. Οι πολιτισμοί, μέχρι σήμερα, δημιουργήθηκαν και διευθύνθηκαν από μια μικρή πνευματική αριστοκρατία, ποτέ από τις μάζες. Αυτές οι τελευταίες δεν έχουν δύναμη παρά για να καταστρέφουν. Η κυριαρχία τους αντιπροσωπεύει πάντα μια φάση αταξίας. Ένας πολιτισμός περιλαμβάνει σταθερούς κανόνες, μια πειθαρχία, το πέρασμα από το ενστικτώδες στο ορθολογικό, την πρόβλεψη για το μέλλον, ένα υψηλό επίπεδο μόρφωσης, καταστάσεις τελείως απρόσιτες στις μάζες, που έχουν εγκαταλειφθεί στον εαυτό τους. Με την αποκλειστικά καταστροφική δύναμή τους, δρουν όπως τα μικρόβια που επισπεύδουν την διάλυσn των αδύναμων σωμάτων ή των πτωμάτων. Όταν το οικοδόμημα ενός πολιτισμού είναι σκωληκόβρωτο, οι μάζες επιφέρουν την κατάρρευσή του. Έτσι εμφανίζεται ο ρόλος τους. Για μια στιγμή, η τυφλή δύναμη του πλήθους γίνεται η μόνη φιλοσοφία της ιστορίας».

Δεν είναι τυχαίο ότι ο όχλος, σκεπτόμενος απολύτως ανάποδα, ζήτησε την σταύρωση του λυτρωτή μας Χριστού και την απελευθέρωση του ληστή Βαρραβά!

Για την αποφυγή των παγίδων που ενυπάρχουν στην επαφή με τον όχλο, ο Χριστός επιλέγει να δώσει το παράδειγμα της αποστασιοποίησης, της περισυλλογής και, βεβαίως, της προσευχής προς τον Πατέρα-Παντοκράτορα.

ΚΥΡΙΑΡΧΙΑ ΕΠΙ ΤΗΣ ΦΥΣΕΩΣ

Κεντρικής σημασίας στην ανωτέρω ευαγγελική περικοπή είναι η σχέση του Χριστού με τα καιρικά φαινόμενα: Βλέπουμε ότι, καίτοι έπνεαν ισχυροί άνεμοι που κλυδώνιζαν το πλοίο, ο Χριστός περπατούσε πάνω στα κύματα, όντας επομένως ο απόλυτος κυρίαρχος των δυνάμεων της Φύσεως.

Πιθηκίζοντας (και) αυτήν την ιδιότητα του Χριστού, οι κάθε λογής αντίχριστοι και εν τέλει τα γρανάζια του μηχανισμού της Παγκόσμιας Δικτατορίας προσπαθούν μέσω της προηγμένης (και μυστικής για τους όχλους) τεχνολογίας να κυριαρχήσουν επί της Φύσεως, ανακαλύπτοντας τον τρόπο να προκαλούν σφοδρούς ανέμους, τυφώνες, πυρκαϊές, πλημμύρες, σεισμούς κ.λπ.

Επομένως, ενώ ο Χριστός χρησιμοποιούσε την δύναμή Του για να κατευνάζει την αγριεμένη Φύση, το αντίχριστο σύστημα εργαλειοποιεί την τεχνολογία με ανάποδο σκοπό: αγριεύει την Φύση, ώστε να προξενούνται απάνθρωπες καταστροφές, οι οποίες, ακολούθως, χρεώνονται υποκριτικά στην μανία της Φύσης, που, όμως, το ίδιο το αντίχριστο σύστημα έχει προκαλέσει!

Είναι δε εξοργιστικό το γεγονός ότι, καίτοι η ελίτ παραδέχεται πλέον από καιρού εις καιρόν ότι έχει την δυνατότητα να τροποποιεί τον καιρό, υπάρχουν δε ακόμη και στην Ελλάδα εταιρείες με τέτοια ειδίκευση5 (κι ενώ έχουν εκδοθεί βιβλία ήδη από τον 20ό αιώνα6 που αναφέρονται σε αυτήν την δυνατότητα, η οποία σήμερα αποκαλείται «γεωμηχανική» [geoengineering]) ή «χειραγώγηση του καιρού» [weather manipulation]), ουδέποτε λαμβάνεται απόφαση να χρησιμοποιηθεί αυτή η τεχνολογία για καλό σκοπό, π.χ. για πρόκληση τεχνητής βροχής που θα συμβάλει στην κατάσβεση μιας πυρκαϊάς!

Φυσικά, οι αντίχριστοι συνωμότες είθισται να κηλιδώνουν ως «συνωμοσιολόγους» όσους τολμούν να μιλούν για υπαρκτή τεχνολογία τροποποίησης του καιρού.

Aντιπροσωπευτιό παράδειγμα αποτελεί το από 11.10.2024 δημοσίευμα της μητσοτακογλείφτρας φυλλάδας ΤΑ ΝΕΑ (σελ. 9), η οποία, με αφορμή τον τυφώνα που είχε πλήξει την Δυτική Ακτή της Φλόριντα, είχε κάνει λόγο για θεωρίες συνωμοσίας σε σχέση με το σενάριο της χειραγώγησης του καιρού7.

ΦΟΒΟΣ

Μεγίστη προσοχή απαιτείται από την πλευρά του μελετητή της ανωτέρω περικοπής του κατά Ματθαίον ευαγγελίου και ως προς το συναίσθημα του φόβου που βίωσαν οι μαθητές του Χριστού βλέποντάς τον να περπατά πάνω στα κύματα, τιθασεύοντας την ισχύ τους.

Η λέξη «φάντασμα» που χρησιμοποιεί ο ευαγγελιστής είναι απολύτως χαρακτηριστική, δεδομένου ότι οι αντίχριστες δυνάμεις, που κυβερνούν τον πλανήτη με την βοήθεια των προσκυνημένων σε αυτές προπαγανδιστικών Μέσων Μαζικής Εξαπάτησης, χρησιμοποιούν συστηματικά διάφορους «μπαμπούλες», προκειμένου να τρομάζουν τους λαούς κι έτσι να τους χειραγωγούν κατά το δοκούν.

Αν από τον φόβο μπροστά στην ταραγμένη θάλασσα μπορεί να λυγίσει ακόμη κι ένας μαθητής του Κυρίου, τότε είναι πανεύκολο να αντιληφθούμε πόσο πολύ μπορεί να τρομάξει ένας απλός, οθονόπληκτος πολίτης, ο οποίος κάθε τρεις και λίγο ακούει τους τηλεσαδιστές δημοσιογραφίσκους να τον εκφοβίζουν με τις αλλεπάλληλες (τεχνητές) κρίσεις που μαστίζουν την χώρα του αλλά και την οικουμένη ολόκληρη.

Ενώ, λοιπόν, ο Χριστός με το παράδειγμά Του δείχνει τις φιλάνθρωπες προθέσεις του, καθώς επιδιώκει την λύτρωση των ανθρώπων από τον φόβο, οι αντίχριστες δυνάμεις εμφορούνται από μισάνθρωπες προθέσεις, αφού υπηρετούν τον ακριβώς ανάποδο σκοπό: την συνεχή κατατρομοκράτηση των λαών, προκειμένου να τους κρατούν υποβιβασμένους σε βρεφοποιημένη κατάσταση, ώστε οι πολίτες να αποσύρονται διαρκώς πίσω από τα κάγκελα της νηπιακής κούνιας τους και να επιζητούν την προστασία των δήθεν καλοπροαίρετων αλλά σε κάθε περίπτωση πανίσχυρων πολιτικών μπαμπάδων τους!

ΠΙΣΤΗ ΣΤΟΝ ΧΡΙΣΤΟ

Επιπλήττοντας ο Χριστός τον Απόστολο Πέτρο ως «ολιγόπιστο», μας δείχνει ποιο είναι το αντίδοτο στον φόβο: η πίστη στον Χριστό, ο οποίος είναι πάντοτε δίπλα μας, έτοιμος να απλώσει χείρα βοηθείας, εφόσον ζητήσουμε την βοήθειά του, όπως ο Πέτρος που Του είπε την φράση «Κύριε, σώσε με!».

Μιμούμενοι ανάποδα τον Χριστό, οι αντίχριστες δυνάμεις που διαχειρίζονται τις τύχες της ανθρωπότητας μέσω μιας ολιγάριθμης υπερεθνικής ελίτ, η οποία χειρίζεται τις κυβερνήσεις σαν οσφυοκαμπτικές μαριονέτες, ζητούν από τους λαούς να πιστεύουν τυφλά τους πολιτικούς και τους εκάστοτε ειδικούς. Yποτίθεται ότι μόνο αυτοί, εκτελώντας παγκόσμιες εντολές προερχόμενες από έναν αόρατο μαριονετίστα, είναι σε θέση να καταπολεμήσουν τα παγκόσμια προβλήματα που, ασφαλώς, οι ίδιοι έχουν προκαλέσει, ώστε να επιβάλουν την λύση που τους συμφέρει, κατά το σύνθημα: πρόβλημα-αντίδραση-λύση (problem-reaction-solution).

Μόλις δε έλθει το πλήρωμα του χρόνου, οι σκοτεινές αυτές δυνάμεις θα απαιτήσουν τυφλή πίστη και απόλυτη υπακοή στον Αντίχριστο, ο οποίος θα συγκεντρώνει πάνω του το σύνολο της δαιμονικής ενέργειας που μέχρι πρότινος επιμεριζόταν στα κέντρα και τα παράκεντρα των αντίχριστων δυνάμεων.

Μέχρι να επισημοποιηθεί η εμφάνισή του, ο Αντίχριστος θα παραμένει ένα φάντασμα που θα προκαλεί μείζονα φόβο σε όποιον θα προσπαθεί να αναλογισθεί το εύρος της τυραννικής διακυβέρνησής του. Ωστόσο, η κονιορτοποίησή του είναι δεδομένη από τον Κύριο ημών Ιησού Χριστό, ο οποίος θα είναι ο απόλυτος θριαμβευτής και λυτρωτής της ανθρωπότητας από την αρχέγονη, αντίθεη συνωμοσία που πρωτοξεκίνησε στον κήπο της Εδέμ. Εκεί όπου ο εκπεσών εωσφόρος μετατράπηκε σε έναν σατανικό προπαγανδιστή, ο οποίος πούλησε επιτυχώς στους Πρωτοπλάστους το παραμύθι της θέωσης χωρίς Θεό.

Την σκυτάλη από τον διάβολο-προπαγανδιστή έχουν πάρει τα σημερινά τεχνομανιακά τσιράκια του, που επιχειρούν να μας πουλήσουν το αναβαθμισμένο παραμύθι της αυτοθέωσης και της αθανασίας μας μέσω της τεχνολογικής σύζευξης του ανθρώπινου εγκεφάλου με την μηχανή!

Κι επειδή τα τσιράκια του Αντιχρίστου αρέσκονται στο να παπαγαλίζουν προπαγανδιστικά συνθήματα προκειμένου να υπνωτίζουν τον όχλο, η προσφιλής τους φράση περί της «σωστής πλευράς της ιστορίας» έχει εν προκειμένω ανάποδη εφαρμογή:

Όποιος έχει επιλέξει το αντίχριστο στρατόπεδο είναι με την φρικτή πλευρά της ιστορίας, η οποία θα τον οδηγήσει στην αιώνια ειρκτή όπου θα βασανίζεται ακατάπαυστα η ψυχή.

6

Βλ. ιδίως το γερμανικό βιβλίο «Καιρός κατά βούληση» (Wetter nach Wunsch), το οποίο γράφτηκε το 1976 από τον Γκέοργκ Μπρόυερ (Georg Breuer) και κυκλοφόρησε στα ελληνικά το 1982 (μτφ.: ΑΓΓΕΛΑ ΑΡΤΕΜΗ, εκδ. ΔΗΜ. Ι. ΚΩΤΣΙΑΝΑ, σελ. 112 επ.). Σε αυτό, μεταξύ άλλων, αναλύεται το φαινόμενο της «εμφύτευσης νεφών»:

«Σύμφωνα με μια σύνοψη που δημοσιεύτηκε από το αμερικανικό Υπουργείο Εμπορίου για τις επιχειρήσεις τροποποίησης του καιρού κατά το οικονομικό έτος 1972, το Κέντρο Όπλων Ναυτικού στην Τσάινα Λαίηκ της Καλιφόρνιας έκανε πειράματα χρησιμοποιώντας διάφορες τεχνικές εμφύτευσης και έκανε επίσης και μια μελέτη για τις επιπτώσεις της εμφύτευσης στην εκτεταμένη περιοχή. Προσωπικό του αμερικανικού Υπουργείου Άμυνας εκτέλεσε μια μεγάλη επιχείρηση για να μειώσει την ξηρασία στις Φιλιππίνες. Θα μπορούσαμε να ρωτήσουμε αν ο στρατός έκανε αυτή την επιχείρηση για καθαρά ανθρωπιστικούς λόγους, ή αν εκμεταλλεύτηκε την ευκαιρία να δοκιμάσει τις τεχνικές και ν’ αποκτήσει έτσι πείρα που ενδεχομένως θα μπορούσε να χρησιμοποιηθεί για λιγότερο ανθρωπιστικούς σκοπούς αλλού».

Ενημερώνει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης

Read more

Γράφει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης

Read more

Read more

Γράφει ο Δημήτριος Νικ. Δασκαλάκης, Δικηγόρος Αθηνών

Read more

Γράφει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης

Read more

Επιμελείται και σχολιάζει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης

Read more

Γράφει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης

Read more

Γράφει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης

Read more

Γράφει ο Δημήτριος Νικ. Δασκαλάκης, Δικηγόρος Αθηνών

Read more

Σχολιάζει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης

Read more

Γράφει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης

Read more

Επιμελείται και σχολιάζει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης

Read more

Γράφει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης

Read more

Γράφει ο Δημήτριος Νικ. Δασκαλάκης, Δικηγόρος Αθηνών

Read more

Γράφει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης

Read more

Γράφει ο Κωνσταντίνος Ι. Βαθιώτης

Read more